Carlo Maria Buonaparte
| Carlo Maria Buonaparte | |
Carlo Maria Buonaparte |
|
Herb rodowy Buonaparte |
|
| Data urodzenia | 29 marca 1746 |
| Miejsce urodzenia | Ajaccio |
| Data śmierci | 24 lutego 1785 |
| Miejsce śmierci | Montpellier |
| Rodzina | Bonapartowie |
| Rodzice | Józef Maria Buonaparte Maria Anna Saverii de Pallavicino |
| Małżeństwo | Letycja Buonaparte |
| Dzieci | Józef Bonaparte, Napoleon I, Ludwik Bonaparte, Lucjan Bonaparte, Hieronim Bonaparte, Eliza Bonaparte, Karolina Bonaparte |
Carlo Maria Buonaparte (wł.), fr. Charles-Marie Bonaparte (ur. 29 marca 1746 w Ajaccio - zm. 24 lutego 1785 w Montpellier). Był ojcem trzynaściorga dzieci, w tym: Józefa Bonaparte - krótkotrwałego króla Neapolu, późniejszego króla Hiszpanii, Napoleona I - Cesarza Francuzów, Ludwika - krótkotrwałego króla Holandii, Lucjana, Hieronima, Elizy i Karoliny . Był dziadkiem Napoleona II i Napoleona III.
Spis treści |
[edytuj] Młodość
Karol Maria był synem Józefa Marii i Marii Anny Saverii de Pallavicino pochodzących z drobnej szlachty korsykańskiej. W roku 1760 został osierocony przez ojca i wychowaniem chłopca zajął się brat dziadka, archidiakon Luciano Buonaparte, który wysłał go na studia prawnicze do Rzymu i Pizy, gdzie Carlo uzyskał doktorat. W wieku lat 18 Karol Maria powrócił na Korsykę i zawarł związek małżeński z (prawdopodobnie, istnieje rozbieżność dat) czternastoletnią Letycją Ramolino. Małżonkowie doczekali się trzynastu potomków, z których ośmioro dożyło wieku dorosłego.
[edytuj] Powstanie na Korsyce
W czasie powstania o niepodległość Korsyki kierowanego przez Pasquale Paoli (1768) małżonkowie Buonaparte stali po stronie insurgentów, ale nie udali się wraz z nim na wygnanie do Anglii w roku 1769, lecz pozostali na Korsyce i przyłączyli się do partii profrancuskiej. Karol Maria zdobył przychylność francuskiego gubernatora Marboeufa i został mianowany radcą królewskim, asesorem w sądzie w Ajaccio i otrzymał potwierdzenie szlachectwa, co mu umożliwiło umieszczenie części dzieci w ekskluzywnych zakładach wychowawczych we Francji, finansowanych ze szkatuły królewskiej.
We Francji był tylko trzy razy w życiu: w r.1778 odwożąc synów Napoleona i Józefa do instytutu w Autun oraz w 1783, jadąc z dziećmi Lucjanem i Elizą do szkół w Saint-Cyr. Za trzecim razem pojechał w listopadzie 1784 na proces do Montpellier, gdzie zmarł w lutym 1785 na raka żołądka.
Pochowany został w Montpellier, syn Lucjan przeniósł zwłoki około r. 1800 do Saint-Leu. W roku 1851 przeniesione zostały do Ajaccio, zaś po wybudowaniu przez Napoleona III Kaplicy Cesarskiej przy katedrze w Ajaccio (1861) złożone tam obok małżonki.
[edytuj] Dalsza rodzina
Siostra Karola Marii - Isabella Maria Buonaparte, poślubiła korsykańskiego szlachcica Ludwika Antoniego Ornano. Syn tej pary - hrabia Filip-Antoni d'Ornano, został później marszałkiem Francji i drugim mężem Marii Walewskiej.
[edytuj] Bibliografia
- Biographie Générale, 1- 48, Paris 1866
| Poprzednik Giuseppe Maria Buonaparte |
Głowa rodu Bonapartów | Następca Józef Bonaparte |