Chudoba (gmina Lasowice Wielkie)
| Chudoba | |
 Kościół w Chudobie z 1907 roku |
|
| Państwo |  Polska |
| Województwo | opolskie |
| Powiat | kluczborski |
| Gmina | Lasowice Wielkie |
| Liczba ludności (2006) | 790 |
| Strefa numeracyjna | (+48) 77 |
| Kod pocztowy | 46-275 |
| Tablice rejestracyjne | OKL |
|
Położenie na mapie Polski
  Chudoba
|
|
| Na mapach: | |
| Strona internetowa miejscowości | |
Chudoba (dodatkowa nazwa w j. niem. Kudoba) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie kluczborskim, w gminie Lasowice Wielkie.
Położona nad lokalnym dopływem rzeki Budkowiczanki, na nizinnych terenach Równiny Opolskiej (stanowiącej część obszaru Niziny Śląskiej) i skraju ważnej, zwartej strefy leśnej Opolszczyzny - Stobrawskiego Parku Krajobrazowego.
Do czasu polskiej reformy administracyjnej (1999) wieś związana była z dawnym powiatem oleskim.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Pierwotna nazwa wsi brzmiała Chudoba lub Chudobice i pochodziła od słowiańskiego wyrazu oznaczającego ubóstwo lub nędzny dobytek (do dnia dzisiejszego w języku czeskim oznacza ono biedę). Pierwsza wzmianka źródłowa pochodzi z XIII wieku - początki lokalizacji mają sięgać 1240, kiedy książę opolski wyznaczył młyn i 1 łan ziemi wolny od płat dla sołtysa Chudoby. W dokumencie biskupim z 1297 napisano o trzech wioskach - Wrozki, Byrdzan - prope Olesno i Chudobici iuxta Lasowitz, które darowano kuratorowi kolegiaty w Opolu.
W 1574 w Chudobie było sołectwo i 18 zagród chłopskich, a mieszkańcy uprawiali 17 łanów ziemi (w tym tylko 1 łan należał do sołtysa).
W spisie dóbr zamkowych Górnego Śląska z lat 1571-1640 wspomniana jest miejscowość Polnisch Lassowitz (dzisiejsze Lasowice Wielkie), wymieniana jest także inna, nowa osada, leżąca z boku, którą mogła być Chudoba, powstała na nieuprawianych gruntach Polnisch Lassowitz.
W 1729 wieś nabył Daniel von Schönowski, a w 1774 Jan Jerzy Janisch. W tzw. Starej Chudobie, która była przysiółkiem Szumiradu otwarto w 1754 folwark, należący do hrabiego Juliusza Gebharda von Hoyma, a od 1799 do rodziny Hohenlohe. W 1830 sama Chudoba stała się własnością księcia Karola Augusta Hohenlohe-Oehringen. Liczyła wówczas 241 mieszkańców, w tym 18 ewangelików.
W 1874 do Chudoby przyłączono folwark Stara Chudoba oraz kolonię Szreiberau (Szreibrowe, Schreiberau). Kilka lat wcześniej (w 1868) wybudowano we wsi dworzec kolejowy na linii Kluczbork-Fosowskie.
[edytuj] XX wiek
W 1907 poświęcono nowy kościół wybudowany w stylu neogotyckim.
Podczas plebiscytu górnośląskiego za Niemcami głosowały 223 osoby, za Polską 160. Chudoba pozostała w granicach Rzeszy Niemieckiej.
W 1929 rozpoczęto elektryfikację wsi. Trzy lata później przeniesiono z Szumiradu tartak drzewny - dawał on zatrudnienie miejscowej ludności także po II wojnie światowej.
W okresie nazistowskiego reżimu w latach 30. i 40. miejscowość nosiła nazwę Kirchwalde[1].
21 stycznia 1945 do miasta wkroczyli żołnierze radzieccy; o godzinie 9.30 od strony Olesna nadjechały pierwsze czołgi a potem piechota. Żołnierze Armii Czerwonej przeszukiwali większość domu w poszukiwaniu żołnierzy niemieckich - schwytanych rozstrzeliwano na miejscu[2]. Zginął również jeden z mieszkańców oraz spłonęło 10 budynków, a także szkoła[2].
W 1945 w wyniku przegranej przez Niemców II wojny światowej Chudoba znalazła się w granicach Polski.
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
|
|||||||||||
