Buster (urządzenie)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Buster (z ang. booster) – rodzaj urządzenia wspomagającego, które umożliwia czasowe zwiększenie efektu działania danej maszyny[1]. Urządzenie to jest najczęściej wykorzystywane w momencie rozruchu maszyny bądź urządzenia aby pokonać znaczne siły bezwładności.
W parowozie to dodatkowa, dwucylindrowa maszyna parowa, napędzająca przez przekładnię zębatą oś wózka przy dużym obciążeniu i małej prędkości, Przy większych prędkościach od 48 km/h napęd jest wyłączany. Czasem napędza drugą oś wózka za pomocą wiązarów.
Przypisy
- ↑ Buster. W: Aniela Topulos, Jolanta Iwańska, Elżbieta Tabaczkiweicz, Elżbieta Gontarz: Mały ilustrowany leksykon techniczny. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1982, s. 50. ISBN 83-204-0425-8.
