Christian Thomasius
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Christian Thomasius (ur. 1 stycznia 1655, zm. 23 września 1728) – filozof niemiecki "ojciec niemieckiego oświecenia", związany przez większość życia z Uniwersytetem w Halle.
Jego ojcem był Jakob Thomasius – jeden z nauczycieli Leibniza. Już w 1687 roku, prowadził swoje wykłady w języku niemieckim, a nie, jak to bywało dotąd, po łacinie. Thomasius atakował metafizykę jako mało przydatną dziedzinę wiedzy i głosił, że konkretni Francuzi przewyższają w mądrości abstrakcyjnie myślących Niemców.
[edytuj] Dzieła
- Lehrbuch des Naturrechtes (1687)
- Institutiones iurisprudentiae divinae (1688)
- Monatsgespräche (1688-1690)
- Summarischer Entwurf der Grundregeln, die einem studioso juris zu wissen nöthig (1699)
- De crimine magiae (1701)
- Fundamenta iuris naturae et gentium (1705)
- Selecta Feudalia (1708)
- Vom Recht des Schlafens und Träumens.
[edytuj] Bibliografia
- Ernst Bloch: Christian Thomasius, ein deutscher Gelehrter ohne Misere. - Frankfurt/M. : Suhrkamp, 1968.
