Celso Borges

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
To jest dobry artykuł
Celso Borges
Imię i nazwisko Celso Borges Mora[1]
Data i miejsce
urodzenia		 27 maja 1988[2]
San José[1], Kostaryka
Pozycja Pomocnik[3]
Wzrost 186 cm[2]
Masa ciała 81 kg[2]
Informacje klubowe
Obecny klub AIK
Kariera seniorska1
Lata Klub M (G)
2006–2009
2009–2011
2012–		 Saprissa
Fredrikstad FK
AIK		 93 (10)
73 (29)
0 (0)
Reprezentacja narodowa2
Lata Reprezentacja
2005
2007
2008–		  Kostaryka U-17
 Kostaryka U-20
 Kostaryka

35 (8)
1 Mecze i gole w lidze aktualne na 1 stycznia 2012.
2 Mecze i gole w reprezentacji aktualne na 1 stycznia 2012.

Celso Borges Mora (ur. 27 maja 1988 w San José) – kostarykański piłkarz występujący najczęściej na pozycji ofensywnego pomocnika, zawodnik szwedzkiego klubu AIK. Posiada także obywatelstwo brazylijskie[4].

Borges pochodzi ze stolicy Kostaryki, San José i rozpoczął piłkarską karierę w tamtejszej drużynie Deportivo Saprissa. W seniorskim zespole występował w latach 2006–2009. Pięciokrotnie wywalczył trofeum mistrza kraju oraz jeden raz wicemistrzostwo Pucharu Mistrzów CONCACAF. W 2008 roku został wybrany na najlepszego gracza Primera División de Costa Rica. Otrzymał też kilka ofert z europejskich zespołów. Wiosną 2009 Borges został zawodnikiem norweskiego pierwszoligowca Fredrikstad FK, z którym brał udział w kwalifikacjach Ligi Europy. Po upływie jednego sezonu drużyna spadła do drugiej ligi norweskiej, jednak wróciła do najwyższej klasy rozgrywkowej rok później. Latem 2012 na zasadzie wolnego transferu zasilił szwedzki zespół AIK.

Borges był członkiem kostarykańskich reprezentacji juniorskich i młodzieżowych na Mistrzostwach Świata U-17 w 2005 roku oraz Mistrzostwach Świata U-20 w 2007 roku. W dorosłej kadrze narodowej zadebiutował w wieku 20 lat, 21 czerwca 2008 w spotkaniu z Grenadą. Brał udział w Złotym Pucharze CONCACAF 2009, kiedy to doszedł z Kostaryką do półfinału i został wybrany do najlepszej drużyny turnieju. Z zespołem Ticos zajął także drugie miejsce w rozgrywkach Copa Centroamericana 2011. W tym samym roku ponownie doszedł do półfinału Złotego Pucharu CONCACAF.

Spis treści

[edytuj] Życie prywatne

Borges jest synem Alexandre Guimarãesa[5] i Liny Mora[6]. Guimarães to były brazylijski piłkarz, a obecnie trener, naturalizowany w Kostaryce, selekcjoner reprezentacji Kostaryki na MŚ 2002 i 2006[7]. Rodzice do dzisiaj są największymi autorytetami w życiu Borgesa[8]. Kostarykanin urodził się w stolicy kraju, San José[7] i dorastał w jednej z dzielnic tego miasta o nazwie Tivos[8]. Uczęszczał do szkoły wyższej Sistema Educativo Saint Clare i występował w szkolnej drużynie piłkarskiej[7]. Starał się wówczas wzorować na Zinedinie Zidanie, kibicował także drużynie Manchesteru United[8]. Idolami sportowymi Borgesa są Zidane i Kaká, natomiast marzeniem gra w angielskiej Premier League[9].

[edytuj] Kariera klubowa

[edytuj] Saprissa

Borges rozpoczął treningi w stołecznym zespole Deportivo Saprissa, w którym przed laty występował jego ojciec[10]. Jest to najbardziej utytułowany klub w Kostaryce[7]. W drużynach juniorskich Saprissy Borges terminował do 2005 roku i był wyróżniającym się zawodnikiem[5].

Do seniorskiego zespołu Saprissy Borges został włączony na początku 2006 roku przez trenera Medforda. W kostarykańskiej Primera División zadebiutował w wieku 16 lat, 15 stycznia w wygranym 1:0 spotkaniu z Ramonense[11]. W 89 minucie zmienił wówczas strzelca jedynego gola w tym spotkaniu, Rónalda Gómeza[12]. Do końca swojego debiutanckiego sezonu (Clausura 2006) pojawił się na placu gry jeszcze jeden raz – wszedł na boisko w 76 minucie wygranego 2:0 meczu z Brujas[13]. Przez cały swój pobyt w Saprissie występował z numerem 20 na koszulce[11]. Pierwsze trafienie w ligowej karierze Borges zanotował 4 września 2006 w wygranym 5:2 spotkaniu z Puntarenas, w 65 minucie strzelając wyrównującą bramkę na 2:2[14]. Magazyn World Soccer umieścił go wówczas na liście 50 najbardziej obiecujących talentów światowego futbolu[15].

Borges w barwach Saprissy brał udział w Pucharze Mistrzów CONCACAF 2008 i Lidze Mistrzów CONCACAF 2008/09. W pierwszym z wymienionych turniejów Saprissa doszła do finału, gdzie przegrała w dwumeczu łącznym wynikiem 2:3 (1:1[16], 1:2[17]) z meksykańską Pachucą, natomiast Borges zanotował jedną bramkę – w drugim meczu półfinałowym z amerykańskim Houston Dynamo[18]. Wystąpił także w obydwóch meczach finałowych od pierwszej do ostatniej minuty[19][20]. W Lidze Mistrzów CONCACAF młody Kostarykanin także jeden raz wpisał się na listę strzelców – w spotkaniu fazy grupowej z honduraskim Marathónem[21]. Ostatecznie Saprissa nie wyszła z czteroosobowej grupy, zajmując w niej trzecie miejsce[22].

Młody pomocnik wywalczył z Purpurowymi Potworami pięć tytułów mistrza Kostaryki z rzędu – w sezonach 2005/06[23], 2006/07[24], 2007-08 Apertura[25], 2007-08 Clausura[26] i 2008-09 Apertura[27]. Ogółem w ojczystej lidze Borges rozegrał 86 meczów, w których strzelił 7 goli.

W 2007 roku zainteresowany zatrudnieniem Borgesa był Mark Hughes, trener angielskiego Blackburn Rovers[28][29].

Borges został wybrany przez dziennikarzy na najlepszego gracza Primera División de Costa Rica w 2008 roku[7]. Argentyński miesięcznik El Gráfico umieścił go na liście najbardziej obiecujących piłkarzy kontynentu[30].

[edytuj] Fredrikstad FK

17 stycznia 2009 dyrektor sportowy Fredrikstad FK, Tor–Kristian Karlsen, poinformował, iż Borges podpisał z tą drużyną trzyipółletni kontrakt i oficjalnie stanie się jej członkiem 1 lipca, kiedy to wygasa jego kontrakt z Saprissą[30]. Zarząd norweskiego pierwszoligowca postanowił jednak wcześniej przelać ustaloną kwotę (szacowaną na około 125 tys. euro[31]) na konto Saprissy, dzięki czemu Kostarykanin mógł dołączyć do zespołu wcześniej[32]. Karlsen po podpisaniu kontraktu z piłkarzem powiedział:

Quote-alpha.png
Jest to gracz, który jest znany wśród skautów czołowych europejskich klubów. Wiele osób będzie pewnie zdziwionych, że zdecydował się przyjechać właśnie do Norwegii. Był na mojej liście życzeń od kilku lat. Miałem trochę wiary w to, że ta umowa stanie się rzeczywistością, ale teraz jestem bardzo zadowolony z tego, że Celso wybrał Fredrikstad w obliczu intratnych ofert z innych klubów. Mamy nadzieję, że Celso poświęci dużo serca dla FFK w najbliższych latach[30][15].

Transfer młodego pomocnika do Norwegii wzbudził jednak powszechne zaskoczenie[7][5]; Mariano Varela, prezes Saprissy, powiedział, iż zawodnik zasługuje na występy w lepszym zespole niż Fredrikstad[7]. Borges w wywiadzie z 27 stycznia 2009 stwierdził, że wybrał występy w Norwegii, gdyż widzi w FFK bilet wstępu do Europy i miejsce do zebrania doświadczenia[7]. Wyjawił też, iż posiadał ofertę przejścia do belgijskiego KAA Gent[33]. W Tippeligaen Kostarykanin zadebiutował już 20 kwietnia w wygranym 2:1 spotkaniu z Viking FK[34]. Mecz ten rozpoczął na lewej pomocy, później został przeniesiony do ataku i rozegrał przeciętne zawody, podobnie jak reszta drużyny – pokazał jednak przebłyski talentu i miał udział przy zwycięskiej bramce Raymonda Kvisvika[35]. Pierwszego gola w Norwegii Borges zdobył 7 maja w meczu z Tromsø IL, w 77 minucie strzałem głową podwyższając prowadzenie Fredrikstad na 2:0[36] (ostateczny wynik to 3:0). Ogółem w rozgrywkach Tippeligaen 2009 Kostarykanin zanotował 7 goli, co uczyniło go najskuteczniejszym strzelcem Fredrikstad w tym sezonie[37].

Borges w barwach FFK brał udział w rozgrywkach Ligi Europy 2009/10, do której kwalifikacji norweski klub dostał się po zajęciu drugiego miejsca w Tippeligaen w sezonie 2008[38]. W trzeciej rundzie eliminacyjnej, od której Fredrikstad zaczynał zmagania, przeciwnikiem zespołu został Lech Poznań[39]. W pierwszym spotkaniu, rozegranym we Fredrikstad, padł wynik 6:1 dla polskiej drużyny[40]. Borges przebywał na boisku przez pełne 90 minut i zdobył jedyną bramkę dla gospodarzy[41]. W meczu rewanżowym Kostarykanin nie wystąpił z powodu kontuzji[42] (FFK wygrało 2:1, jednak ostatecznie odpadło z europejskich pucharów[43]).

Po sezonie 2009 Fredrikstad spadł z Tippeligaen do drugiej ligi norweskiej, zajmując czternaste miejsce w najwyższej klasie rozgrywkowej[44] i przegrywając w barażach o utrzymanie z zespołem Sarpsborg 08 FF[45]. Borges zdobył bramkę już w pierwszym spotkaniu rozegranym w Adeccoligaen – 5 kwietnia w wygranym 3:0 spotkaniu z Alta IF[46]. Później w rundzie wiosennej wpisał się na listę strzelców jeszcze jeden raz, w meczu z Moss[47] (5:2, 9 kolejka). W lipcu zawodnikiem FFK został inny Kostarykanin, obrońca Cristian Gamboa[48].

Jesienią Borges trafiał do bramki rywala 12 razy: w spotkaniach z Ranheim[49] (dwa gole, 2:3, 12 kolejka), Bryne[50] (3:0, 14 kolejka), Tromsdalen[51] (dwa gole, 5:2, 15 kolejka), Moss[52] (1:1, 16 kolejka), Strømmen[53] (2:3, 17 kolejka), Follo[54] (1:3, 20 kolejka), Bodø/Glimt[55] (dwa gole, 2:1, 21 kolejka), Ranheim[56] (2:2, 28 kolejka) i Bryne[57] (2:2, 30 kolejka).

Ogółem w rozgrywkach Adeccoligaen w 2010 roku 22-letni Kostarykanin strzelił 14 goli (w tym 4 z rzutów karnych), co ponownie uczyniło go najskuteczniejszym piłkarzem Fredrikstad w sezonie i pozwoliło zająć trzecie miejsce w ogólnej tabeli najlepszych strzelców[58]. FFK zajęło trzecie miejsce w ligowej tabeli, dzięki czemu mogło wziąć udział w barażach o udział w Tippeligaen[59]. W spotkaniu półfinałowym, rozegranym 12 listopada z Løv-Ham, Fredrikstad wygrało 2:0, a wynik meczu w 57 minucie strzałem z rzutu wolnego ustalił Borges[60]. W pierwszym meczu finałowym barażów drużyna FFK zwyciężyła z Hønefoss 4:1 – Kostarykanin zdobył jedną z bramek dla swojego zespołu[61]. W spotkaniu rewanżowym Borges strzelił trzy gole, a Fredrikstad wygrało ostatecznie 4:0 i awansowało do pierwszej ligi norweskiej[62].

Po powrocie do Tippeligaen Kostarykanin już w spotkaniu wchodzącym w skład pierwszej kolejki sezonu 2011, z Aalesunds (2:1), wpisał się na listę strzelców, w 50 minucie zdobywając bramkę na 1:1[63]. Jednocześnie zadeklarował, iż nie przedłuży wygasającego z końcem roku kontraktu z Fredrikstad, chcąc odejść do innej ligi[64]. W marcu dobra forma Borgesa, prezentowana także w spotkaniach towarzyskich (trzy gole w konfrontacji ze Stabækiem[65]), zaowocowała ofertami z zespołu mistrza kraju, Rosenborga[66], a także wicemistrza Norwegii – Vålerengi[67]. W zimowym okienku transferowym Rosenborg złożył klubowi Kostarykanina propozycję kupna opiewającą na 800 tysięcy euro, która została jednak odrzucona. 3 kwietnia 2011, w przegranym 0:1 spotkaniu z Vikingiem zawodnik był obserwowany przez wysłanników dwunastu drużyn: niemieckich Hannoveru 96, HSV oraz Borussii Mönchengladbach, holenderskich Feyenoordu, FC Groningen i AZ, angielskiego Sunderlandu, austriackiego Red Bull Salzburg, szwajcarskich Young Boys i FC Basel, a także duńskich Odense i Vejle[68]. Latem 2011, po odejściu z zespołu dotychczasowego lidera, Raio Piiroji, Borges został mianowany przez szkoleniowca Toma Freddy'ego Aune nowym kapitanem Fredrikstad. W listopadzie tego samego roku agent Kostarykanina, Javier Cordón, przyznał, że jego klient ma oferty z klubów szwedzkich, duńskich i belgijskich, jednak nie chce on kontynuować kariery w Skandynawii. Uznał również, iż największym problemem stojącym na przeszkodzie w transferze Borgesa jest brak obywatelstwa Unii Europejskiej[64].

Ostatni mecz w norweskiej drużynie przed własną publicznością, na Fredrikstad Stadion, Borges rozegrał 20 listopada 2011 z Aalesunds, kiedy to w ostatniej minucie ustalił wynik spotkania na 3:1 po strzale z rzutu karnego[69].

[edytuj] AIK

1 stycznia 2012 Borges podpisał 3,5-letni kontrakt z wicemistrzem Szwecji, klubem AIK, przechodząc do tego zespołu na zasadzie wolnego transferu[70].

[edytuj] Kariera reprezentacyjna

[edytuj] U–17

Borges w barwach młodzieżowej reprezentacji Kostaryki brał udział w Mistrzostwach Świata do lat 17 w 2005 roku[71]. Wystąpił wówczas we wszystkich czterech możliwych spotkaniach od pierwszej do ostatniej minuty; w fazie grupowej z Chinami[72] (1:1), Ghaną[73] (1:1) i Peru[74] (2:0) oraz w ćwierćfinale z Meksykiem[75] (1:3 po dogrywce). W meczu z Ghaną młody Kostarykanin, występujący na tym turnieju z numerem 8, zdobył jedyną bramkę dla swojej drużyny[73]. Na młodzieżowym mundialu Borges był wyróżniającym się piłkarzem i jednym z najlepszych graczy turnieju[30].

[edytuj] U–20

W 2007 roku Borges został powołany na MŚ do lat 20[76]. Tutaj także wystąpił po 90 minut we wszystkich możliwych spotkaniach młodzieżowej kadry; w meczach fazy grupowej z Nigerią[77] (0:1), Japonią[78] (0:1) i Szkocją[79] (2:1). Tym razem ani razu nie wpisał się na listę strzelców, a Ticos nie zajęli miejsca premiowanego awansem z grupy[80].

Podczas gry w juniorskich kadrach Kostaryki Borges pełnił rolę kapitana zespołu[30].

[edytuj] Dorosła reprezentacja

Borges pierwsze występy w dorosłej reprezentacji zanotował, gdy selekcjonerem był jego dawny trener z Saprissy, Hernán Medford[81]. W kadrze narodowej 20-letni Kostarykanin zadebiutował 21 czerwca 2008 w spotkaniu z Grenadą wchodzącym w skład eliminacji do Mistrzostw Świata 2010. Borges pojawił się wówczas na placu gry w podstawowym składzie i zszedł z boiska w 48 minucie, zmieniony przez Randalla Azofeifę[82]. Po wygranym dwumeczu z Grenadą Kostaryka zakwalifikowała się do grupy 3, gdzie jej przeciwnikami zostali Salwador, Haiti i Surinam[83]. Pierwsze trafienie w reprezentacji Ticos młody pomocnik zanotował w trzecim meczu na szczeblu reprezentacyjnym, 6 września 2008 w wygranym 7:0 meczu z Surinamem. Borges wpisał się na listę strzelców w 81 minucie, podwyższając prowadzenie Kostaryki na 5:0[84]. W rundzie grupowej 20-letni zawodnik strzelił jeszcze jedną bramkę – 11 października 2008 w rewanżowym spotkaniu z Surinamem strzelił gola na 2:0 dla Ticos[85] (ostateczny wynik meczu to 4:1). W rundzie finałowej zaliczył jedno trafienie w meczu ze Stanami Zjednoczonymi[86] (3 czerwca 2009, 3:1) oraz dwa trafienia w meczu z Trynidadem i Tobago[87] (6 czerwca 2009, 3:2). We wrześniowych spotkaniach z Meksykiem[88] i Salwadorem[89] Borges pełnił funkcję kapitana reprezentacji. Kostaryka w rundzie finałowej zajęła czwarte miejsce, premiowane udziałem w dwumeczu barażowym o uczestnictwo w finałach MŚ[90]. Drużyna Ticos zmierzyła się w Urugwajem w pierwszym meczu ponosząc porażkę 0:1[91], a w drugim remisując 1:1[92]. Borges wystąpił w obydwóch spotkaniach barażowych.

Borges został powołany przez Rodrigo Kentona na Złoty Puchar CONCACAF 2009, odbywający się w Stanach Zjednoczonych[93]. Ofensywny pomocnik przebywał na boisku we wszystkich możliwych pięciu meczach od pierwszej do ostatniej minuty: w fazie grupowej z Salwadorem[94], Jamajką (gol[95]) i Kanadą[96], w ćwierćfinale z Gwadelupą (gol[97]) oraz w półfinale z Meksykiem, późniejszym triumfatorem imprezy[98]. W spotkaniu z El Tri do rozstrzygnięcia rezultatu potrzebne były rzuty karne, wygrane przez Meksykanów 5:3. Borges wykonywał drugą jedenastkę dla Kostaryki, którą wykorzystał[98]. Po zakończeniu Złotego Pucharu został też wybrany przez CONCACAF do drużyny turnieju[99].

W styczniu 2011 Borges został powołany przez nowego selekcjonera kadry, Ricardo Lavolpe, na turniej Copa Centroamericana 2011[100]. Ticos zajęli na tej imprezie drugie miejsce, przegrywając w meczu finałowym z Hondurasem 1:2[101]. Podczas rozgrywek 22-letni Borges wystąpił łącznie w czterech meczach – w fazie grupowej z Hondurasem[102] i Gwatemalą[103], półfinale z Panamą[104] oraz finale z Hondurasem[105]. Kostarykanin we wszystkich meczach grał od pierwszej do ostatniej minuty. W półfinałowym spotkaniu z Panamą wpisał się na listę strzelców, w 67 minucie strzałem z rzutu wolnego otwierając wynik konfrontacji[106]. Po upływie regulaminowego czasu gry i dogrywki do wyłonienia zwycięzcy były potrzebna seria rzutów karnych, którą Kostarykanie wygrali 4:2; Borges wykorzystał swoją jedenastkę. Młody zawodnik Fredrikstad na Copa Centroamericana pełnił rolę kapitana i lidera zespołu[107]. Został uznany przez portal FIFA.com największą gwiazdą ekipy, pokazując podczas turnieju kreatywność, przyspieszenie, drybling i pracę w środku pola[108]. Na placu gry obok Borgesa najczęściej ustawiany był Allen Guevara z Alajuelense.

[edytuj] Statystyki kariery

[edytuj] Klubowe

Klub Sezon Kraj Rozgrywki Liga[109] Puchar kraju Międzynarodowe Baraże Razem
Mecze Gole Mecze Gole Rozgrywki Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole
Saprissa Clausura 2006 Kostaryka Primera División 2 0 —— —— —— 2 0
2006–2007 Kostaryka 35 2 —— CU 2 0 —— 37 2
2007–2008 Kostaryka 29 1 —— PM + CU 12 2 —— 41 3
2008–2009 Kostaryka 27 7 —— LM 5 1 —— 32 8
Fredrikstad 2009 Norwegia Tippeligaen 22 7 2 1 LE 1 1 1 0 26 9
2010 Norwegia Adeccoligaen 26 14 4 3 —— 3 5 33 22
2011 Norwegia Tippeligaen 25 8 6 7 —— 31 15
AIK 2012 Szwecja Allsvenskan 0 0 0 0 LE 0 0 0 0 0 0
Łącznie Kostaryka 93 10 —— PM/LM 19 3 —— 112 13
Norwegia 73 29 12 11 LE 1 1 4 5 90 46
Szwecja 0 0 0 0 LE 0 0 0 0 0 0
Ogółem 166 39 12 11 PM/LM + CU + LE 20 4 4 5 202 59

Ostatnia aktualizacja: 5 grudnia 2011[7][4].

Legenda:

[edytuj] Reprezentacyjne

Reprezentacja Kraj Rok Łącznie Towarzysko El. do MŚ Z.P. CONCACAF C. Centroamericana
Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole
Kostaryka Kostaryka 2008 7 2 —— 7 2 —— ——
Kostaryka 2009 15 5 —— 10 3 5 2 ——
Kostaryka 2010 3 0 3 0 —— —— ——
Kostaryka 2011 10 1 2 0 —— 4 0 4 1
Ogólnie 35 8 5 0 17 5 9 2 4 1

Ostatnia aktualizacja: 19 czerwca 2011[110][111].

Legenda:

[edytuj] Gole w reprezentacji

# Data Miejsce Przeciwnik Gol Wynik Zawody
1. 6 września 2008 San José, Kostaryka  Surinam 5–0 7–0 El. do MŚ 2010 [84]
2. 11 października 2008 Paramaribo, Surinam  Surinam 2–0 4–1 El. do MŚ 2010 [85]
3. 3 czerwca 2009 San José, Kostaryka  Stany Zjednoczone 2–0 3–1 El. do MŚ 2010 [86]
4. 6 czerwca 2009 Scarborough, Trynidad i Tobago  Trynidad i Tobago 2–1 ..3–2 El. do MŚ 2010 [87]
5. 3–2
6. 7 lipca 2009 Columbus, Stany Zjednoczone  Jamajka 1–0 1–0 Złoty Puchar CONCACAF 2009 [95]
7. 19 lipca 2009 Arlington, Stany Zjednoczone  Gwadelupa 1–0 5–1 Złoty Puchar CONCACAF 2009 [97]
8. 22 stycznia 2011 Panama, Panama  Panama 1–0 1–1 Copa Centroamericana 2011 [104]

Ostatnia aktualizacja: 19 czerwca 2010.

[edytuj] Osiągnięcia

[edytuj] Saprissa

[edytuj] Reprezentacja Kostaryki

[edytuj] Indywidualne

[edytuj] Styl gry

Borges gra na pozycji środkowego pomocnika, może pełnić na boisku funkcję zarówno cofniętego jak i ofensywnego pomocnika. Do jego zalet należą: kreatywność, dokładne dalekie podania, silne uderzenie z prawej nogi oraz dobra technika[30][11] Jego największym atutem jest jednak gra w powietrzu i strzały głową. Tor–Kristian Karlsen, dyrektor sportowy Fredrikstad i były skaut niemieckiego Bayeru Leverkusen uznał, że Kostarykanin stylem gry przypomina młodego Michaela Ballacka[15].

Przypisy

  1. ↑ 1,0 1,1 Celso Borges – Spielerprofil (niem.). TransferMarkt. [dostęp 10 listopada 2010].
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Spillerinformasjon – Celso Borges (norw.). Fredrikstad FK. [dostęp 10 listopada 2010].
  3. ↑ Celso Borges Mora, Fredrikstad FK, Attacking mid(c) (ang.). IMScouting. [dostęp 10 listopada 2010].
  4. ↑ 4,0 4,1 Celso Borges Mora(Celso Borges) (ang.). Playerhistory. [dostęp 30 listopada 2010].
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 Celso Borges, new Tico idol (ang.). FIFA, 10 lutego 2009. [dostęp 10 listopada 2010].
  6. ↑ Milton Montenegro: Celso Borges se lleva a su mamá (hiszp.). Pasión Morada, 18 marca 2009. [dostęp 10 listopada 2010].
  7. ↑ 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 7,5 7,6 7,7 7,8 22 Celso Borges Mora (norw.). FFK Supporter. [dostęp 11 listopada 2010].
  8. ↑ 8,0 8,1 8,2 Collin Pillai: En av våre yndlingsgutter (norw.). Fredrikstad FK, 10 kwietnia 2010. [dostęp 11 listopada 2010].
  9. ↑ Borges' feet do the talking (ang.). FIFA, 7 lipca 2007. [dostęp 11 listopada 2010].
  10. ↑ Guimaraes, Alexandre (ang.). National Football Teams. [dostęp 11 listopada 2010].
  11. ↑ 11,0 11,1 11,2 Celso Borges Mora (hiszp.). Saprissa, 28 marca 2008. [dostęp 11 listopada 2010].
  12. ↑ Gustavo Jiménez M.: Ramonense 0 – 1 Saprissa (hiszp.). La Nación. [dostęp 11 listopada 2010].
  13. ↑ Roberto García H.: Saprissa 2 – 0 Brujas F.C. (hiszp.). La Nación. [dostęp 11 listopada 2010].
  14. ↑ Gustavo Jiménez M.: Saprissa 5 – 2 Puntarenas (hiszp.). La Nación. [dostęp 11 listopada 2010].
  15. ↑ 15,0 15,1 15,2 Kristian Skalland Moen: FFK signerte «purung Ballack» (norw.). VG Nett, 18 stycznia 2009. [dostęp 11 listopada 2010].
  16. ↑ Luis Alberto Rivera: EMPATE TUZO QUE HUELE A ORIENTE (hiszp.). MedioTiempo, 23 kwietnia 2008. [dostęp 11 listopada 2010].
  17. ↑ 17,0 17,1 Luis Alberto Rivera: OTRA VEZ A JAPÓN… PACHUCA BICAMPEÓN DE CONCACAF (hiszp.). MedioTiempo, 30 kwietnia 2008. [dostęp 11 listopada 2010].
  18. ↑ Dynamo 0, Deportivo Saprissa 3 (ang.). Houston Dynamo, 27 października 2010. [dostęp 11 listopada 2010].
  19. ↑ Saprissa 1 – 1 Pachuca (hiszp.). MedioTiempo, 23 kwietnia 2008. [dostęp 11 listopada 2010].
  20. ↑ Pachuca 2 – 1 Saprissa (hiszp.). MedioTiempo, 30 kwietnia 2008. [dostęp 11 listopada 2010].
  21. ↑ Saprissa 2 – 1 Marathón (ang.). CONCACAF. [dostęp 11 listopada 2010].
  22. ↑ Erik Francisco Lugo: Central American Club Competitions 2008/09 (ang.). RSSSF, 2 czerwca 2010. [dostęp 11 listopada 2010].
  23. ↑ 23,0 23,1 Gustavo Jiménez M.: ¡Saprissa es el rey! (hiszp.). La Nación. [dostęp 11 listopada 2010].
  24. ↑ 24,0 24,1 Gustavo Jiménez M.: ¡Bicampeonato de agallas! (hiszp.). La Nación. [dostęp 11 listopada 2010].
  25. ↑ 25,0 25,1 Arnoldo Rivera J.: En el cielo navideño brilla la estrella 26 (hiszp.). La Nación. [dostęp 11 listopada 2010].
  26. ↑ 26,0 26,1 Carlos Hernández: La ‘S’ perdió también la cima del torneo (hiszp.). La Nación. [dostęp 11 listopada 2010].
  27. ↑ 27,0 27,1 Roberto García H.: Cuando el sur empujaba, la ‘S’ recurrió a la espuela (hiszp.). La Nación. [dostęp 11 listopada 2010].
  28. ↑ Monday's gossip column (ang.). BBC, 27 września 2007. [dostęp 11 listopada 2010].
  29. ↑ Lawrence Booth: Monday's rumours (ang.). The Guardian, 24 września 2007. [dostęp 11 listopada 2010].
  30. ↑ 30,0 30,1 30,2 30,3 30,4 30,5 Thomas Torjusen: Landslagsspiller til FFK (norw.). Fredrikstad FK, 17 stycznia 2009. [dostęp 11 listopada 2010].
  31. ↑ Celso Borges – Spielerwechsel, Spielertransfers (niem.). TransferMarkt. [dostęp 11 listopada 2010].
  32. ↑ Øivind Karlsen: Nummer 22 er klar til å prestere (norw.). Fredrikstad FK, 6 kwietnia 2009. [dostęp 11 listopada 2010].
  33. ↑ Øivind Karlsen: - Gleder meg til å spille for Fredrikstad (norw.). Fredrikstad FK, 27 stycznia 2009. [dostęp 11 listopada 2010].
  34. ↑ Viking vs. Fredrikstad 1 - 2 (ang.). Soccerway. [dostęp 11 listopada 2010].
  35. ↑ Øivind Karlsen: "Super-Ray" avgjorde (norw.). Fredrikstad FK, 20 kwietnia 2009. [dostęp 11 listopada 2010].
  36. ↑ Øivind Karlsen: Tilbake på sporet (norw.). Fredrikstad FK, 7 maja 2009. [dostęp 11 listopada 2010].
  37. ↑ Øivind Karlsen: 18 målscorere for FFK (norw.). Fredrikstad FK, 3 listopada 2009. [dostęp 14 listopada 2010].
  38. ↑ Lars Aarhus: Premier division 2008 (ang.). RSSSF.no. [dostęp 11 listopada 2010].
  39. ↑ LE: Fredrikstad FK - Lech Poznań (pol.). 90 Minut, 17 lipca 2010. [dostęp 11 listopada 2010].
  40. ↑ Øivind Karlsen: Ydmyket på hjemmebane (norw.). Fredrikstad FK, 30 lipca 2009. [dostęp 11 listopada 2010].
  41. ↑ Pociecha z Lecha (pol.). 90 Minut, 30 lipca 2009. [dostęp 11 listopada 2010].
  42. ↑ Øivind Karlsen: Det handler om stolthet (norw.). Fredrikstad FK, 4 sierpnia 2009. [dostęp 11 listopada 2010].
  43. ↑ Lech Poznań - Fredrikstad FK 1:2 (pol.). Lech Poznań, 6 sierpnia 2009. [dostęp 11 listopada 2010].
  44. ↑ Lars Aarhus: Premier division 2009 (ang.). RSSSF.no. [dostęp 11 listopada 2010].
  45. ↑ Fredrikstad - Sarpsborg 08 0-2 (0-1) (ang.). RSSSF.no. [dostęp 11 listopada 2010].
  46. ↑ Henrik Glimo Hansen: Effektive FFK slo Alta (norw.). Fredrikstad FK, 5 kwietnia 2010. [dostęp 14 listopada 2010].
  47. ↑ Thomas Torjusen: Utklasset Moss og vant 5 - 2 (norw.). Fredrikstad FK, 23 maja 2010. [dostęp 14 listopada 2010].
  48. ↑ Jan Rafn: Cristian Gamboa klar for FFK (norw.). Fredrikstad FK, 9 lipca 2010. [dostęp 19 listopada 2010].
  49. ↑ Thomas Torjusen: 3-2 tap mot Ranheim (norw.). Fredrikstad FK, 4 lipca 2010. [dostęp 14 listopada 2010].
  50. ↑ Jon-Andreas Seth Ramo: FFK banket Bryne (norw.). Fredrikstad FK, 18 lipca 2010. [dostęp 14 listopada 2010].
  51. ↑ Jon-Andreas Seth Ramo: FFK med herlig snuoperasjon! (norw.). Fredrikstad FK, 25 lipca 2010. [dostęp 14 listopada 2010].
  52. ↑ Thomas Torjusen: Sammendrag FFK - Moss (norw.). Fredrikstad FK, 1 sierpnia 2010. [dostęp 14 listopada 2010].
  53. ↑ Mathias Lunde Kristoffersen: FFK maktet ikke holde ledelsen (norw.). Fredrikstad FK, 8 sierpnia 2010. [dostęp 14 listopada 2010].
  54. ↑ Thomas Torjusen: Bildegalleri FFK - Follo (norw.). Fredrikstad FK, 29 sierpnia 2010. [dostęp 19 listopada 2010].
  55. ↑ Thomas Torjusen: Celso straffet BodøGlimt (norw.). Fredrikstad FK, 15 września 2010. [dostęp 19 listopada 2010].
  56. ↑ Collin Pillai: -Ikke over ennå (norw.). Fredrikstad FK, 24 października 2010. [dostęp 19 listopada 2010].
  57. ↑ Collin Pillai: -Fokusert på å vinne neste kamp (norw.). Fredrikstad FK, 7 listopada 2010. [dostęp 19 listopada 2010].
  58. ↑ Lister 1. divisjon 2010 (norw.). NRK, 9 listopada 2010. [dostęp 19 listopada 2010].
  59. ↑ Tabeller 1. divisjon 2010 (norw.). NRK, 9 listopada 2010. [dostęp 19 listopada 2010].
  60. ↑ Thomas Torjusen: Fredrikstad Fotballklubb videre i kvalikken! (norw.). Fredrikstad FK, 12 listopada 2010. [dostęp 19 listopada 2010].
  61. ↑ Thomas Torjusen: Overkjøring av Hønefoss (norw.). Fredrikstad FK, 21 listopada 2010. [dostęp 5 grudnia 2010].
  62. ↑ Jon-Andreas Seth Ramo: FFK har RØKKA opp i år! (norw.). Fredrikstad FK, 25 listopada 2010. [dostęp 5 grudnia 2010].
  63. ↑ Aalesund vs. Fredrikstad 1 - 2 (ang.). Soccerway. [dostęp 26 marca 2011].
  64. ↑ 64,0 64,1 Egil Sande: - Håper på Premier League eller La Liga (norw.). Nettavisen, 7 listopada 2011. [dostęp 10 listopada 2011].
  65. ↑ Thomas Torjusen: Borges med hat-trick (norw.). Fredrikstad FK, 13 marca 2011. [dostęp 26 marca 2011].
  66. ↑ Knut J. Johannessen: - Celso Borges drar ikke nå (norw.). Demokraten, 15 marca 2011. [dostęp 26 marca 2011].
  67. ↑ Mercado: Equipos noruegos se interesan por el tico Borges (hiszp.). Goal, 30 marca 2011. [dostęp 31 marca 2011].
  68. ↑ Mark Penterman: 'Gudde bekijkt Costaricaan Borges' (niderl.). VoetbalPrimeur, 5 kwietnia 2011. [dostęp 5 kwietnia 2011].
  69. ↑ Ole Jonny Eriksrud Hansen: Borges tok farvel med scoring (norw.). Nettavisen, 22 listopada 2011. [dostęp 20 listopada 2011].
  70. ↑ Celso Borges till AIK. aikfotboll.se. [dostęp 2012-01-03].
  71. ↑ Costa Rica (ang.). FIFA. [dostęp 11 listopada 2010].
  72. ↑ China PR - Costa Rica 1:1 (1:1) (ang.). FIFA. [dostęp 11 listopada 2010].
  73. ↑ 73,0 73,1 Ghana - Costa Rica 1:1 (0:0) (ang.). FIFA. [dostęp 11 listopada 2010].
  74. ↑ Costa Rica - Peru 2:0 (1:0) (ang.). FIFA. [dostęp 11 listopada 2010].
  75. ↑ Costa Rica - Mexico 1:3 a.e.t. (1:1, 0:0) (ang.). FIFA. [dostęp 11 listopada 2010].
  76. ↑ Costa Rica (CRC) (ang.). FIFA. [dostęp 11 listopada 2010].
  77. ↑ Nigeria - Costa Rica 1:0 (0:0) (ang.). FIFA. [dostęp 11 listopada 2010].
  78. ↑ Costa Rica - Japan 0:1 (0:0) (ang.). FIFA. [dostęp 11 listopada 2010].
  79. ↑ Scotland - Costa Rica 1:2 (1:0) (ang.). FIFA. [dostęp 11 listopada 2010].
  80. ↑ Matches (ang.). FIFA. [dostęp 11 listopada 2010].
  81. ↑ Ticos facing tough tests (ang.). FIFA, 24 czerwca 2008. [dostęp 11 listopada 2010].
  82. ↑ Costa Rica - Grenada 3:0 (2:0) (ang.). FIFA. [dostęp 11 listopada 2010].
  83. ↑ Groups and Standings (ang.). FIFA. [dostęp 11 listopada 2010].
  84. ↑ 84,0 84,1 Costa Rica - Suriname 7:0 (2:0) (ang.). FIFA. [dostęp 11 listopada 2010].
  85. ↑ 85,0 85,1 Suriname - Costa Rica 1:4 (0:2) (ang.). FIFA. [dostęp 11 listopada 2010].
  86. ↑ 86,0 86,1 Costa Rica - USA 3:1 (2:0) (ang.). FIFA. [dostęp 11 listopada 2010].
  87. ↑ 87,0 87,1 Trinidad and Tobago - Costa Rica 2:3 (1:1) (ang.). FIFA. [dostęp 11 listopada 2010].
  88. ↑ Costa Rica - Mexico 0:3 (0:1) (ang.). FIFA. [dostęp 11 listopada 2010].
  89. ↑ El Salvador - Costa Rica 1:0 (0:0) (ang.). FIFA. [dostęp 11 listopada 2010].
  90. ↑ Groups and Standings (ang.). FIFA. [dostęp 11 listopada 2010].
  91. ↑ Costa Rica 0:1 Uruguay (ang.). FIFA. [dostęp 11 listopada 2010].
  92. ↑ Uruguay 1:1 Costa Rica (ang.). FIFA. [dostęp 11 listopada 2010].
  93. ↑ Definida lista de convocados para Copa Oro (hiszp.). FEDEFUTBOL, 17 czerwca 2009. [dostęp 11 listopada 2010].
  94. ↑ Costa Rica 1 - 2 El Salvador (ang.). CONCACAF. [dostęp 11 listopada 2010].
  95. ↑ 95,0 95,1 Jamaica 0 – 1 Costa Rica (ang.). CONCACAF. [dostęp 11 listopada 2010].
  96. ↑ Costa Rica 2 - 2 Canada (ang.). CONCACAF. [dostęp 11 listopada 2010].
  97. ↑ 97,0 97,1 Guadeloupe 1 – 5 Costa Rica (ang.). CONCACAF. [dostęp 11 listopada 2010].
  98. ↑ 98,0 98,1 Costa Rica 1 - 1 Mexico (ang.). CONCACAF. [dostęp 11 listopada 2010].
  99. ↑ All-Tournament Team (ang.). CONCACAF, 20 czerwca 2009. [dostęp 11 listopada 2010].
  100. ↑ Definido equipo para UNCAF (hiszp.). FEDEFUTBOL, 6 stycznia 2011. [dostęp 12 lutego 2011].
  101. ↑ 101,0 101,1 Honduras wins Central American crown (ang.). CONCACAF, 23 stycznia 2011. [dostęp 10 lutego 2011].
  102. ↑ Costa Rica 1 - 1 Honduras (ang.). CONCACAF. [dostęp 12 lutego 2011].
  103. ↑ Guatemala 0 - 2 Costa Rica (ang.). CONCACAF. [dostęp 12 lutego 2011].
  104. ↑ 104,0 104,1 Panamá 1 - 1 Costa Rica (ang.). CONCACAF. [dostęp 10 lutego 2011].
  105. ↑ Honduras 2 - 1 Costa Rica (ang.). CONCACAF. [dostęp 12 lutego 2011].
  106. ↑ Panama 3:5n.E. (0:0) Costa Rica (niem.). TransferMarkt. [dostęp 12 lutego 2011].
  107. ↑ Rapiditas a Celso Borges, capitán de la Selección (hiszp.). La Nación, 14 stycznia 2011. [dostęp 12 lutego 2011].
  108. ↑ Tico starlets shine under La Volpe (ang.). FIFA, 1 lutego 2011. [dostęp 12 lutego 2011].
  109. ↑ W Kostaryce uwzględniono zarówno regularny sezon ligowy, jak i fazę play–off.
  110. ↑ Borges, Celso (ang.). National Football Teams. [dostęp 10 listopada 2010].
  111. ↑ FIFA Player Statistics: Celso Borges (ang.). FIFA. [dostęp 11 listopada 2010].
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Celso_Borges&oldid=30678836”
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty