Chojniczanka Chojnice

Chojniczanka Chojnice
Stadion klubu
Pełna nazwa	Miejski Klub Sportowy "Chojniczanka" Chojnice
Data założenia	10 marca 1930
Liga	II liga gr. zachodnia
Adres	ul. A. Mickiewicza 12, Chojnice
Prezes	Maciej Polasik
Trener	Mirosław Hajdo
Asystent trenera	Leszek Szank

Miejski Klub Sportowy "Chojniczanka" Chojnice – wielosekcyjny klub sportowy w Chojnicach.

Historia Klubu

Trudne początki

Odzyskana po prawie półtorawiecznej niewoli niepodległość pozwoliła nareszcie na jawne podkreślenie swojej przynależności narodowej. Życie społeczne zaczęło się więc rozwijać w Chojnicach entuzjastycznie i żywiołowo. Powstały liczne organizacje społeczne, kulturalne i sportowe. Istniejące w Chojnicach jeszcze w latach dwudziestych kluby sportowe niemieckie "Grif", "Sturm", "Turnverein", "Gesangverein" były dość aktywne i wywierały znaczny wpływ na młodzież polską. Posiadały one bardzo dobrze wyposażoną bazę rekreacyjną. Wkrótce te organizacje na skutek emigracji wielu Niemców oraz utworzenia prężnych polskich organizacji traciły coraz więcej członków i w końcu uległy likwidacji. Najbardziej zasłużoną polską organizacją było Towarzystwo Gimnastyczne "Sokół".

Pierwsze koło powstało już w 1904 roku, a oddział w Chojnicach w sierpniu 1919 roku z inicjatywy mec. Feliksa Kopickiego, Aleksandra Standera i Antoniego Ulandowskiego. Prezesem był Mieczysław Szczepański. Znakomitą kartę w dziejach chojnickiego sportu zapisał klub Chojniczanka, którego początków szukać należy w powstałej w 1927 roku drużynie piłki nożnej. Założycielem drużyny był 17-letni uczeń gimnazjum chojnickiego Jan Schreiber. W 1929 roku zlikwidowano ostatecznie niemieckie kluby "Greif' i "Sturm" a ich zawodnicy przeszli w części do "Chojniczanki". Systematyczna praca zarządu pod kierownictwem pierwszego prezesa Jana Schreibera doprowadziła do stałego naboru młodych i utalentowanych zawodników, głównie ze szkół średnich. Pierwszym sekretarzem klubowym był Tadeusz Glaza. Zebrania odbywały się w nieistniejącej już restauracji za Bramą Człuchowską (dzisiaj stoi tam pomnik pomordowanych nauczycieli). Pierwsze boisko, na którym przeprowadzano treningi to piaszczysty plac w lasku miejskim oraz tzw. plac "Hilmara". Mecze do 1931 roku rozgrywano w lasku miejskim. Szatniami były przerobione wagony towarowe.

Oficjalne powstanie klubu

Oficjalną datą zarejestrowania Klubu Sportowego "Chojniczanka" jest dzień 10 marca 1930 roku. Jesienią tego samego roku delegat PZPN, profesor Guziński z Tczewa, prezes KS Wisła, przyjechał by werbować kluby chojnickie do PZPN. Deklarację podpisała "Chojniczanka", a "Sokół" wycofał się ze względów finansowych. Drużynę zakwalifikowano do rozgrywek w klasie "B" razem z m.in. "Bałtykiem Gdynia", "Wisłą Tczew" i "Czarnymi z Nakła".

Początki piłkarstwa były trudne. Boisko w lasku miejskim oddalone, piaszczyste, nie ogrodzone, dawało mierne dochody. Pierwsze koszulki, jakie podarował Juliusz Schreiber, znany kupiec i właściciel drukarni były w biało-zielone pasy. Dały one sportowcom wiele radości. Dopiero z chwilą oddania w 1932 roku boiska miejskiego (obecny stadion przy ul. Mickiewicza) życie w klubie nabrało rumieńców. Poprawiła się frekwencja na treningach, a na mecze przychodziło coraz więcej publiczności, co naturalnie zwiększyło dochody i pozwoliło na szerszą działalność. To, że Chojnice uznano wówczas za prężny ośrodek sportu jest zasługą takich działaczy "Chojniczanki" jak: Jan Schreiber, Brunon Nurnberg, Jan Terlecki.

Dalszy rozwój

W tym okresie 1932-1935 powstała druga drużyna oraz drużyna juniorów, które ze względów finansowych grały mecze z drużynami miejscowymi. Klub w tym czasie systematycznie się umacniał i rozwijał, obejmując inne dyscypliny sportu. Powstały sekcje kolarska, tenisa stołowego i hokeja na lodzie. Później także sekcje turystyczno-motocyklowa i bokserska. Pierwszymi zawodnikami drużyny piłkarskiej w roku 1929/1930 byli:

bramkarz – Paweł Schulz,

obrona – Erwin Wogatzki, Karol Pepliński,

pomoc – Edmund Betke, Ignacy Lubiński, Willi Doege,

atak – Jan Schreiber, Stanisław Badziąg, Stanisław Schwanitz, Ambroży Joachimski, Deja, Szamotulski,

kierownikiem sekcji był Edmund Betke.

W okresie największego powodzenia piłki nożnej w latach 1932 do 1935 w zespole I drużyny grali:

bramkarze – Paweł Schulz, Aleksander Elas,

obrońcy – Erwin Wogatzki, Karol Pepliński, Jen Lewiński

pomocnicy: Franciszek Belzerowski, Willi Doege, Teodor Joachimczyk, Franciszek Laskowski, Paweł Braciszewicz, Jan Sobczak, :napastnicy – Roman Bakoś, Jan Czecholiński, Antoni Kiedorwicz, Jan Joachimczyk, Leon Miłoszyk, Czesław Pietruszka, Józef Szturmowski, Karol Żychliński.

Najlepszym strzelcem ataku był wszędobylski "Jochas" – Jan Joachimczyk. Niezawodnym egzekutorem rzutów karnych był bombardier "Pietrucha" – Czesław Pietruszka. Za najlepszego obrońcę uznano chojnickiego "Martynę" – Jana Lewińskiego. Miano najlepszego chojnickiego bramkarza zyskał sobie "Bomba" – Aleksander Elas.

W roku 1934 i następnych powstało w sposób żywiołowy kilka nowych klubów, hołdujących szczególnie piłce nożnej. Uzyskane wyniki sportowe, dogodne położenie boiska, efektowne trykoty "Chojniczanki" z emblematami klubowymi oraz ufundowane przez Jana Schreibera walizki spopularyzowały tę dziedzinę sportu. W każdej prawie dzielnicy miasta tworzyły się "dzikie" drużyny: Policyjny Klub Sportowy "Jedność", Wojskowy Klub Sportowy I Bat. Stowarzyszenie Młodzieży Polskiej, Klub Sportowy Zakładu Wychowawczego. Każdy z tych klubów starał się zjednać sobie najlepszych zawodników. Zaczęły się zatem niezdrowe przetargi i kaperowanie zawodników z "Chojniczanki", "Gromu", i "Sokoła". Ta sytuacja miała naturalnie ujemny wpływ na pracę w klubie, a szczególnie na wyniki na boisku "Chojniczanka", która straciła w ten sposób kilku zawodników, musiała na pewien czas opuścić szeregi klasy "B".

W roku 1935 ponownie toczyła boje o awans i mimo porażki z RKS "Amatorem" Bydgoszcz, po zwycięstwie nad "Ironami" Bydgoszcz i "Wisłą" Tczew powróciła do klasy B. Nawiązano również szereg kontaktów towarzyskich z zamiejscowymi drużynami np. z Bydgoszczy "Sokół V", Grudziądzką "Olimpia", "SKS" ze Starogardu Gdańskiego. Grano ze zmiennym szczęściem, wyniki nie zawsze uważano za najważniejsze. Chodziło głównie o nawiązanie jak najszerszych kontaktów sportowych z atrakcyjnymi, a przez to klasowymi drużynami, poznanie różnych wariantów gry i wreszcie o kondycyjne przygotowanie drużyny do rozgrywek związkowych. W tym czasie bardzo modne były w Chojnicach mecze tzw. "błyskawiczne", trwające dwa razy po 15 minut. Mecze takie grano z okazji świąt narodowych i sportowych. Dogodność tego systemu polegała na tym, że przy większej liczbie zgłoszonych drużyn dochodziło się szybko do finał|finału. Przyznać trzeba, że nie zawsze najlepsza drużyna zostawała finalistą dużo zależało od szczęścia. Do najzaciętszych spotkań piłkarskich dochodziło w czasie "derbów" chojnickich pomiędzy "Sokołem" a "Chojniczanką". W wyniku szalonej ambicji i stałej rywalizacji tych drużyn, nie zawsze popartej umiejętności, dochodziło często do niebezpiecznej gry. Ofiarą takiej gry padł zawodnik "Chojniczanki" Józef Banasiak, który tak niefortunnie zderzył się z zawodnikiem "Sokoła", że trafiony łokciem w szyję został przewieziony do szpitala. Na całe życie miał uszkodzone struny głosowe. Po wyleczeniu grał jednak dalej – takich ambitnych i rozmiłowanych w piłkarstwie mieliśmy zawodników. Innym razem Karol Pepliński z obwiązaną głową grał na obronie, bo nie było zawodnika rezerwowego. Za tę postawę publiczność na stadionie zgotowała mu owację. W Chojnicach były takie rodziny, z których jeden z braci grał w "Chojniczance", a drugi w "Sokole".

Pozostałe Sekcje

Sekcja hokeja na lodzie

Założona w 1935 r. z inicjatywy miłośnika sportu Jana Schreibera. Zawodnicy drużyny wywodzili się spośród wychowanków gimnazjum "Gromu". Pierwsze mecze i od razu dobre wyniki. Drużynę tworzyli: bramkarze – Gill, Szkopek, obrońcy – W. Górecki, J. Mazurkiewicz, Rej, Ratajewski, Stroiński, atak – R. Bakoś, A. Dullek, J. Schreiber, Pirsz, J. Laska, W. Schreiber oraz M. Szymczak, A. Miszewski J. Mazurkiewicz. Boisko (lodowisko) mieściło się przy uI. Al. Brzozowa. 18 listopada 1936 r. "Chojniczanka" przyjęta została do Polskiego Związku Hokejowego. W 1937 r. w rozgrywkach drużyna zdobyła Wicemistrzostwo Pomorza. Drużyna rozegrała jeszcze mecze z drużynami Gdańska: KS "Gdynia" i DSV Gdańsk, które to pokonała odpowiednio: 6:0 i 6:2. Początek wojny to koniec działalności, sekcji, która już się nie odrodziła.

Sekcje kolarska i tenisa stołowego

W okresie przedwojennym przy Klubie istniały jeszcze sekcje kolarska i tenisa stołowego. Do sekcji kolarskiej należeli: D. Nurnberg, F. Sztuwa, J. Brunka, J. Dzwonkowski, E. Raszka, F. Chmarzyński, J. Zarańczyk, J. Jeszka, natomiast do sekcji tenisa – J. Jachimczyk, Z. Poniecki, J. Ossowski A. Wesotowski, W. Witucki, E. Huzarski, I. Janita, E. Samgorzewski, P. Ginter, A. Szczypiorski, I. Jeszka.

Po wojnie

Sekcja piłki nożnej

Wraz z wyzwoleniem Chojnic spod okupacji hitlerowskiej 14 lutego 1945 roku rozpoczął się nowy etap życia sportowego miasta. W czerwcu tego roku reaktywowano klub sportowy "Chojniczanka". Koniec lat 40. i początek 50. to odrodzenie się klubu. Wiodącą sekcją jest sekcja piłki nożnej, a czołowymi piłkarzami tego okresu są: Józef Dalecki, Józef Paszek, Franciszek Sabiniarz, Czesław Lenc, Alfons Elas, Jan Majko, Henryk Mankiewicz, Paweł Laskowski, Julian Pączka, Zygmunt Prądzyński, Jan Osowski, Stefan Polasik. W 1950 roku pierwsza drużyna seniorów ku radości działaczy i kibiców gra w III lidze. W składzie są tacy zawodnicy jak: Z. Prądzyński, E. Gierszewski, J. Kwiatkowski, J. Lipiński, T. Orchowski, K. Ossowski, B. Pawlak, K. Pawlak, S. Polasik, E. Potracki, H. Rokita, K. Skiba, H. Szank, M. Szczukowski i R. Szonszor. Zwycięstwa i sukcesy odnosili również zawodnicy sekcji bokserskiej: Aleksander Kowalski, Feliks Szopiński, Edmund Osowski i inni.

Rozwój klubu

Powstają nowe sekcje i pod koniec lat 50. działa 11 sekcji, które skupiają 350 zawodników. Piłkarze grają w III lidze, bokserzy zaczynają się uczyć, ponieważ tacy działacze jak: Eligian Mrozek czy Feliks Szopinski wkładają dużo serca i pracy w szkolenie. Na ringach odnoszą sukcesy: Wojciech Witczach, Edmund Kierski, Alfons Rudziński, Lech Orchowski, Lech Łukowicz, Piotr Prądzyński, Józef Kaliński (szkoleniowiec) i Jerzy Dończyk. Siatkówka to zespół dziewcząt szkolony przez Czesława Jurgawkę. W 1960 roku drużyna zdobywa upragniony awans do II ligi. Czołowe zawodniczki to: Janina Pachojka, Aleksandra Ryduchowska, Krystyna Stolarczyk, Krystyna Kupczyk, Helena Osowicka, reprezentantka Polski Urszula Adrian. Także rozgrywają swoje mecze mężczyźni, wśród których wyróżniają się: Czesław Jurgawka, Edmund Stolarczyk , Kazimierz Klunder. Czołowi działacze sekcji to: Witold Menard, Zbigniew Osowicki, Stanisław Cieślak. Sekcja motorowa to "Rajdy Kaszubskie" oraz sukcesy Jerzego Parandowskiego i braci Kędzierskich. Opiekunem i duszą sekcji jest Paweł Świerczyński.

Złoty sezon piłki nożnej w Chojnicach

W sezonie 70/71 drużyna seniorów zdobywa Puchar Polski na szczeblu województwa, pokonując w finale 22 lipca 1971 r. na stadionie w Inowrocławiu Kujawiaka Włocławek 3:1. Bramki w i tym meczu strzelili: Damski – 2 i Pawlak -1. Sezon 1971/72 to udział drużyny w rozgrywkach Pucharu Polski na szczeblu centralnym. Zawodnicy "Chojniczanki" byli na ustach całej Polski po kolejnych zwycięstwach 2:1 nad Zniczem Pruszków. 3 października tego roku w Chojnicach gościli I ligowe Zagłębie Sosnowiec. Piłkarze "Chojniczanki" nie przestraszyli się rywala i pokonali go 2:1. Kolejny mecz to porażka 0:1 z drugoligowym GKS Katowice. Mimo tego chojnicka piłka zapisała się w tym roku w kronikach piłkarstwa polskiego. Po tym sukcesie w klubie zapanowała atmosfera na kolejne dobre wyniki. W sezonie 77/78 drużyna seniorów awansowała do III ligi. wielu Niemców oraz utworzenia a. Kolejne dwa sezony drużyna gra w III lidze. Drużynę opuszczają kolejno: J. Rudziński, który występuje w Zawiszy Bydgoszcz, w ślad za nim udaje się B. Nielipowicz, a B. Świniarski przenosi się do Chemika Bydgoszcz.

Zmienne losy

Początek lat 80. to różne dzieje chojnickiej piłki. Seniorzy na przemian występują raz w III lidze, w kolejnym sezonie w lidze okręgowej. Popularność i ranga Pucharu Polski na szczeblu centralnym wyzwala w drużynie wielkie ambicje i na stadionie "Chojniczanki" 31 października 1981 roku dochodzi do meczu z Widzewem Łódź. Renoma rywala, sławne nazwiska ściągają na trybuny nadkomplet publiczności, która chce zobaczyć sławy polskiej piłki. Jesienna aura spłatała figla. Taki mecz w taki deszcz. Na murChojniczanki". Systematyczna praco. Mimo wielkich ambicji mecz wygrywają I-ligowcy 2:1. Dla Widzewa bramki strzelili Boniek i Filipczak. Ponadto w Widzewie grali m.in. Żmuda, Surlit i Smolarek. Natomiast dla Chojniczanki jedynego gola zdobył Jan Synoradzki. Pod koniec lat 80. drużynę najlepsi piłkarze. Po takich ubytkach w drużynie podstawowej szkoleniowcy na bazie utalentowanej młodzieży budują nową drużynę. W sezonie 85/86 drużyna opuszcza III ligę i gra w lidze okręgowej aż do sezonu 89/90, kiedy ponownie na jeden sezon drużyna awansuje do ligi międzyokręgowej. Sezon znowu mniej udany i kolejne lata w lidze okręgowej. Praca szkoleniowców daje efekty i w sezonie 91/92 drużyna awansuje do III ligi. Najlepszy Sezon Dla Chojnic W sezonie 2010/2011 drużyna awansowała do 2 ligi zachodniej w składzie znaleźli się piłkarze o nazwiskach Br. Krzysztof Baran, OL.Damian Trzebiński, OLŚ.Artur Kowalczyk,OPŚ.Robert Sierant , OP Tomasz Lenart, LP Paweł Noga ,LŚP Aleksandar Atanacković, PŚP Sławomir Ziemak,PP Daniel Fabich,NL Tomasz Pestka , NP Krzysztof Rusinek A trenerem był i jest Grzegorz Kapica.

Inne sekcje

Sekcja bokserska

Kiedy została reaktywowana w 1972 r., kierownikiem został R. Mieliński. Tacy zawodnicy "Chojniczanki" jak: E. Gołębiowski i B. Żychuński w roku 1977 walczyli w barwach I-ligowych Czarnych Słupsk. Kryzys i kłopoty kadrowe kategorii seniorów powodują, że w sekcji zaczyna szkolić się młodzież. Pod koniec lat 70. "Chojniczanka" posiada drużynę seniorów i juniorów. W tym czasie sukcesy odnoszą tacy zawodnicy jak: B. Brzeziński, M. Andrzejczak, Z. Krzoska, S. Łącki, B. Labrenc, M. Piszczek, J. Jasnok, K. Kloskowski. Zwycięstwo w finale VII OSM Zbigniewa Ejsmonta i brązowy medal Wiesława Andrzejczaka to efekty dobrej pracy sekcji. Późniejsze lata to różny okres w dziejach sekcji, która przestawia się tylko na szkolenie młodzieży. Na ringu w Chojnicach odbywają się różne turnieje bokserskie krajowe i w obsadzie międzynarodowej -"Gazety Pomorskiej", w których startuje chojnicka młodzież. Chojnicki "Papa" – Kazimierz Poteracki ma efekty swojej pracy. W 1991 r. Krzysztof Wójcik zdobywa tytuł Młodzieżowego Mistrza Polski i wspólnie z Piotrem Poterackim występują od początku 1992 r. w Gwardii Warszawa. W 1992 r. Marcin Gruchała zdobywa tytuł Mistrza Polski w kategorii junior młodszy,a następnie jako trener Marcin Gruchała wychowuje 3-krotną Mistrzynię Polski boksu kobiet Sandrę Rybakowską która zdobywa tytuły w 2008,2009 roku w wadze 52 kg,a 2010 r. w wadze do 57 kg. Najbardziej utytuowanym wychowankiem sekcji jest Marcin Łęgowski - dwukrotny Młodzieżowy Mistrz Polski (w latach 2000 - 2001) oraz Mistrz Polski seniorów w latach 2008 - 2011 (początkowo w kategorii wagowej 64kg później 69kg)

Sekcja żeglarska

Największe sukcesy tej sekcji to: dwukrotne mistrzostwo Polski w bojerach w latach 1951 i 1952 (załoga w składzie – Łucjan Gierszewski i Paweł Sieradzki) oraz w latach 1953 i 1954 III miejsce w Mistrzostwach Polski w klasie "Omega" (załoga – Łucjan Gierszewski, Henryk Januszewski i Augustyn Pestka). W 1962 r. z inicjatywy L. Nieżorawskiego i Cz. Gierszewskiego przy sekcji powstaje pierwsza w kraju szkółka żeglarska w klasie "Cadet". W klasie tej startowali tacy zawodnicy jak: A. J. Beizerowscy, F. Bieliński, Z. Jerchewicz, J. Wrkus, S. Kostka i inni. W 1970 r. wobec trudności w utrzymaniu Zarząd postanawia przekazać sekcje do Chojnickiego Klubu Żeglarskiego.

Sekcja piłki ręcznej

Sekcję założono w 1976 r. Do rozgrywek zgłoszono drużyny juniorów i kadrę spartakiadową. W sezonie 77/78 juniorzy zajęli II miejsce w klasie "B", a drużyna spartakiadowa, której trenerem był T. Ryngwelski I miejsce w VI Wojewódzkiej Spartakiadzie Młodzieży. W sezonie 78/79 do rozgrywek zgłoszono dwie drużyny seniorów i juniorów. Zajęcia prowadzi K. Zabrocki. Organizuje się różne turnieje. Początek 1980 roku to zatrudnienie trenera S. Rudzińskiego, który wspólnie z K. Zabrockim zajmuje się szkoleniem. Liczono na rozwój tej sekcji w Klubie. Mimo zaangażowania działaczy – K. Synoradzkiego i E. Borowskiego wobec narastających trudności nie zostają spełnione oczekiwania trenerów, działaczy i zawodników. Od 1992 r. sekcja piłki ręcznej działa przy OSiR Chojnice.

Sekcja motocyklowa

Działała w okresie przedwojennym, a kierownikiem sekcji była pani Gertruda Bonin, której to sekcja w tym okresie bardzo dużo zawdzięczała. W 1939 roku pani Gertruda zostaje rozstrzelana na Polach Igielskich. Sport chojnicki traci oddanego działacza. Potem działalność rozpoczęto w latach 1948 i 1949 za sprawą takich zapaleńców jak: H. Salah, P. Świerczyński, J. Kędzierski, B. Janicki. W 1951 r. sekcja zorganizowała I Kaszubski Rajd Motorowy. W późniejszych latach sekcja organizuje szereg imprez i zawodów motorowych: "Mały Żużel", Kaszubskie Rajdy Motorowe "Wyścigi Szosowe". Zawodnicy sekcji startują w różnych miastach: Bydgoszcz, Słupsk, Gdańsk. W 1957 r. sekcja zaprzestaje działalności.

Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona klubu