Całka splotowa
Całka splotowa - obok transmitancji operatorowej, jedna z postaci opisu typu wejście-wyjście, mająca cechę jednoznaczności dla danego układu regulacji (członu, elementu)[1].
Opis układu całką splotową wynika z własciwości przekształcenie Laplace'a. Tak zwany iloczyn splotowy czyli całka splotowa
jest w dziedzinie czasu odpowiednikiem iloczynu transformat : 
Zmienna
jest zmienną całkowania. Podobnie jak w przypadku opisu w wykorzystaniem transmitancji wymagane jest przeprowadzenie pewnej operacji nad funkcją
, która charakteryzuje układ i funkcją
, która reprezentuje wymuszenie; operacja ta ma miejsce całkowicie w dziedzinie czasu.
W praktyce całkę splotową oblicza się w granicach skończonych, gdyż wymuszenie
ma sens tylko dla
, zaś przy
dla
także charakterystyka impulsowa
jest równa
dla
, jeśli system jest przyczynowy (tzn. nie wykazuje reakcji nim nie nastąpi jego pobudzenie).
Mamy więc
dla
oraz
dla
, a stąd praktyczne granice całkowania:
.
[edytuj] Uogólnienie na układy wielowymiarowe
Dla układu wielowymiarowego opisanego równaniami stanu, w których
a równanie wyjścia dane jest następująco:
odpowiedź na wymuszenie dane jest wzorem:
gdzie macierz odpowiedzi impulsowych
Powyższy wzór na wymuszenie układu wielowymiarowego stanowi uogólnienie całki splotowej i może też być zapisany:
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Andrzej Markowski: Automatyka w pytaniach i odpowiedziach. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1979, s. 28-29.

.

