Charles J. Guiteau
Charles Julius Guiteau (ur. 8 września 1841 we Freeport, Illinois, zm. 30 czerwca 1882 w Waszyngtonie) – amerykański prawnik, zabójca prezydenta Stanów Zjednoczonych, Jamesa A. Garfielda.
Był czwartym z sześciorga dzieci Luthra Wilsona Guiteau i Jane z domu Howe. W 1850 razem z rodziną przeniósł się do Ulao w Wisconsin, a po śmierci matki w 1850 z powrotem zamieszkał we Freeport. Odziedziczył majątek w wysokości 1000 dolarów i wyjechał do Ann Arbor by studiować na University of Michigan, ale nie zdał egzaminów wstępnych. Dołączył wtedy do sekty znanej jako wspólnota Oneida. Przez pewien czas próbował wydawać gazetę "The Daily Theocrat" w Hoboken, ale przedsięwzięcie się nie udało. Wrócił do wspólnoty Oneida, ale niedługo opuścił ją ponownie i pozwał jej założyciela Johna Humphreya Noyesa. Guiteau zdobył licencję na prowadzenie kancelarii prawniczej w Chicago, co czynił z miernym powodzeniem. Wydał również książkę zatytułowaną The Truth, która była niemal w całości plagiatem z dzieł Noyesa. Zajął się następnie polityką wydając pamflet "Grant vs. Hancock" popierający Ulyssesa Granta w jego kampanii prezydenckiej, z niewielkimi zmianami wydany potem pod tytułem "Garfield vs. Hancock", gdy James A. Garfield zdobył nominację prezydencką. Tekst był rozpowszechniany przynajmniej na kilku spotkaniach Republikanów, co po wygranej Garfielda utwierdziło Guiteau w przekonaniu, że to jemu urzędujący prezydent USA zawdzięcza zwycięstwo. Uważał że należy mu się nagroda za jego udział w zwycięskiej kampanii i wielokrotnie starał się o stanowisko ambasadora. 14 maja 1881 Sekretarz Stanu James Blaine osobiście zabronił Guiteau kolejnych wizyt w tej sprawie.
Guiteau twierdził później, że Bóg kazał mu zamordować prezydenta. Kupił broń (rewolwer .442 Webley) i 2 lipca 1881 strzelił dwukrotnie do Garfielda na stacji kolejowej Baltimore-Potomac. 19 września Garfield zmarł. 14 listopada 1881 rozpoczął się proces Guiteau. Edward Charles Spitzka, nowojorski psychiatra, jako jedyny z powołanych przed sąd ekspertów uznał, że Guiteau jest chory umysłowo i prawdopodobnie dokonał morderstwa gdy nie był w pełni władz umysłowych. Wiadomo, że chorował na kiłę (zaraził się około 1874 od prostytutki) i malarię[1][2].
25 stycznia 1882 został uznany za winnego, apelacje odrzucono. Wykonano wyrok śmierci przez powieszenie. Ostatnimi słowami Guiteau był napisany przez niego wiersz, "I am Going to the Lordy".
Przypisy
- ↑ Haines DE. Spitzka and Spitzka on the brains of the assassins of presidents. „Journal of the history of the neurosciences”. 3-4 (4), s. 236–66, 1995. PMID 11619027.
- ↑ G Paulson. Death of a president and his assassin--errors in their diagnosis and autopsies.. „J Hist Neurosci”. 15 (2), s. 77-91, Jun 2006. doi:10.1080/096470490953455. PMID 16608737.
