Apel Chrześcijańsko-Demokratyczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Christen-Democratisch Appèl)
Skocz do: nawigacji, szukaj
Christen-Democratisch Appèl
CDA.svg
Skrót CDA
Lider Maxime Verhagen
Data założenia 1977[1]
Deklarowana
ideologia polityczna
Chrześcijańska demokracja
Członkostwo
międzynarodowe
Międzynarodówka Chadecka
Europejska Grupa
Parlamentarna
Europejska Partia Ludowa
Barwy zielone
http://www.cda.nl/
Holandia
Godło Holandii

Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Holandii

Apel Chrześcijańsko-Demokratyczny (niderl. Christen-Democratisch Appèl, CDA) – największa partia polityczna w Holandii. Liderem jej jest obecny wicepremier Maxime Verhagen. Została ona założona w 1976, jako unia katolickiej KVP i dwóch partii protestanckich: chrześcijańsko-demokratycznej CHU oraz konserwatywnej ARP. W parlamencie była partią rządzącą (jako część koalicji) od 1980 do 1994 i jest nią ponownie od 2002 (od 2010 jako część koalicji). Od października 2010 współtworzy rząd w koalicji z VVD.

Spis treści

[edytuj] Ideologia i Program

CDA jest partią chrześcijańsko-demokratyczną, ale Biblia jest postrzegana jedynie jako źródło natchnienia dla poszczególnych członków partii. Partia ma także żydowskich, hinduskich i islamskich parlamentarzystów, i jest za integracją mniejszości islamskiej z holenderskim społeczeństwem i jego kulturą. Jednocześnie sprzeciwia się fundamentalizmowi islamskiemu.

Główne postulaty partii to:

  • Spłacenie deficytu budżetowego w ciągu jednego pokolenia, aby uporać się ze skutkami starzenia się społeczeństwa.
  • Ograniczenie polityki tolerancji wobec miękkich narkotyków oraz zaostrzenie restrykcji wobec prostytucji, aborcji i eutanazji.
  • Pogłębienie integracji europejskiej, ale z zachowaniem sprzeciwu wobec członkostwa Turcji w UE.
  • Partia opowiada się za uczynieniem szpitali i szkół bardziej niezależnymi i mającymi większy wpływ na zasady swojego funkcjonowania, i zmniejszeniem w nich funkcji regulacyjnych państwa.

[edytuj] Liderzy partii

[edytuj] Poparcie

Wyniki w wyborach parlamentarnych[2][1]
Wybory Poparcie Zmiana punktów procentowych Mandaty (Tweede Kamer) Zmiana
1977 31,91% - 49 -
1981 30,8% Red Arrow Down.svg 1,11 48 Red Arrow Down.svg 1
1982 29,3% Red Arrow Down.svg 1,5 45 Red Arrow Down.svg 3
1986 34,6% Green Arrow Up Darker.svg 5,3 54 Green Arrow Up Darker.svg 9
1989 35,3% Green Arrow Up Darker.svg 0,7 54 -
1994 22,2% Red Arrow Down.svg 13,1 34 Red Arrow Down.svg 20
1998 18,4% Red Arrow Down.svg 3,8 29 Red Arrow Down.svg 5
2002 27,90% Green Arrow Up Darker.svg 9,5 43 Green Arrow Up Darker.svg 14
2003 28,57% Green Arrow Up Darker.svg 0,67 44 Green Arrow Up Darker.svg 1
2006 26,5% Red Arrow Down.svg 2,07 41 Red Arrow Down.svg 3
2010 13,6% Red Arrow Down.svg 12,9 21 Red Arrow Down.svg 20

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Balicki J., Bogucka M., Historia Holandii, Warszawa 1989.
  2. IPU PARLINE database: NETHERLANDS (Tweede Kamer der Staten-Generaal) ELECTIONS IN 2006
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty