COROT

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy misji kosmicznej. Zobacz też: Jean-Baptiste Camille Corot - biogram francuskiego malarza.

COROT (ang. Convection Rotation and planetary Transits) – wspólna misja Europejskiej Agencji Kosmicznej i francuskiej agencji kosmicznej CNES. Jej głównym celem jest poszukiwanie planet pozasłonecznych znacznie większych od Ziemi, choć już nie gazowych gigantów, znajdujących się w małych odległościach od gwiazdy. Dodatkowo astrosejsmolodzy użyją instrumentu do obserwowania oscylacji gwiazd o charakterze akustycznym.

W skład urządzenia wchodzi teleskop o 30 centymetrowej średnicy głównego zwierciadła i o ogniskowej 1,1 m. Pole widzenia teleskopu obejmuje kwadrat o wymiarach 2,8 × 2,8° (dwukrotnie mniejszy dla eksperymentów astrosejsmicznych).

Satelita został wyniesiony na kołową orbitę polarną z kosmodromu Bajkonur 27 grudnia 2006 przez rakietę Sojuz. Taka orbita umożliwia naprzemienną obserwację dwóch dużych i umieszczonych po przeciwnych stronach nieba obszarów przez okres 150 dni każdy. Powodem konieczności obserwacji przeciwnie położonych obszarów jest to, że wskutek ruchu Ziemi wokół Słońca, po 150 dniach promienie słoneczne zaczynają zakłócać obserwacje. COROT wykonuje wtedy manewr obrotu o 180° i zaczyna obserwować przeciwny obszar nieba przez kolejne 150 dni[1]. Pomiędzy 150-dniowymi "długimi cyklami" badawczymi istnieją też ok. 30-dniowe "krótkie cykle", podczas których satelita obserwuje inne wycinki nieba dla programu astrosejsmicznego. Po awarii w marcu 2009, wskutek której COROT utracił połowę swego pola widzenia, "długie cykle" obserwacji uległy skróceniu w celu optymalizacji ilości obserwowanych gwiazd i wydajności wykrywania planet.

Spis treści

[edytuj] Odkrycia

Satelita odkrył swoją pierwszą planetę COROT-1b w maju, a drugą COROT-2b w grudniu 2007. W lutym 2009 roku odkrył najmniejszą dotychczas znaną planetę pozasłoneczną, COROT-7 b. Do czerwca 2011 urządzenie odkryło 26 planet pozasłonecznych[2].

W starszych źródłach nazwy planet są podawane jako COROT-Exo-Nb, gdzie N jest numerem w kolejności odkrycia. Konwencja ta została zmieniona w marcu 2009 roku[3].

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ COROT overview
  2. ↑ ESA: CoRoT's new detections highlight diversity of exoplanets (ang.). 14.06.2011. [dostęp 31.12.2011].
  3. ↑ Change in CoRoT planets names

[edytuj] Linki zewnętrzne

p • d • e
Sondy kosmiczne i satelity z uczestnictwem ESA
Satelity Ziemi

COS-B (1975) • GEOS 1 i 2 (1977, 1978) • Meteosat (1977–1997) • IUE (1978) • EXOSAT (1983) • Olympus (1989) • Hipparcos (1989) • HST (1990) • ERS 1 i 2 (1991, 1995) • EURECA (1992) • ISO (1995) • XMM-Newton (1999) • Cluster (2000) • Artemis (2001) • Proba (2001) • Envisat (2002) • MSG 1 i 2 (2002, 2005) • Integral (2002) • Double Star (2003) • SSETI Express (2005) • CryoSat (2005) • Galileo (2005–2014) • MetOp-A (2006) • COROT (2006) • GOCE (2009) • SMOS (2009) • CryoSat-2 (2010) • HYLAS (2010) • SWARM (2012) • ADM-Aeolus (2013) • Gaia (2013) • LISA Pathfinder (2014) • PLATO (2017) • Euclid (2019) • LISA (ok. 2020)
Sondy kosmiczne

Giotto (1985) • Ulysses (1990) • SOHO (1995) • Huygens (1997) • Mars Express (2003) • SMART-1 (2003) • Rosetta (2004) • Venus Express (2005) • Herschel (2009) • Planck (2009) • Don Quijote (2013) • BepiColombo (2014) • ExoMars (2016) • Solar Orbiter (2017) • Mars Sample Return (2018) • Europa Jupiter System Mission (2020)
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=COROT&oldid=30644694”
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty