Centralny Sztab Ruchu Partyzanckiego
Centralny Sztab Ruchu Partyzanckiego – radzieckie dowództwo, koordynujące i dowodzące operacjami partyzanckimi na terenie całego Związku Radzieckiego w czasie II wojny światowej.
Sztab utworzono na podstawie decyzji Komitetu Obrony Państwa z dnia 30 maja 1942. Działał przy Najwyższym Naczelnym Dowództwie Armii Czerwonej. W tym samym dniu powołano Ukraiński Sztab Ruchu Partyzanckiego, z gen. Timofiejem Strokaczem na czele.
Jednocześnie utworzono sztaby partyzanckie przy radach wojennych frontów Karelo-Fińskiego, Leningradzkiego, Kalinińskiego, Zachodniego i Briańskiego.
6 września 1942 Komitet Obrony Państwa mianował głównodowodzącym ruchu partyzanckiego marszałka Klimenta Woroszyłowa, a szefem CSzRP Pantelejmona Ponomarenkę.
We wrześniu 1942 powołano również Białoruski Sztab Ruchu Partyzanckiego, którym dowodził Piotr Kalinin, w październiku 1942 Estoński Sztab Ruchu Partyzanckiego (dowódca Nikolai Karotamm), 26 listopada 1942 Litewski Sztab Ruchu Partyzanckiego (dowódca Antanas Sniečkus).
[edytuj] Bibliografia
- Mieczysław Juchniewicz: Polacy w radzieckim ruchu partyzanckim 1941-1944, Warszawa 1973
