Cadel Evans

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Cadel Evans
Cadel Evans
Narodowość  Australia
Data urodzenia 14 lutego 1977
Wzrost 174 cm
Waga 67 kg
Drużyna BMC Racing Team
Największy sukces zwycięstwo w Tour de France (2011), mistrzostwo świata ze startu wspólnego (2009)
Drużyny
2002
2003 - 2004
2005 - 2009
2010 - ...		 Mapei-QuickStep
Team Telekom (T-Mobile Team)
Lotto-Belisol[1]
BMC Racing Team

Cadel Evans (ur. 14 lutego 1977 w Katherine) - australijski kolarz szosowy oraz pierwszy zwycięzca Tour de France (2011) pochodzący z Australii[2].

Spis treści

[edytuj] Biografia

Cadel Evans urodził się ze złamanym nosem. W wieku 8 lat został kopnięty przez konia i przeleżał kilka tygodni w śpiączce. Zdawało się wtedy, że Cadel nigdy nie będzie zawodowym sportowcem, gdyż nie posiadał ani dobrych warunków fizycznych, ani szybkości. Swoją karierę zaczynał już wcześniej na BMX, lecz przeniósł się na kolarstwo górskie[3]. Na początku swojej kariery był kolarzem górskim. Jako junior był mistrzem świata w tej dyscyplinie. Wygrał Puchar Świata w 1998, a także w 1999. Na olimpiadzie w Sydney zajął 7. miejsce. W roku 2011 wygrał Tour de France 2011 zostając pierwszym australijskim zwycięzcą w tym wyścigu. Koszulkę lidera, dzięki drugiemu miejscu w jeździe indywidualnej na czas zdobył na przedostatnim etapie wyścigu, wygrywając z prowadzącymi wówczas w klasyfikacji generalnej braćmi Andym i Frankiem Schleck. Dwukrotny zdobywca 2. miejsca w Tour de France (2007, 2008).

Swoją profesjonalną karierę rozpoczął w zespole Saeco w roku 2001. W następnym sezonie przeniósł się do Mapei. Stamtąd przeniósł się do niemieckiego zespołu T-Mobile, gdzie występował w latach 2003 - 2004. W 2005 roku przeniósł się do Davitamon-Lotto. W barwach tej ekipy po raz pierwszy wystartował w Tour de France, zajął wtedy 8. miejsce w klasyfikacji generalnej tego wyścigu. Był to pierwszy Australijczyk w pierwszej dziesiątce Tour de France od czasów Phila Andersona. Evans pokazał wtedy swoje umiejętności w jeżdżeniu po górach dotrzymując kroku Armstrongowi, Basso, a także Ullrichowi. W 2006 wygrał szwajcarski wyścig Tour de Romandie, zostawiając w tyle Alberto Contadora i Alejandro Valverde.

Jego inne sukcesy to przede wszystkim: w 2001 wygrał on etap Tour of Austria, a w 2004 wygrał klasyfikacje generalną tego wyścigu. W 2002 wygrał etap Tour Down Under, a także zajął 14 miejsce w klasyfikacji generalnej Giro d'Italia.

27 września 2009 podczas mistrzostw świata zdobył tęczową koszulkę mistrza świata w wyścigu ze startu wspólnego elite.

[edytuj] Ważniejsze zwycięstwa i sukcesy

Przypisy

  1. ↑ Zespół występował pod innymi nazwami: Davitamon-Lotto, Predictor-Lotto oraz Silence-Lotto
  2. ↑ Tour de France 2011: Perfect timing puts Cadel Evans on road to glory (ang.). 2011-07-23. [dostęp 2011-07-24].
  3. ↑ Jakub Wojczyński. Cadel - nowy król Francji. „Przegląd Sportowy”, s. 11, 26.07.2011. 

[edytuj] Linki zewnętrzne

p • d • e
Zwycięzcy UCI ProTour
p • d • e
Zwycięzcy Tour de France
Maurice Garin (1903) • Henri Cornet (1904) • Louis Trousselier (1905) • René Pottier (1906) • Lucien Petit-Breton (1907, 1908) • François Faber (1909) • Octave Lapize (1910) • Gustave Garrigou (1911) • Odile Defraye (1912) • Philippe Thys (1913, 1914, 1920) • Firmin Lambot (1919, 1922) • Léon Scieur (1921) • Henri Pélissier (1923) • Ottavio Bottecchia (1924, 1925) • Lucien Buysse (1926) • Nicolas Frantz (1927, 1928) • Maurice Dewaele (1929) • André Leducq (1930, 1932) • Antonin Magne (1931, 1934) • Georges Speicher (1933) • Romain Maes (1935) • Sylvère Maes (1936, 1939) • Roger Lapébie (1937) • Gino Bartali (1938, 1948) • Jean Robic (1947) • Fausto Coppi (1949, 1952) • Ferdi Kübler (1950) • Hugo Koblet (1951) • Louison Bobet (1953, 1954, 1955) • Roger Walkowiak (1956) • Jacques Anquetil (1957, 1961, 1962, 1963, 1964) • Charly Gaul (1958) • Federico Bahamontes (1959) • Gastone Nencini (1960) • Felice Gimondi (1965) • Lucien Aimar (1966) • Roger Pingeon (1967) • Jan Janssen (1968) • Eddy Merckx (1969, 1970, 1971, 1972, 1974) • Luis Ocaña (1973) • Bernard Thévenet (1975, 1977) • Lucien Van Impe (1976) • Bernard Hinault (1978, 1979, 1981, 1982, 1985) • Joop Zoetemelk (1980) • Laurent Fignon (1983, 1984) • Greg LeMond (1986, 1989, 1990) • Stephen Roche (1987) • Pedro Delgado (1988) • Miguel Indurain (1991, 1992, 1993, 1994, 1995) • Bjarne Riis (1996) • Jan Ullrich (1997) • Marco Pantani (1998) • Lance Armstrong (1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005) • Óscar Pereiro (2006) • Alberto Contador (2007, 2009) • Carlos Sastre (2008) • Andy Schleck (2010) • Cadel Evans (2011)
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Cadel_Evans&oldid=30796399”
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty