Chłopaki nie płaczą (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Chłopaki nie płaczą
Gatunek komedia sensacyjna
Data premiery 25 lutego 2000
Kraj produkcji Polska
Język polski
Czas trwania 100 minut
Reżyseria Olaf Lubaszenko
Scenariusz Mikołaj Korzyński
Główne role Maciej Stuhr
Cezary Pazura
Michał Milowicz
Mirosław Zbrojewicz
Bohdan Łazuka
Muzyka Liroy
Szymon Wysocki
Zdjęcia Martin Strba
Scenografia Arkadiusz Kośmider
Kostiumy Dorota Roqueplo
Montaż Wanda Zeman
Produkcja Dorota Ostrowska-Orlińska
Dystrybucja Best Film
Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z filmu

Chłopaki nie płaczą – polski film fabularny, komedia z elementami filmu sensacyjnego w reżyserii Olafa Lubaszenki, wyprodukowany w 1999. Okres zdjęciowy: 9 czerwca14 lipca 1999. Plenery: Warszawa, Jelenia Góra.

Spis treści

[edytuj] Obsada

[edytuj] Opis fabuły

Głównym bohaterem filmu jest ambitny młody skrzypek Kuba Brenner (Maciej Stuhr). Mimo problemów na uczelni i porzucenia przez dziewczynę usiłuje pomóc swojemu nieśmiałemu przyjacielowi, Oskarowi. Zamówione do "pomocy" dziewczyny do towarzystwa, a właściwie ich opiekun, mają jednak dość wysokie wymagania finansowe, co sprowadza na Kubę i Oskara niemałe kłopoty.

Także kolejny bohater filmu, początkujący gangster Bolec, ma pełno kłopotów. W jego przypadku sprowadzają się one do konfliktu między własną wizją spokojnego życia, a wymaganiami ojca – rządzącego półświatkiem Szefa, który pragnie mieć w synu godnego następcę.

Wreszcie para gangsterów z Wybrzeża: Fred (Cezary Pazura) i Grucha (Mirosław Zbrojewicz), którzy planują wspólny interes z Szefem – zaproszeni do klubu Bolca (Michał Milowicz) doprowadzają do strzelaniny, w której są ranne 3 osoby (Grucha, Bolec i Czesiek). Przypadkowym uczestnikiem zostaje Kuba. Kiedy ginie teczka, w której było bardzo dużo pieniędzy, wszyscy myślą, że teczka została ukradziona przez Kubę, a w rzeczywistości jej nie ukradł.

Kuba zostaje wywieziony przez Freda i Gruchę do Brzózek Starych, gdzie są poniemieckie bunkry. Kiedy Kuba pracuje przy kopaniu własnego grobu, dochodzi do konfliktu pomiędzy Fredem i Gruchą. Skutkuje to tym, że Fred otrzymuje dwie kule i pada nieżywy. Tymczasem Kuba wezwał Laskę i jego dwóch kumpli na pomoc, a w drodze ich Volvo musi holować radiowóz, ponieważ policjanci z drogówki wypili alkohol i nie mogą prowadzić. Po jakimś czasie, kumpel Laski zauważa jadący za nimi radiowóz, dlatego Bąbel dodaje gazu, co powoduje zerwanie liny holującej - Polonez spada z dużej wysokości i dociera na miejsce zabójstwa Freda. Grucha trafia do więzienia. Tymczasem Kuba wyjeżdża do Francji. Przed odlotem żegna się z Oskarem i Lilianą, którzy spodziewają się dziecka. Okazuje się, że Rudolf, nauczyciel Kuby także wyjeżdża, lecz do Mediolanu. Bolec dogaduje się z ojcem, i ogłasza mu, że kończy z życiem gangstera i wchodzi na rynek muzyczny jako producent. Laska, Bąbel i Serfer docierają omyłkowo nad morze. Lasce podoba się widok na morze.

[edytuj] Muzyka

W filmie wykorzystano fragmenty kilku utworów muzycznych:

[edytuj] Nawiązania

[edytuj] Nagrody

  • 2001 - Dorota Roqueplo Orzeł, Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: najlepsze kostiumy; za rok 2000
  • 2001 - Wanda Zeman Orzeł, Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: najlepszy montaż; za rok 2000
  • 2001 - Janusz Morgenstern Orzeł, Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: najlepszy producent; za rok 2000
  • 2001 - Paweł Mossakowski Orzeł, Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: najlepszy producent; za rok 2000

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty