Centralne Kierownictwo Ruchu Ludowego
Centralne Kierownictwo Ruchu Ludowego – konspiracyjne kierownictwo polskiego ruchu ludowego w czasie II wojny światowej.
Zostało utworzone w lutym 1940 przez Macieja Rataja, który powołał do współpracy Józefa Niećkę, Józefa Grudzińskiego i Stanisława Osieckiego.
Na pierwszym posiedzeniu CKRL zajęło się przede wszystkim sprawami organizacyjnymi. Podporządkował się mu na czas wojny Związek Młodzieży Wiejskiej "Wici", jak również część Chłopskiej Organizacji Wolności Racławice. Utworzono również Komisję Programową, a na jej przewodniczącego powołano Stanisława Miłkowskiego.
CKRL powołało ludową organizację konspiracyjną Stronnictwo Ludowe Roch. CKRL sprawowało zwierzchnictwo nad całością politycznej i wojskowej działalności konspiracyjnego ruchu ludowego. Jego pełnomocnicy byli zwierzchnikami BCh (Józef Niećko), LSB (Stanisław Koter) i LZK.Przewodniczący CKRL był jednocześnie przewodniczącym SL "Roch".
[edytuj] Literatura
- Weronika Wilbik-Jagusztynowa – Bataliony Chłopskie na Rzeszowszczyźnie, Warszawa 1973
