Cerkiew Opieki Matki Bożej i św. Aleksandra Newskiego w Biarritz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Cerkiew Opieki Matki Bożej i św. Aleksandra Newskiego w Biarritz
Église Saint-Alexandre-Nevsky-et-de-la-Protection-de-la-Mère-de-Dieu (Église russe de Biarritz)
cerkiew parafialna
Widok ogólny
Widok ogólny
Państwo  Francja
Miejscowość Biarritz
Wyznanie prawosławne
Kościół Zachodnioeuropejski Egzarchat Parafii Rosyjskich
Parafia Parafia Opieki Matki Bożej i św. Aleksandra Newskiego w Biarritz
Wezwanie Opieki Matki Bożej i św. Aleksandra Newskiego
Położenie na mapie Francji
France location map.svg
"Cerkiew Opieki Matki Bożej i św. Aleksandra Newskiego w Biarritz"
Cerkiew Opieki Matki Bożej i św. Aleksandra Newskiego w Biarritz
43°29′10″N 1°33′18″E / 43.48611, 1.555Na mapach: 43°29′10″N 1°33′18″E / 43.48611, 1.555

Cerkiew Opieki Matki Bożej i św. Aleksandra Newskiego w Biarritzprawosławna cerkiew znajdująca się w Biarritz, wzniesiona w 1892. Podlega Zachodnioeuropejskiemu Egzarchatowi Parafii Rosyjskich.

[edytuj] Historia

Koncepcja budowy cerkwi w Biarritz pochodzi z 1879 i była związana z wzrostem liczebnym rosyjskiej społeczności w mieście, które stało się popularnym celem stałych lub czasowych wyjazdów rosyjskiej arystokracji. Brak pieniędzy sprawił jednak, że w 1887 rosyjscy mieszkańcy miasta byli zmuszeni poprzestać na organizacji tymczasowej kaplicy w dawnym letnim pałacu byłej cesarzowej Francji Eugenii. Komitet budowy wolnostojącej cerkwi zawiązał się w 1889, środki pieniężne na jej budowę pochodziły głównie z dobrowolnych ofiar wiernych.

Projekt cerkwi wykonał Nikołaj Nikonow, gotowy budynek został uroczyście poświęcony w październiku 1892 w obecności rosyjskiego ambasadora we Francji. Nabożeństwa w cerkwi odbywały się jedynie między lipcem a listopadem, kiedy w mieście przebywało najwięcej kuracjuszy rosyjskich.

W 1931 cerkiew, znajdująca się do tej pory w jurysdykcji Zachodnioeuropejskiego Egzarchatu Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, przeszła razem ze zwierzchnikiem egzarchatu Eulogiuszem (Gieorgijewskim) do patriarchatu Konstantynopola, wchodząc w skład Zachodnioeuropejskiego Egzarchatu Parafii Rosyjskich.

W 2004 rada parafialna ogłosiła chęć powrotu pod jurysdykcję patriarchy Moskwy i cerkiew została przyjęta przez Rosyjski Kościół Prawosławny[1]. Po zmianie proboszcza nowy opiekun parafii był jednak przeciwnikiem kanonicznej przynależności do tego Kościoła i wystąpił do sądu o podział parafii i oddanie budynku cerkwi tej jej części, która opowie się za zachowaniem kilkudziesięcioletniego związku z Konstantynopolem. Sąd w Bayonne przychylił się do prośby kapłana w postanowieniu z grudnia 2005[2]. Od tej pory cerkiew pozostaje w rękach zwolenników kanonicznej łączności z Konstantynopolem, pozostali wierni, tworzący parafię w jurysdykcji patriarchy Moskwy, modlą się w oddzielnych pomieszczeniach[3].

Przypisy

[edytuj] Bibliografia

  • C. Забелин, Как драгоценные шкатулки. Русские Церкви в Европе, Грани, 2002
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty