Cmentarz Żołnierzy Włoskich w Warszawie
| Cmentarz Żołnierzy Włoskich w Warszawie | |
Widok ogólny cmentarza |
|
| Państwo | |
| Miejscowość | Warszawa |
| Adres | ul. Marymoncka 40 |
| Typ cmentarza | wojenny |
| Stan cmentarza | nieczynny |
| Powierzchnia cmentarza | 0,8 ha |
| Data otwarcia | 1926 |
| Architekt | Biuro Techniczne Komisariatu Głównego do Spraw Cmentarzy Wojskowych w Rzymie |
| Na mapach: | |
Cmentarz Żołnierzy Włoskich w Warszawie (wł. Cimitero militare italiano a Varsavia) - znajduje się na Bielanach przy ul. Marymonckiej 40 naprzeciw osiedla Wrzeciono. Został założony w roku 1926[1]. Położony pierwotnie na terenach podmiejskich, znalazł się obecnie na obrzeżu zwartej zabudowy miejskiej.
Na cmentarzu o powierzchni 0,8 ha pochowano 898[2] żołnierzy włoskich pojmanych przez wojska Cesarstwa Niemieckiego na froncie włoskim i zmarłych w obozach jenieckich na terenie Polski podczas I wojny światowej (w szesnastu rzędach) oraz 1415[3] obywateli Włoch poległych lub zamordowanych w hitlerowskich obozach jenieckich i koncentracyjnych podczas II wojny światowej, których prochy złożono na cmentarzu w latach 1957-1967.
Cmentarz został zaprojektowany przez Biuro Techniczne Komisariatu Głównego ds. Cmentarzy Wojskowych w Rzymie. Realizacja projektu odbyła się na koszt rządu Włoch. Z Włoch dostarczono kamienie nagrobne oraz elementy ogrodzenia. Projekt utrzymany jest w monumentalnym stylu czasów Mussoliniego. Niewysokie ogrodzenie kamienne zdobią gałęzie wawrzynu i panoplia - tarcze legionów rzymskich.
Na środku cmentarza znajduje się tablica pamiątkowa ku czci pięciu włoskich generałów zamordowanych 28 stycznia 1945 w Kuźnicy Żelichowskiej w województwie wielkopolskim[4].
Cmentarz był gruntownie remontowany w 1970. W tym czasie usunięto pierwotnie prowadzącą na cmentarz monumentalną bramę z piaskowca, którą zastąpiła kuta żelazna furtka. Obecnie cmentarz znajduje się pod opieką ambasady Włoch.
Cmentarz ma kształt kwadratu z dwoma krzyżującymi się pod kątem prostym głównymi alejami. Na końcu alejki wiodącej od wejścia w głąb cmentarza znajduje się ołtarz z krzyżem, za którym stoi stela z wyrytymi nazwami miejscowości, z których ekshumowano ciała poległych i pomordowanych Włochów. Po bokach od steli znajdują się ściany, za którymi są zagłębione w ziemi katakumby. Przed głównym wejściem dwa ujęcia wody wykute w kamieniu.
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Mórawski podaje datę 1927
- ↑ Mórawski podaje liczbę 868
- ↑ Mórawski podaje liczbę 1505
- ↑ Jacek Wilczur: Śmiertelny sojusz Hitler – Mussolini, Cinderella 2001 ISBN 83-86245-71-9
[edytuj] Bibliografia
- Karol Mórawski: Warszawskie cmentarze. Przewodnik historyczny. Warszawa: PTTK "Kraj", 1991, s. 166-168. ISBN 83-7005-333-5.
- Cimitero militare italiano
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||