Całkowanie numeryczne
Całkowanie numeryczne – metoda numeryczna polegająca na przybliżonym obliczaniu całek oznaczonych. Termin kwadratura numeryczna, często po prostu kwadratura, jest synonimem całkowania numerycznego, w szczególności w odniesieniu do całek jednowymiarowych. Dwu- i wyżejwymiarowe całkowania nazywane są czasami kubaturami, choć wyraz kwadratura również niesie to znaczenie dla całkowania w wyższych wymiarach.
Proste metody całkowania numerycznego polegają na przybliżeniu całki za pomocą odpowiedniej sumy ważonej wartości całkowanej funkcji w kilku punktach. Aby uzyskać dokładniejsze przybliżenie dzieli się przedział całkowania na niewielkie fragmenty. Ostateczny wynik jest sumą oszacowań całek w poszczególnych podprzedziałach. Najczęściej przedział dzieli się na równe podprzedziały, ale bardziej wyszukane algorytmy potrafią dostosowywać krok do szybkości zmienności funkcji.
Spis treści |
[edytuj] Metoda prostokątów
Prawdopodobnie najprostszym wzorem jest metoda punktu środkowego (midpoint rule):
Jeśli funkcja
zmienia się w niewielkim stopniu na przedziale
, reguła taka da dobre przybliżenie całki.
[edytuj] Metoda trapezów
Metoda trapezów polega na tym, że figurę ABCD zastępujemy figurą złożoną z trapezów wpisanych, tzn. krzywą aproksymujemy linią łamaną w nią wpisaną. Przedział całkowania
dzielimy przy tym na
równych części o długościach:
.
Punktami podziału (końcami części) są wówczas:
Wówczas pole figury złożonej z trapezów wynosi
gdzie
– wartości funkcji w punktach podziału.
Stąd otrzymujemy wzór przybliżony w metodzie trapezów:
Oszacowanie błędu tej metody wynosi
gdzie
[edytuj] Metoda parabol (Simpsona)
Wymaga podzielenia przedziału całkowania na parzystą liczbę podprzedziałów, tzn.
dla uproszczenia oznaczamy:
oraz 
wykonując całkowanie wielomianu interpolacyjnego Lagrange'a z 3 kolejnych punktów otrzymujemy wzór Simpsona:
dla całego przedziału (a,b) otrzymujemy:
[edytuj] Metody losowe
Do przybliżonego obliczania całki oznaczonej można również wykorzystać metody probabilistyczne. Należy pamiętać jednak, że wynik takiego całkowania jest też zmienną losową.
Idea opiera się na policzeniu pola pod wykresem funkcji dla
i odjęciu pola nad wykresem dla 
- probabilistyczna
jest losowo wybierane z przedziału 
określa liczność próbki.
[edytuj] Przykłady
[edytuj] Przykład – metoda prostokątów
Spróbujmy scałkować funkcję
na przedziale od 0 do 1. Ponieważ da się ją scałkować analitycznie, znamy dokładny wynik i możemy łatwo obliczać błąd przybliżenia różnych metod całkowania. Z dokładnością do 10 miejsc dziesiętnych prawidłowy wynik wynosi:
Całkowanie numeryczne za pomocą zasady punktu środkowego da nam wynik:
co daje błąd 0,0361115771 (błąd względny 4,3%) – niewielki jak na tak prostą metodę, jednak oczywiście niezadowalający do wielu zastosowań.
Żeby uzyskać lepsze przybliżenia możemy podzielić przedział całkowania:
Z błędem bezwzględnym 0,0088296604 lub względnym 1%.
Dzieląc przedział całkowania na więcej fragmentów możemy uzyskać lepsze przybliżenie:
| Liczba części | Wynik | Błąd | |
|---|---|---|---|
| bezwzględny | względny | ||
| 1 | 0,8775825619 | 0,0361115771 | 4,29% |
| 2 | 0,8503006452 | 0,0088296604 | 1,05% |
| 4 | 0,8436663168 | 0,0021953320 | 0,26% |
| 8 | 0,8420190672 | 0,0005480824 | 0,07% |
[edytuj] Przykład 2
Całkowanie numeryczne przebiegów czasowych. Spróbujmy scałkować spróbkowany przebieg
na przedziale od 0 do
[s]. Oznaczmy częstotliwość próbkowania przebiegu przez
[Hz].
Do obliczeń wykorzystamy metodę prostokątów. Średnica podziału
wynosi 1. Niech
oznacza próbkę po całkowaniu. Każdy wyraz
można obliczyć jako sumę częściową:



.

– wartości funkcji w punktach podziału.




oraz 
![\int\limits_{x_i}^{x_{i+2}} f(x) dx \approx \frac h 3 [f_i+4f_{i+1}+f_{i+2}]](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/math/b/a/1/ba16656e29757a2014f84c1fa4b931ab.png)
![\int\limits_a^b f(x) dx \approx \frac h 3 [f_0 + 4(f_1+f_3+...+f_{2n-1}) + 2(f_2+f_4+...+f_{2n-2}) + f_{2n}]](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/math/0/0/c/00c4cba272cc6800ab14381ff007c6db.png)




