Cathy Overton-Clapham
| Cathy Overton-Clapham | ||
| Państwo |  Kanada |
|
| Data i miejsce urodzenia | 19 lipca 1969 Winnipeg |
|
| Miejsce zamieszkania | Winnipeg | |
| Gra | praworęczna | |
| Klub | St. Vital Curling Club, Winnipeg | |
| Występy | ||
| MŚ | 5 (1995, 2005, 2008-2010) | |
| MŚ juniorów | 1 (1990) | |
| Tournament of Hearts | 12 (1991, 1995, 1996, 1999, 2000, 2005-2011) | |
| Dorobek medalowy | ||
| Mistrzostwa świata | ||
| Srebro |
Brandon 1995 | |
| Złoto |
Vernon 2008 | |
| Brąz |
Swift Current 2010 | |
| Mistrzostwa świata juniorów | ||
| Brąz |
Portage la Prairie 1990 | |
| Tournament of Hearts | ||
| Złoto |
Calgary 1995 | |
| Brąz |
Thunder Bay 1996 | |
| Brąz |
Charlottetown 1999 | |
| Brąz |
Prince George 2000 | |
| Złoto |
St. John's 2005 | |
| Srebro |
London 2006 | |
| Brąz |
Lethbridge 2007 | |
| Złoto |
Regina 2008 | |
| Złoto |
Victoria 2009 | |
| Złoto |
Sault Ste. Marie 2010 | |
Cathy Overton-Clapham (ur. 19 lipca 1969 w Winnipeg), kanadyjska curlerka, mistrzyni świata z 2008, pięciokrotna mistrzyni kraju. Do sezonu 2009/2010 była wicekapitanem i trzecią w zespole Jennifer Jones.
W 1989 Overton-Clapham poprowadziła drużynę Manitoby do mistrzostwa Kanady juniorów i reprezentowała kraj na MŚJ 1990. Turniej w Portage la Prairie zakończyła zdobyciem brązowego medalu.
Rok później, jako trzecia u Kathie Allardyce, po raz pierwszy zakwalifikowała się do Tournament of Hearts. Ekipa Allardyce uplasowała się na 8. miejscu[1]. Do zawodów tej rangi powróciła w 1995 wraz z zespołem Connie Laliberte. Manitoba dotarła do finału i pokonała tam Albertę (Cathy Borst) 6:5[2]. Kanadyjki zdobyły srebrne medale MŚ 1995, w ostatnim meczu uległy Szwedkom (Elisabet Gustafson) 5:6.
Następny występ w rozgrywkach krajowych jako Team Canada Overton-Clapham zakończyła w półfinale, gdzie została pokonana 6:5 przez Otario (Marilyn Bodogh)[3]. Na tym samym miejscu kończyła swoje dwa późniejsze występy, w 1999 Manitoba przegrała z Kanadą (Cathy Borst) 4:10[4], a w 2000 z Kolumbią Brytyjską (Kelley Law) 6:7[5].
W sezonie 2000/2001 stworzyła własną drużynę, z którą doszła do finału prowincji 2003, gdzie przegrała na rzecz Barb Spencer. Rok później Overton-Clapham dołączyła do zespołu Jennifer Jones. Z nowym składem zdobyła swoje drugie mistrzostwo kraju pokonując w finale Jenn Hannę z Ontario 8:6. W MŚ Kanada przegrała mecz o brąz. Późniejszy występ Overton-Clapham w Scotties Tournament of Hearts 2006 zakończył się zajęciem 2. miejsca. Po roku reprezentacja Manitoby pokonana przez Kelly Scott odpadła w półfinale.
Rywalizacja w mistrzostwach Kanady w latach 2008-2010 kończyła się triumfami Jones. Zespół z Winnipeg pokonał w finałach Shannon Kleibrink, Marlę Mallett i Kathy O'Rourke. W trzech następnych występach Kanadyjki kwalifikowały się do play-offów. W 2008 przegrały pierwszy mecz z Chinkami (Wang Bingyu) 5:7, jednak po wygranym półfinale (9:8 przeciwko Moe Meguro) w meczu finałowym Jones zrewanżowała się Azjatkom, wynikiem 7:4 Cathy Overton-Clapham zdobyła swój pierwszy tytuł mistrzyni świata. W 2009 Kanadyjki zajęły 4. miejsce przegrywając dwa mecze w fazie zasadniczej. Gdy w 2010 ponownie były gospodyniami przegrały 6:3 górny mecz przeciwko Niemkom (Andrea Schöpp) i 4:10 półfinał ze Szkotkami (Eve Muirhead). W mecz u o brązowy medal ekipa kanadyjska zwyciężyła nad Cecilią Östlund ze Szwecji.
22 kwietnia 2010, po zakończeniu sezonu, pozostałe zawodniczki z drużyny Jones ogłosiły, że Overton-Clapham w następnym sezonie nie będzie z nimi grać. Pozycję trzeciej zajęła Kaitlyn Lawes[6]. Cathy Overton-Clapham w sezonie 2010/2011 stworzyła swoją własną drużynę i wygrała Manitoba Scotties Tournament of Hearts 2011 pokonując w finale Chelsea Carey. Overton-Clapham z wysokimi wygranymi w World Curling Tour przed Mistrzostwami Kanady 2011 była wysoko notowana. Reprezentantki Manitoby wygrały jednak tylko 4 mecze i sklasyfikowano je na 9. miejscu. Podczas mistrzostw odbył się pierwszy mecz przeciwko Jennifer Jones, który Overton-Clapham wygrała 8:6.
Overton-Clapham trzykrotnie (1997, 2005 i 2009) bez sukcesów startowała w Canadian Olympic Curling Trials. Zespoły, w których grała zajmowały 7. i dwa razy 6. lokatę. Należy do wąskiego grona osób, które 5 razy sięgnęły po mistrzostwo Kanady, oprócz niej są to: Joyce McKee, Mary Anne Arsenault, Nancy Delahunt, Kim Kelly[7]. Tylko Colleen Jones zdobyła ten tytuł w sześciu turniejach.
Spis treści |
[edytuj] Wielki Szlem
| Turniej[8] | 2006/2007 | 2007/2008 | 2008/2009 | 2009/2010 | 2010/2011 | 2011/2012 |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Autumn Gold | x | W | x | W | x | W |
| Manitoba Lotteries | F | F | QF | F | F | SF |
| Wayden Transportation | QF | x | W | — | — | — |
| Sobeys Slam | — | x | x | — | SF | — |
| Players' Championships | W | x | W | QF | x | F |
- Legenda
| — | = turniej nie odbył się |
| A | = nie uczestniczyła |
| x | = nie zakwalifikowała się do fazy finałowej |
| QF | = ćwierćfinał |
| SF | = półfinał |
| F | = finał |
| W | = zwycięstwo |
|---|
[edytuj] Drużyna
| Czwarta | Trzecia | Druga | Otwierająca | |
|---|---|---|---|---|
| 2011/2012 | Cathy Overton-Clapham | Breanne Meakin | Jenna Loder | Ashley Howard |
| 2010/2011 | Leslie Wilson | Raunora Westcott | ||
| 2007/2010 | Jennifer Jones | Cathy Overton-Clapham | Jill Officer | Dawn Askin |
| 2006/2007 | Dana Allerton | |||
| 2005/2006 | Georgina Wheatcroft | |||
| 2004/2005 | Cathy Gauthier | |||
| 2003/2004 | Cathy Overton-Clapham | Jill Thurston | Kim Overton | Jennifer Lamont-Penner |
| 1998/2000 | Connie Laliberte | Cathy Overton-Clapham | Debbie Jones-Walker | Janet Arnott |
| 1994/1996 | Cathy Gauthier | |||
| STOH 1991 | Kathie Allardyce | Laurie Ellwood | Jill Proctor | |
| 1989/1990 | Cathy Overton | Tracy Baldwin | Carol Harvey | Tracy Bush |
