Chrzest dzieci

Chrzest dzieci – praktykowane w wyznaniach chrześcijańskich skupiających większość wiernych – katolicyzmie, prawosławiu i ewangelicyzmie – udzielanie sakramentu chrztu małym dzieciom (najczęściej wkrótce po urodzeniu).

Uzasadnienie

Chrzest dzieci wynika z przekonania, że człowiek jest obarczony od urodzenia grzechem pierworodnym.

Kościoły praktykujące chrzest dzieci powołują się na wybrane wersety biblijne. Jezus Chrystus powiedział: „Dopuśccie dzieci i nie przeszkadzajcie im przyjść do Mnie; do takich bowiem należy królestwo niebieskie” (Mt 19,14). W innym miejscu mówi, że chrzest jest znakiem nadejścia królestwa (por. Mt 28, 18-19).

Św. Piotr mówił po Pięćdziesiątnicy: „Nawróćcie się i niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a weźmiecie w darze Ducha Świętego. Bo dla was jest obietnica i dla dzieci waszych”. (Dz 2, 38-39).

Na nowe przymierze Jezusa z Kościołem należy patrzeć w kontekście Starego przymierza, które zawarł Jahwe z Narodem wybranym. Zawsze zapewnia On, że do przymierza włączone będą niemowlęta. Stąd zwyczaj rytualnego obrzezania każdego chłopca oznaczał przyjęcie nowonarodzonych do narodu żydowskiego.

W wyznaniach ewangelikalnych, między innymi u baptystów i zielonoświątkowców oraz w innych organizacjach religijnych, jak Świadkowie Jehowy, praktykowany jest wyłącznie tzw. chrzest wiernych (chrzest dorosłych), na podstawie świadomej decyzji dorosłych osób pragnących przyjąć chrzest. Przekonania te opierają na fakcie, że w Biblii nigdzie nie opisano chrztu niemowląt, a sam Jezus przyjął chrzest jako dojrzały mężczyzna w wieku 30 lat.