Celestyn II
| Celestyn II Coelestinus II |
|
| Guido di Castello | |
| Papież | |
![]() |
|
| Kraj działania | |
| Miejsce urodzenia | Città di Castello |
| Data i miejsce śmierci | 8 marca 1144 Rzym, Włochy |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Sakra biskupia | 3 października 1143 |
| Pontyfikat | 26 września 1143 |
Celestyn II, łac. Coelestinus II (zm. 8 marca 1144) – papież od 1143.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
Urodzony w Città di Castello jako Guido di Castello, studiował filozofię u Abelarda. Uzyskał tytuł magistra i uchodził za wybitnego znawcę prawa kanonicznego. Za pontyfikatu Kaliksta II przeszedł do pracy w kurii papieskiej. Papież Honoriusz II (1124-1130) mianował go kardynałem prawdopodobnie w 1129 roku. W okresie tzw. schizmy Anakleta II wspierał papieża Innocentego II i działał jako jego legat w Nadrenii (1131-1132), południowej Italii (1137) i Francji (1139-1140). Między 3 kwietnia 1130 a 21 grudnia 1133 podpisywał bulle papieskie jako diakon S. Maria in Via Lata, jednak w grudniu 1133 został promowany do rangi prezbitera S. Marco i między 11 stycznia 1134 a 16 maja 1143 podpisywał bulle jako S.R.E. indignus sacerdos. W 1137 był członkiem komisji kardynalskiej badającej legalność wyboru opata Rainaldo z Monte Cassino. W 1139 działał jako legat Innocentego II w Lombardii. Był już człowiekiem w podeszłym wieku, kiedy 26 września 1143 został wybrany jako następca Innocentego II, w czasie rozruchów w Rzymie.
Przyjął imię Celestyn II i w dniu 3 października 1143 otrzymał sakrę biskupią z rąk kardynała-biskupa Ostii Alberyka. W czasie krótkiego, półrocznego pontyfikatu nie zdołał opanować sytuacji w Rzymie, gdzie krótko przed śmiercią Innocentego II powstała komuna miejska przeciwna świeckiej władzy papieża, został również zmuszony do uznania króla Sycylii Rogera II. Papież cofnął nałożony interdykt na Francję i doszedł do porozumienia z królem Ludwikiem VII.
[edytuj] Kardynałowie mianowani przez Celestyna II
[edytuj] Zobacz też
- Celestyn II (Teobald) – papież elekt w 1124, nie objął urzędu i nie jest umieszczany na liście papieży (często kwalifikowany jako antypapież)
[edytuj] Bibliografia
- Luchesius Spätling, Kardinal Guido und seine Legation in Böhmen-Mären, w: Mitteilungen des Instituts für österreichische Geschichtsforschung, Universitäts Wien Institut für Geschichtsforschung und Archivwissenschaft in Wien, 1958, s. 309-310
- Ian Stuart Robinson, The Papacy 1073-1198. Continuity and Innovation, Cambridge University Press 1990
- J.M. Brixius, Die Mitglieder des Kardinalkollegiums von 1130-1181, Berlin 1912
[edytuj] Linki zewnętrzne
| Poprzednik Innocenty II |
Papież | Następca Lucjusz II |
