Bucefał
 |
Ten artykuł od 2012-05 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Bucefalos (Bucefał) (gr. Βουκέφαλος Bukefalos – "byczogłowy"; łac. Bucephalus) – ulubiony ogier tesalski Aleksandra III Wielkiego.
Jak pisze Pliniusz Starszy w "Historii Naturalnej", jego imię pochodziło od znamienia na łopatce w postaci głowy byka.
Ojciec Aleksandra, Filip II, miał zamiar kupić tego konia, ale zrezygnował, stwierdziwszy, że jest on niebezpieczny i nieujarzmiony. Dwunastoletni wówczas (lub, wg innych źródeł, dziewięcioletni) Aleksander oświadczył, że okiełzna konia. Filip obiecał, że jeśli mu się to uda, w nagrodę dostanie go w prezencie, jeśli zaś nie - musi go sobie sam kupić. Aleksander zauważył, że koń boi się swojego cienia, więc obrócił zwierzę głową w stronę słońca i wtedy dosiadł. Filip musiał kupić konia za wygórowaną cenę 13 talentów.
Aleksander dosiadał Bucefała we wszystkich swych kampaniach. Dotarł na nim aż do Indii, gdzie koń padł w 326 p.n.e. w bitwie nad Hydaspes (ob. Dźhelam w Pendżabie) i tam został pochowany.
Na jego cześć jedno z założonych przez siebie miast Aleksander Wielki nazwał Bukefala (prawdopodobnie dzisiejsze Dźhelam w północnej części prowincji Pendżab w Pakistanie). Kiedy koń Aleksandra padł, król kazał zbudować pałac, który nazwał imieniem swojego konia: ,,Nazwę ten pałac Bukefala - na cześć mojego wiernego konia."
