Chow chow
| Chow chow | |
 Chow chow |
|
| Kraj patronacki | Wielka Brytania |
| Kraj pochodzenia | Mongolia |
| Wymiary | |
| Wysokość | 48 - 56 cm (psy), 46 - 51 cm (suki) |
| Klasyfikacja | |
| FCI | Grupa V, sekcja 5, numer wzorca 205 |
| AKC | Non-sporting |
| ANKC | Grupa 7 - (Non-sporting) |
| CKC | Grupa 6 - (Non-sporting) |
| KC(UK) | Utility |
| NZKC | Non-sporting |
| UKC | Grupa 5 - Northern Breed |
| Wzorce rasy | |
| FCI • AKC • ANKC • CKC • KC(UK) • NZKC • UKC | |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Chow chow – jedna z ras psów, należąca do grupy szpiców i psów pierwotnych, zaklasyfikowana do sekcji szpiców azjatyckich i ras pokrewnych.Typ lisowaty[1].
Zgodnie z kalsyfikacją amerykańską, należy do grupy psów pracujących[2].
Spis treści |
[edytuj] Rys historyczny
Rasa chow-chow jest pochodzenia mongolskiego. Znana jest już od ponad 2000 lat, ale została opisana dopiero w 1903 roku przez American Kennel Club. Rasa ta kiedyś była używana do polowań na wilki, gdyż chow-chowy mają długą sierść (około 10 cm), grubą skórę (około 3-4 mm) oraz cechuje je duża zawziętość. Ze względu na ich wytrzymałość, siłę i odporność na trudne warunki pogodowe wykorzystywano je również jako środek transportu w górach Tybetu.
[edytuj] Wygląd
Chow-chowy cechuje lekki chód, wypięta klatka piersiowa oraz puszysty ogon, noszony zazwyczaj na grzbiecie.
[edytuj] Szata i umaszczenie
Chow-chowy mają jednolite ubarwienie sierści, występujące w kolorach: rudym, czarnym, białym, kremowym, niebieskim i cynamonowym. Sierść psów tej rasy jest gęsta, puszysta i dwuwarstwowa. Charakterystyczną cechą tej rasy jest czarno-niebieski język, dziąsła i podniebienie. Gęsta i puszysta sierść psów tej rasy czyni sylwetkę masywniejszą i odstraszającą.
[edytuj] Zachowanie i charakter
Mają dobry kontakt z ludźmi. Są spokojne, lubią spacery. Suki bywają agresywniejsze i bardziej szczekliwe. Nie nadają się na szkolenie, ani do pomocy innym, bardziej wymagającym.
[edytuj] Zdrowie i pielęgnacja
Zarówno u osobników męskich jak i żeńskich występuje linienie. U samic tej rasy może pojawić się zrzucenie sierści po oszczenieniu się. Ich pielęgnacja obejmuje regularne szczotkowanie oraz rzadsze kąpiele. Częste uczulenia spotykane są po szczepieniach.
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 164. ISBN 83-7073-122-8.
- Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. Warszawa: Dom Wydawniczy "Bellona", 2001. ISBN 83-11-09354-7.
