Cedric Fauntleroy
| Cedric Fauntleroy | |
ppłk Cedric Fauntleroy |
|
| Data i miejsce urodzenia | 22 listopada 1890 |
| Data i miejsce śmierci | 1973 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | sierpień 1919 - 10 maja 1921 (w Wojsku Polskim) |
| Stanowiska | dowódca 7 Eskadry Myśliwskiej, dowódca III Dywizjonu Lotniczego |
| Główne wojny i bitwy | wojna polsko-bolszewicka |
| Odznaczenia | |
Cedric Erald Fauntleroy lub Cedric Erald Faunt le Roy (ur. 22 listopada 1890 na małej plantacji blisko Natchez, Missisipi – zm. 1973) – Amerykanin, pułkownik pilot Wojska Polskiego.
Opuścił dom rodzinny w wieku 14 lat, prowadząc żywot podróżnika. Służył w Legii Cudzoziemskiej, a następnie w Amerykańskim Korpusie Ekspedycyjnym (AEF) jako oblatywacz samolotów.
Od 1 sierpnia 1919 współorganizator i dowódca 7 Eskadry Lotniczej Pościgowej Polsko-Amerykańskiej im. Tadeusza Kościuszki – jednostki składającej się z amerykańskich pilotów ochotników. Następnie mianowany dowódcą III Dywizjonu Lotniczego. 10 maja 1921, na własną prośbę, zwolniony został ze służby w Wojsku Polskim. W uznaniu wybitnych zasług zwolniony w stopniu pułkownika.
Po powrocie do USA współpracował na rzecz Polski z Ignacym Paderewskim i środowiskami polonijnymi. Należał między innymi do założycieli Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku.
[edytuj] Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari
- Krzyż Walecznych – czterokrotnie (30 IV 1921[1])
- Polowa Odznaka Pilota Nr 103 (11 XI 1928[2])
Przypisy
[edytuj] Zobacz też
- Amerykańscy piloci wojskowi
- Amerykańscy oficerowie kontraktowi WP
- Cudzoziemscy ochotnicy w wojnach o niepodległość Polski 1918-1921
- Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Krzyżem Walecznych
- Odznaczeni Odznaką Pilota
- Oficerowie lotnictwa II RP
- Polscy piloci myśliwscy
- Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej
- Urodzeni w 1891
- Zmarli w 1973