Cerkiew Wszystkich Świętych w Rydze
| Cerkiew Wszystkich Świętych w Rydze | |||||||||
| cerkiew parafialna i seminaryjna | |||||||||
Widok ogólny |
|||||||||
| Państwo | |||||||||
| Miejscowość | Ryga | ||||||||
| Wyznanie | prawosławne | ||||||||
| Kościół | Rosyjski Kościół Prawosławny | ||||||||
| Parafia | Parafia Wszystkich Świętych w Rydze | ||||||||
| Wezwanie | Wszyscy Święci | ||||||||
|
|||||||||
|
|||||||||
Cerkiew Wszystkich Świętych w Rydze - prawosławna cerkiew w Rydze, świątynia prawosławnego seminarium duchownego w tym mieście.
[edytuj] Historia
W XVIII w. na miejscu dzisiejszej cerkwi znajdował się cmentarz prawosławny (obecnie nie zachowały się żadne nagrobki, jedynie starodrzew). W 1777 mieszkańcy Rygi wznieśli na nim drewnianą kaplicę cmentarną pod wezwaniem Wszystkich Świętych. W 1812 zastąpiła ją drewniana świątynia, poświęcona w 1815. Nosiła ona to samo wezwanie i była utrzymana w stylu bizantyjskim, czterokopułowa, z wolno stojącą dzwonnicą.
W związku ze złym stanem technicznym drewnianej cerkwi w 1854 rozpoczęto prace budowlane nad kolejną drewnianą świątynią na miejscu poprzedniej. W latach 1869-1870 obok niej została ustawiona ceglana dzwonnica, na której zawisł 1 dzwon o wadze 310 pudów. W 1881 pojawiła się koncepcja przeniesienia drewnianej cerkwi na cmentarz św. Jana w Rydze i wzniesienia na jej miejscu znacznie okazalszej, murowanej świątyni. Projekt wykonał architekt Janis Baumanis. Stara cerkiew została przeniesiona w 1882, natomiast poświęcenie nowej, ceglanej świątyni miało miejsce 9 maja 1891, siedem lat po zakończeniu prac budowlanych. Cerkiew nosiła wezwanie Wszystkich Świętych, posiadała również boczne kaplice Wprowadzenia Matki Bożej do Świątyni oraz Wiary, Nadziei, Miłości i ich matki Zofii. W 1894 przy parafii Wszystkich Świętych powstała szkoła (dzisiejszy budynek seminarium duchownego).
W czasie I wojny światowej cerkiew została kilkakrotnie ograbiona, straciła m.in. wszystkie dzwony. Nowe pojawiły się w niej dopiero w 1924, dwa lata później wyremontowano cały budynek, zaś w latach 30. przeprowadzono konserwację wyposażenia wnętrza. Cerkiew była również czynna (z przerwami) w okresie przynależności Łotwy do ZSRR. Od 1994 obiekt jest świątynią parafialną pod szczególną opieką studentów prawosławnego seminarium duchownego.
W 2001 w świątyni obradował sobór Łotewskiego Kościoła Prawosławnego.