Charlotte Grimaldi
| Charlotte Grimaldi |
|
 |
|
| księżna Monako | |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Grimaldi |
| Urodzona | 30 września 1898 Konstantyna |
| Zmarła | 15 listopada 1977 Paryż |
| Ojciec | Ludwik II Grimaldi |
| Matka | Maria Louvet |
| Mąż | Pierre de Polignac |
| Dzieci | Antoinette Grimaldi Rainier III Grimaldi |
Charlotte Louise Juliette Grimaldi, wcześniej Louvet, księżna Valentinois (ur. 30 września 1898 w Konstantynie, Algieria, zm. 15 listopada 1977 w Paryżu), członkini monakijskiej rodziny książęcej, nieślubna córka księcia Ludwika II Grimaldi i Marii Julietty Louvet.
[edytuj] Dzieciństwo i młodość
Charlotte urodziła się 30 września 1898 w Konstantynie w Algierii, ojczyźnie jej matki. W dniu narodzin otrzymała po matce nazwisko Louvet. Jej rodzicami byli Ludwik II Grimaldi, książę Monako oraz Marie Juliette Louvet, algierska piosenkarka kabaretowa. Miała dwoje starszego przyrodniego rodzeństwa z małżeństwa matki, Jerzego i Małgorzatę. Jej dziadkami ze strony ojca byli Karol III Grimaldi, książę Monako i jego żona, Maria Wiktoria Hamilton, późniejsza hrabina Tolna.
[edytuj] Małżeństwo i rodzina
Ojciec Ludwik II Grimaldi zaaranżował małżeństwo swojej córki z Piotrem de Polignac, hrabią Polignac, który otrzymał tytuły księcia Valentinois i księcia Monako, ponadto przyjął nazwisko Grimaldi. Ślub cywilny odbył się 18 marca 1920, a kościelny następnego dnia. Małżonkowie doczekali się dwójki dzieci: księżnej Antoinette (ur. 1920, zm. 2011) i księcia Rainiera III (ur. 1923, zm. 2005). Małżeństwo nie należało do szczęśliwych; para pozostawała w separacji od 20 marca 1930, kiedy to Charlotte zostawiła męża i zamieszkała ze swoim włoskim kochankiem. Rozwód nastąpił 18 lutego 1933.
Księżna w ciągu dalszych lat swojego życia związana była z byłym francuskim złodziejem biżuterii Rene Girierem, znanym jako Rene la Canne.
Na cześć księżnej jej imię noszą jej prawnuczki: Charlotte Marie Pomeline Casiraghi i Alexandra Charlotte Ulrike Maryam Virginia von Hannover.
[edytuj] Księżna Monako
W 1911 roku w księstwie wybuchł kryzys władzy. Ojciec Charlotte, Ludwik II Grimaldi, przyszły książę, nie posiadał legalnego potomka, a zatem swojego następcy. W przypadku jego bezpotomnej śmierci tron trafiłby w ręce jego kuzyna Wilhelma. Ludwik zdecydował o uznaniu i adopcji swojego jedynego dziecka. W 1918 roku Charlotte otrzymała nazwisko Grimaldi i wszystkie prawa do dziedziczenia tronu. Po śmierci swojego dziadka Karola III Grimaldi została następczynią tronu.
Była nią aż do 1944 roku, kiedy w porozumieniu ze swoim ojcem zrzekła się wszystkich praw do bycia głową państwa na rzecz swojego syna, Rainiera III. W tym samym czasie księstwo było okupowane przez Niemców i Amerykanów. Decyzja matki wzbudziła niezadowolenie jej córki, Antoinette, która również miała ochotę zająć miejsce na tronie i później przez wiele lat walczyła o to z bratem. W Monako uznawano jednak prawo primogenitury - dziedziczenie z pierwszeństwem męskich członków rodziny.
W późniejszych latach życia ukończyła studia z pracy specjalnej. Po objęciu tronu przez jej syna w 1949 roku wyprowadziła się do rodzinnej posiadłości w Marchais niedaleko Paryża. Zmarła w stolicy Francji 15 listopada 1977 roku, trzynaście lat po śmierci jej byłego męża, Piotra de Polignac. Została pochowana w Monako.
