Charlottenburg (poddzielnica Berlina)
Charlottenburg – poddzielnica Berlina w dystrykcie Charlottenburg-Wilmersdorf, początkowo niezależne miasto w Marchii Brandenburskiej, następnie pruskiej prowincji Brandenburgia (do 1920).
W 1699 wzniesiono tu pałac letni margrabiów brandenburskich, od 1705 nazywany pałacem Charlottenburg. W XIX wieku nastąpił gwałtowny rozrost tego zachodniego przedmieścia Berlina. W czasie spisu powszechnego w 1910 Charlottenburg posiadał 306 tys. mieszkańców, podczas gdy już 100 tys. mieszkańców dawało status wielkiego miasta (Großstadt).
W latach 1911–1912 wzniesiono w Charlottenburgu przy Bismarckstraße Operę Niemiecką (Deutsches Opernhaus). 1 października 1920 włączono miasto do Wielkiego Berlina jako jego siódmą dzielnicę. Po II wojnie światowej Charlottenburg znalazł się pod okupacją brytyjską, po czym wszedł w skład Berlina Zachodniego. Od lat 50. wykształciło się na skraju Charlottenburga jego centrum z Dworcem Zoo i kościołem pamiątkowym, jako alternatywa wobec historycznych dzielnic centralnych, które znalazły się po wschodniej stronie muru berlińskiego.
W Charlottenburgu znajduje się również Stadion Olimpijski.
W tym mieście studiowali m.in. Stefan Cybichowski, Kazimierz Ulatowski, Wojciech Korfanty, Nikodem Pajzderski i Jan Czochralski.
|
|||||||
