Clarence Seedorf

Clarence Seedorf
Imię i nazwisko	Clarence Clyde Seedorf
Data i miejsce urodzenia	1 kwietnia 1976 Paramaribo, Surinam
Pozycja	Pomocnik
Wzrost	177 cm
Masa ciała	80 kg
Informacje klubowe
Obecny klub	A.C. Milan
Numer	10
Kariera seniorska1
Lata	Klub	M (G)
1992–1995 1995–1996 1996–2000 2000–2002 2002–	Ajax Amsterdam Sampdoria Genua Real Madryt Inter Mediolan A.C. Milan	64 (11) 32 (3) 121 (15) 64 (8) 295 (47)
Reprezentacja narodowa2
Lata	Reprezentacja
1994–2008	Holandia	87 (11)
1 Mecze i gole w lidze aktualne na 4 lutego 2012. 2 Mecze i gole w reprezentacji aktualne na 5 lutego 2012.

Clarence Clyde Seedorf (wym. /ˈklɛ.rəns ˈseɪ̯.dɔrf/, uproszczona polska /klerens sejdorf/; ur. 1 kwietnia 1976 w Paramaribo w Surinamie) – holenderski piłkarz grający na pozycji pomocnika, obecnie w AC Milan. Przedtem występował w Interze Mediolan i Realu Madryt. Zdobywca Pucharu Europy kolejno z Ajaksem, Realem Madryt i Milanem. W sezonie 2006/2007 ponownie sięgnął wraz z Milanem po Puchar Europy.

Ma 176 cm wzrostu i 77 kg wagi.

Kariera klubowa

Wczesne lata

Seedorf rozpoczął swoją karierę jako prawy pomocnik w drużynie Ajaksu Amsterdam we wczesnych latach 90. Jego debiut nastąpił 29 listopada 1992 w meczu przeciwko Groningen w wieku 16 lat i 242 dni, który to stał się tym samym najmłodszym debiutantem w całej dotychczasowej historii Ajaksu. Seedorf we wczesnych latach kariery odgrywał ważną rolę w zwycięstwach Ajaksu w Eredivisie w latach 1994-1995. Był także kluczowym zawodnikiem składu, który wywalczył w 1995 Puchar Europy. Po wyrobieniu swojej marki, Seedorf przeniósł się na jeden sezon do Sampdorii Genua, gdzie zdążył strzelić 3 gole.

Real Madryt

W 1996 roku Seedorf przeniósł się do Realu Madryt i już w swoim pierwszym sezonie gry na Santiago Bernabéu pomógł drużynie wywalczyć mistrzostwo Primera División, w drugim sezonie zaś odegrał jedną z czołowych ról w zdobyciu Pucharu Europy - już drugiego w jego karierze. W czasie swojej gry w klubie, Seedorf strzelił godną uwagi bramkę w meczu przeciwko Atlético Madryt, zdobywając ją strzałem z odległości około 45 metrów od bramki. Jego znaczenie w klubie znacznie spadło po przybyciu holenderskiego szkoleniowca, Guusa Hiddinka w lecie 1999 roku, w rezultacie czego przeniósł się on do Interu Mediolan, który wyłożył na niego kwotę 45 miliardów lirów (ok. 23 milionów euro).

Inter Mediolan

Pomimo włożonego wkładu w postaci zdobytego gola podczas finału Pucharu Włoch w 2000 roku (przegranego jednak przez Inter po dwumeczu z Lazio 2-1), Seedorf nie zdobył uznania w oczach władz klubu. Jednakże, został on zapamiętany przez wielu fanów Interu głównie dzięki jego dwóm, znakomitym golom strzelonym w meczu przeciwko Juventusowi, zakończonym wynikiem 2-2.

A.C. Milan

Po dwóch latach spędzonych w Interze, w 2002 roku Seedorf przeniósł się do miejscowych rywali, A.C. Milanu, na zasadzie wymiany z Francesco Coco. W 2003 roku wygrał z nimi Puchar Włoch, które to trofeum zostało zdobyte przez Milan po raz pierwszy od 26 lat. W tym samym sezonie Seedorf wygrał jego trzeci Puchar Europy, stając się jednocześnie pierwszym zawodnikiem, który zdobył to trofeum 3 razy, grając w trzech różnych klubach.

W sezonie 2003-2004 odegrał ważną rolę w zdobyciu przez klub mistrzostwa Serie A. Było to jednocześnie jego czwarte zwycięstwo w rozgrywkach krajowych, po dwóch mistrzach Holandii zdobytych w Ajaksie i jednym mistrzu Hiszpanii zdobytym w Realu Madryt.

Odegrał również ważną rolę w osiągnięciu przez Milan finału Pucharu Europy w 2005 roku, który po zaciętej rywalizacji z Liverpoolem w normalnym czasie gry przegrał mecz w rzutach karnych. Milan zakończył sezon w Serie A zajmując drugą lokatę, przegrywając walkę o mistrzostwo z Juventusem.

Afera Calciopoli, w którą był również zamieszany Milan, wstrząsnęła całą Serie A, przez co opinia o zespole została mocno nadszarpnięta. Dostał on jednak pozwolenie na kontynuowanie rozgrywek w Europie, co przyczyniło się do pozostania najlepszych piłkarzy w klubie. Rola Seedorfa jako wsparcia dla Kaki stawała się coraz bardziej imponująca, a razem tworzyli parę łączącą na boisku nienaganny styl gry i wysoką skuteczność, która zapewniła Milanowi dojście do finału Pucharu Europy, w którym po raz kolejny stanął w konfrontacji z Liverpoolem i który finał tym razem wygrał wynikiem 2-1, co zapewniło Clarence'owi zdobyć jego czwarty Puchar Europy. W tym samym roku Seedorf pomógł drużynie zdobyć Klubowy Puchar Świata, stając się tym samym pierwszym piłkarzem ze Starego Kontynentu, który wygrał to trofeum w trzech różnych klubach (z Ajaksem w 1995 roku i z Realem Madryt w 1998 roku). Sezon zakończył zdobyciem Srebrnej Piłki za grę w turnieju.

Na koniec sezonu 2006-07, Seedorf został wybrany najlepszym pomocnikiem Pucharu Europy. Swój setny mecz w Pucharze Europy rozegrał 4 grudnia przeciwko Celticowi Glasgow.

W Milanie stanowił ogromne wsparcie pomocy razem z Gennaro Gattuso i Andreą Pirlo. Ta trójka pomocników jest ciągle wystawiana do pierwszego składu, chociaż ich forma znacznie spadła w przeciągu ostatnich dwóch lat. Pod przewodnictwem trenera Carlo Ancelottiego, ich rolą było wspomaganie ofensywnych pomocników, którymi byli m.in. Rivaldo, Rui Costa, Kaká albo Ronaldinho.

Kariera w reprezentacji

Seedorf zagrał na Euro 1996 (gdzie jego rzut karny zadecydował o porażce zespołu w ćwierćfinale przeciwko reprezentacji Francji), Euro 2000, Euro 2004 oraz na Mistrzostwach Świata w 1998 roku. Wielu twierdziło jednak, że jego kariera w reprezentacji mogłaby być jeszcze bardziej efektowna, gdyby pohamował swój buntowniczy i porywczy charakter, dający często o sobie znać. Dodatkowo, ma on również długą historię złych występów w chwilach krytycznych dla drużyny holenderskiej. Był to jeden z powodów dla których Marco van Basten, który został mianowany trenerem drużyny Holandii tuż po Euro 2004, nie zdecydował się na powołania Seedorfa do kadry. Tak więc Seedorf nie zagrał w kwalifikacjach do Mistrzostw Świata w 2006 roku, co również spowodowało brak powołania na sam turniej.

12 listopada 2006 roku, Seedorf po raz pierwszy od czerwca 2004 został powołany do kadry narodowej w zastępstwie kontuzjowanego Wesleya Sneijdera. Pierwszy mecz po powrocie rozegrał towarzysko przeciwko drużynie Anglii, w którym rozegrał pełne 90 minut i który to mecz zakończył się remisem 1-1. Seedorf wygrał swoje ostatnie z 87 meczy w 2008 roku. W eliminacjach do Euro 2008 zagrał przeciwko Rumunii (remis 0-0 u siebie) i Słowenii (wygrana 1-0 na wyjeździe), gdzie spędził na boisku odpowiednio 4 i 6 minut. Było wiele wątpliwości co do jego pozycji w drużynie, szczególnie gdy Marco van Basten faworyzował takich graczy jak Rafael van der Vaart, Wesley Sneijder czy Robin van Persie. 13 maja 2008 roku Seedorf ogłosił, że nie weźmie udziału w Euro 2008 z powodu narastającego konfliktu z Van Bastenem.

Sukcesy

• Puchar Mistrzów: 1995, 1998, 2003, 2007
• Superpuchar Europy: 2003, 2007
• Puchar Interkontynentalny: 1995, 1998
• Klubowe Mistrzostwa Świata: 2007
• Puchar Holandii: 1993
• Superpuchar Holandii: 1993, 1994, 1995
• Mistrzostwo Holandii: 1994, 1995, 1996
• Mistrzostwo Hiszpanii: 1997
• Superpuchar Hiszpanii: 1997
• Puchar Włoch: 2003
• Mistrzostwo Włoch: 2004, 2011
• Superpuchar Włoch: 2004, 2011

Statystyki i przebieg kariery klubowej

Sezon	Klub	Rozgrywki	Mecze	Bramki
1992/93	Ajax Amsterdam	Eredivisie	12	1
1993/94	Ajax Amsterdam	Eredivisie	19	4
1994/95	Ajax Amsterdam	Eredivisie	34	6
1995/96	Sampdoria Genua	Serie A	32	3
1996/97	Real Madryt	Primera División	38	6
1997/98	Real Madryt	Primera División	36	6
1998/99	Real Madryt	Primera División	37	3
1999/00	Real Madryt	Primera División	10	0
1999/00	Inter Mediolan	Serie A	20	3
2000/01	Inter Mediolan	Serie A	25	2
2001/02	Inter Mediolan	Serie A	20	3
2002/03	AC Milan	Serie A	29	4
2003/04	AC Milan	Serie A	29	3
2004/05	AC Milan	Serie A	32	5
2005/06	AC Milan	Serie A	36	4
2006/07	AC Milan	Serie A	36	7
2007/08	AC Milan	Serie A	32	7
2008/09	AC Milan	Serie A	33	6
2009/10	AC Milan	Serie A	28	5
2010/11	AC Milan	Serie A	30	4
		Łącznie w Eredivisie	65	11
		Łącznie w Primera División	121	15
		Łącznie w Serie A	377	56

Bibliografia

• Statystyki na National Football Teams (ang.)
• Statystyki na The Guardian (ang.)