Christian von Haugwitz

Christian August Heinrich Curt von Haugwitz
Data urodzenia	11 czerwca 1752
Data śmierci	9 lutego 1832
Szef Ministrów Prus
Okres urzędowania	od maj 1802 do 1804
Poprzednik	Friedrich Wilhelm von Arnim i Friedrich Anton von Heinitz
Następca	Karl August von Hardenberg
Szef Ministrów Prus
Okres urzędowania	od luty 1806 do listopad 1806
Poprzednik	Karl August von Hardenberg
Następca	Karl Friedrich von Beyme

Christian August Heinrich Curt von Haugwitz (ur. 11 czerwca 1752 w Bykowie k. Oleśnicy – zm. 9 lutego 1832 w Wenecji) – pruski polityk i dyplomata, szef ministrów i minister spraw zagranicznych w okresie napoleońskim.

W 1792 roku Christian von Haugwitz został ambasadorem Prus przy dworze wiedeńskim. W tym samym roku został ministrem pruskim (w Wiedniu zastąpił go Girolamo Lucchesini). W roku 1802 awansował na pierwszego ministra. Decyzję o mianowaniu podjął ówczesny król pruski Fryderyk Wilhelm II Hohenzollern. Dotychczas nie było określone, który z ministrów jest najważniejszy. Wcześniej, sam panujący w latach 1740-1786, Fryderyk Wielki był koordynatorem pracy gabinetu. Mniej zdolny jego następca, do wykonywania tej pracy, musiał stworzyć nowe stanowisko.

Był właścicielem ziemskim. W sierpniu 1796 nabył ziemie starostwa kłobuckiego i dobra Kroszyce. W Zagórzu (obecnie część Kłobucka), wybudował wzorowany na jego berlińskiej rezydencji pałac, będący siedzibą jego rodziny do 1833 roku.

Christian von Haugwitz a sprawa polska

Można uznać że Christian von Haugwitz jest wielce zasłużony dla sprawy polskiej. Kiedy Cesarz polecił mu udać się na dwór Austrii w celu rozszerzenia IV koalicji antyfrancuskiej ten wybrał drogę okrężną i zajechał pożegnać się ze swoją kochanką (córką kamerdynera). Tak długo się z nią żegnał, że Napoleon zdążył pokonać wojska pruskie i problem koalicji się zdezaktualizował. Jak wiadomo, w wyniku klęski Prus powstało Księstwo Warszawskie. Mogłoby to nie nastąpić, gdyby koalicja się skonsolidowała w porę. Nie tylko z powyższego powodu minister jest mało ceniony w Niemczech i raczej traktowany ogólnikowo. Niemcy mają mu też za złe, wręcz przyjacielskie stosunki z Napoleonem, zadzierzgnięte jeszcze w 1795 r. i utrzymywane mimo klęski. Warto pamiętać też o tym, że ani minister Haugwitz, ani jego następcy nigdy nie przyjęli w swoim domu Eichendorffa, Ślązaka aspirującego na pruskiego urzędnika i dlatego, często antyszambrującego na zamku w Rogowie lub Krapkowicach (siedziba Haugwitzów). Z powyższych powodów minister Haugwitz powinien być w Polsce bardziej znany. Jest to nieliczny przypadek Prusaka (rodzina pochodziła z Moraw więc jest to ród zniemczonych Czechów, w XIX wieku zbijali kapitał kosztem swoich Ślązaków a dopiero w XX w. zajęli się aktywną germanizacją podczas Plebiscytu) któremu możemy śmiało postawić pomnik w Polsce.

Bibliografia

• Minutoli: Der Graf von Haugwitz und Job von Witzleben. Berlin 1844
• http://de.wikisource.org/wiki/ADB:Haugwitz,_Christian_Graf_von
• Ring Max, Aus dem Neunzehnten Jahrhunderd. Briefe und Aufzeichnungen. Erinnerungen von Max Ring. Berlin 1898 (pamiętnik syna osobistego lekarza Haugwitzów)