Christian Gottlob Dierig
Christian Gottlob Dierig (ur. 1781 w Bielawie - zm. 24 stycznia 1848 w Bielawie) - przemysłowiec niemiecki, jeden z pionierów przemysłu włókienniczego na Dolnym Śląsku.
Dierig pochodził z rodziny o długich tradycjach tkackich, osiadłej w Bielawie od XVII w., i pracującej przede wszystkim w systemie pracy nakładczej. W 1805 Dierig podjął własną działalność gospodarczą, zakładając przedsiębiorstwo Christian Dierig, co wiązało się z koniecznością samodzielnego zakupu materiału i zlecania jego obróbki.
Mimo ogólnego kryzysu tkactwa na Śląsku na przełomie XVIII i XIX w., zakład Dieriga rozwijał się dobrze - przede wszystkim dzięki orientacji na produkty niszowe (drelichy, prześcieradła, perkale, barchany i obicia żakardowe). W 1820 Dierig przeniósł rosnącą produkcję do nowego, większego obiektu, a w 1830 wybudował własną tkalnię żakardową. Podstawą działalności firmy była jednak nadal praca zlecana chałupniczym podwykonawcom - w tym czasie Dierig współpracował z 3000 tkaczy i 1000 przędzalników z Bielawy i okolic.
Korzystna koniunktura uległa jednak stopniowemu pogorszeniu wskutek wzrostu popularności bawełny i rosnącej konkurencji ze strony tańszych w eksploatacji tkalni mechanicznych w Europie Zachodniej. Pozbawieni ochrony celnej ze strony rządu pruskiego i wystarczających środków inwestycyjnych przemysłowcy próbowali utrzymać konkurencyjność za pomocą redukcji płac, co przy fatalnej sytuacji bytowej tkaczy śląskich doprowadziło do wybuchu społecznego niezadowolenia.
5 lipca 1844, w trakcie powstania tkaczy śląskich, 3000 tkaczy wdarło się na teren zakładów Dieriga oraz do jego domu. Mimo krwawej interwencji wojska (11 zabitych, 24 ciężko rannych), okupujących usunięto dopiero po kilku dniach. Zniszczenia towaru i maszyn dokonane podczas okupacji były bardzo poważne i sięgnęły 80.000 talarów. Doprowadziło to wycofania się Dieriga z życia zawodowego jeszcze w tym samym roku. Kontrolę nad firmą przekazał on synom Wilhelmowi i Friedrichowi, którzy zmienili jej nazwę na Gebrüder Dierig ("Bracia Dierig").
Mimo kryzysu roku 1844 potomkom Dieriga udało się w następnych latach doprowadzić przedsiębiorstwo do świetności. Pod nazwą Christian Dierig AG stało się ono w II poł. XIX w. największą fabryką tekstylną na Dolnym Śląsku. Główne zakłady Dieriga w Bielawie zostały w 1945 znacjonalizowane przez państwo polskie (dziś znane jako Bielbaw), jednak dzięki posiadaniu fabryki w Augsburgu w zachodniej strefie okupacyjnej Niemiec, firma Christian Dierig AG zachowała ciągłość prawną, i kierowana jest przez rodzinę Dierigów do dziś.
