Cegła
Cegła – materiał budowlany w kształcie prostopadłościanu (także klina, wycinka pierścienia kołowego lub kształtki) uformowany z gliny, wapna, piasku, cementu (bloczki betonowe) lub innych surowców mineralnych, który wytrzymałość mechaniczną i odporność na wpływy atmosferyczne uzyskuje poprzez proces suszenia, wypalania lub naparzania parą wodną. Cegły służą m.in. do wznoszenia ścian, murów, filarów, słupów, a także fundamentów i ścian fundamentowych. Cegły mogą też być wypełnieniem stropów (strop Kleina).
Spis treści |
[edytuj] Historia
Cegła jest jednym z najpopularniejszych materiałów stosowanych w budownictwie od czasów starożytnych. W kulturach starożytnego Wschodu znana już od V tysiąclecia p.n.e. Stosowana była początkowo jako cegła suszona na słońcu, wypalana z gliny pojawiła się w IV w.p.n.e., a silikatowa (cegła wapienno-piaskowa) w XIX wieku.
Od czasów babilońskich wytłaczano w cegłach napisy i stemple – znaki wytwórcy. Oznaczanie cegieł utrzymywało się w średniowieczu, renesansie i trwa do naszych czasów.
[edytuj] Wymiary
- cegła romańska – przeciętne wymiary 26-28 X 12-13 X 8-9 cm
- cegła gotycka – 28-30 X 13-14 X 8,5-9 cm
- współczesna polska- 25 X 12 X 6,5 cm (stosowana przed wojną w Polsce : 27 X 13 X 6 cm)
[edytuj] Charakterystyka
Cegły produkuje się o różnych wymiarach, w których stosunek grubości do szerokości i długości wynosi najczęściej 1 : 2 : 4 (z uwzględnieniem grubości spoin). Najmniejsza powierzchnia prostopadłościanu cegły nazywana jest główką, wąska i długa powierzchnia to wozówka, największa powierzchnia to podstawa. Wcześniej cegły miały również kształt sześcianu.
Wytrzymałość mechaniczną cegieł określa za pomocą klasy, np. klasa 15 oznacza wyrób o wytrzymałości na ściskanie 15 MPa.
[edytuj] Rodzaje cegieł
- cegła surowa – cegła adobe (suszona)
- cegła ceramiczna (suszona i wypalana)
- cegła wapienno-piaskowa
- cegła szamotowa
- cegła magnezytowa
- cegła żużlowa
[edytuj] Zobacz też
- cegła szklana
- wątek – sposób ułożenia cegieł w murze
- cegielnia
- ceramika architektoniczna
- szamot
[edytuj] Bibliografia
- Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1969.