Cmentarz Les Champeaux w Montmorency
| Cmentarz Les Champeaux w Montmorency |
|
Grób Cypriana Kamila Norwida |
|
| Państwo | |
| Miejscowość | Montmorency departament Val-d'Oise |
| Adres | rue Galliéni |
| Na mapach: | |
Cmentarz Les Champeaux w Montmorency – stary cmentarz w Montmorency, największa polska nekropolia we Francji[1], często zwany polską nekropolią lub Panteonem polskiej emigracji.
Spis treści |
[edytuj] Polacy pochowani na Cmentarzu
Od XIX wieku Na cmentarzu pochowano kilkuset Polaków, m.in.:
- Józef Babiński – lekarz polskiego pochodzenia, neurolog
- Bolesław Biegas – rzeźbiarz
- Tadeusz Błociszewski – pedagog, powstaniec 1848 roku, prezes Instytucji Czci i Chleba
- Olga Boznańska – malarka
- Karol Brzostowski – reformator społeczny, właściciel ziemski
- Jan Chalecki (prawdopodobnie) – generał w czasie powstania styczniowego, generał-major armii Imperium Rosyjskiego, najstarszy stopniem z dowódców polskich, służących w szeregach powstańczych[2]
- Stephane du Chateau – architekt mieszkający i tworzący we Francji
- Aleksander Chodźko – poeta
- Marian Czarnecki – pułkownik, założyciel i prezes Stowarzyszenia Polskich Kombatantów we Francji, pracownik Radia Wolna Europa[3]. Jego prochy zostały w 2011 roku przeniesione na Cmentarz Wojskowy na Powązkach
- Henryk Dembiński – gubernator wojskowy Warszawy w okresie powstania listopadowego
- Wiesław Domaniewski – wybitny działacz Organizacji Młodzieży Narodowej[4]
- Franciszek Henryk Duchiński – etnograf i historyk, działacz emigracyjny
- Cyprian Godebski – rzeźbiarz
- Antoni Gorecki – poeta, satyryk i bajkopisarz, powstaniec listopadowy i uczestnik wojen napoleońskich
- Józef Jaklicz – legionista, zastępca Szefa Sztabu Głównego Wojska Polskiego, zastępca Szefa Sztabu Naczelnego Wodza w kampanii wrześniowej 1939 r., dowódca piechoty dywizyjnej 3. Dywizji Piechoty w kampanii francuskiej 1940 r., następnie dowódca Wojska Polskiego we Francji i szef ewakuacji z Francji do Wielkiej Brytanii, zaś po wojnie skarbnik Towarzystwa Historyczno-Literackiego w Paryżu[5]
- Eustachy Januszkiewicz – pisarz, wydawca, publicysta i księgarz
- Teodor Jełowicki – sekretarz gubernialny kijowski, marszałek powiatu humańskiego
- Zygmunt Kaczkowski – powieściopisarz i poeta, działacz narodowowyzwoleńczy
- Maria Kasterska – pisarka, doktor literatury francuskiej
- Karol Otto Kniaziewicz – uczestnik insurekcji kościuszkowskiej, jeden z dowódców Legionów Polskich we Włoszech, działacz emigracyjny. Jego pogrzeb 21 maja 1841 roku był pierwszym polskim pogrzebem na tym cmentarzu
- Jerzy Stefan Langrod – prawnik, specjalista w dziedzinie prawa administracyjnego, nauki organizacji i zarządzania oraz prakseologii
- Tadeusz Makowski – malarz
- Adam Mickiewicz – pochowany tu w 1856 roku, zwłoki sprowadzone ze Stambułu. Prochy poety przeniesiono w 1890 roku na Wawel, ostatecznie spoczął w Kryptcie Wieszczów Narodowych na Wawelu
- Julian Ursyn Niemcewicz – dramaturg, powieściopisarz, poeta, pamiętnikarz
- Cyprian Kamil Norwid – poeta zmarł w 1883 roku w kościelnym przytułku w Ivry pod Paryżem i tam został pochowany, ale po pięciu latach wygasła licencja na zachowanie nagrobka, więc szczątki przeniesiono do tutejszej zbiorowej mogiły polskiej. W 2001 roku urnę z ziemią z grobu przeniesiono do Krypty Wieszczów Narodowych na Wawelu
- Władysław Oleszczyński – rzeźbiarz
- Helena Paderewska – działaczka społeczna, żona kompozytora i premiera Ignacego Paderewskiego
- Alfred Paderewski – syn Ignacego Paderewskiego[6]
- Roman Palester – kompozytor, od 1947 przebywający i tworzący na emigracji
- Władysław Pańczak – dziennikarz lwowski aktywny w okresie międzywojennym oraz w czasie II wojny światowej
- Delfina Potocka – przyjaciółka m.in. Zygmunta Krasińskiego
- Klaudyna Potocka – opiekunka powstańców listopadowych, twórczyni instytucji dobroczynnej „Czci i chleba” opiekujące się nad emigrantami
- Andrzej Prus-Bogusławski – oficer, cichociemny, dziennikarz, pisarz, autor książek historycznych
- Franciszek Jan Pułaski – historyk, historyk literatury, polityk i dyplomata
- Karol Sienkiewicz – poeta, historyk, działacz społeczno-polityczny, współtwórca Biblioteki Polskiej w Paryżu
- Kazimierz Sosnkowski – Naczelny Wódz Polskich Sił Zbrojnych w czasie II wojny światowej. Urnę z jego prochami sprowadzono w 1992 roku do warszawskiej archikatedry św. Jana
- Artur Stępiński – działacz emigracyjny, inżynier dróg i mostów, nauczyciel
- Aleksander Stryjeński – oficer, inżynier wojskowy i cywilny, kartograf
- Władysław Alojzy Strzembosz – bibliotekarz, bibliograf i bibliofil, kolekcjoner rycin, publicysta, działacz emigracyjny
- Józef Szermentowski – malarz pejzażysta
- Celina Szymanowska – żona Adama Mickiewicza. Jej zwłoki przeniesiono tutaj po eksumacji z Cmentarza Père-Lachaise. Grobowiec rodziny Mickiewiczów istnieje do dziś
- Aleksander Wat – pisarz i poeta
- Kazimierz Roman Woźnicki – literat, publicysta, działacz emigracyjny, dyplomata, bibliotekarz
- Tadeusz Wyrwa – pisarz emigracyjny[7]
- Władysław Zamoyski – generał wojsk polskich w powstaniu styczniowym
- Władysław Żeleński – prawnik, historyk i publicysta
- Kazimierz Żółtowski (1905–1970).
Na murze cmentarnym w 1970 roku umieszczono 30 tablic upamiętniających udział polskich żołnierzy w wielu walkach II wojny światowej oraz polskie ofiary hitleryzmu i komunizmu (w 1990 roku złożono tu również urnę z ziemią z Katynia), a później również i współczesne – upamiętniające ofiary stanu wojennego. Znajduje się tu również tablica z napisem po francusku: „Narodowi polskiemu, który ofiarował tak wiele swoich dzielnych dzieci Francji – wdzięczne miasto Montmorency i departament Val-d'Oise”[8].
[edytuj] Kolegiata św. Marcina
W miejscowym kościele, w kolegiacie św. Marcina znajduje się rzeźba epitafijna polskich emigrantów – Juliana Ursyna Niemcewicza i Karola Ottona Kniaziewicza dłuta Władysława Oleszczyńskiego z 1848 roku. W kolegiacie pochowani są również:
- Adam Jerzy Czartoryski – przywódca Wielkiej Emigracji
- Anna Zofia z Sapiehów Czartoryska – żona Adama Czartryskiego, prochy obojga przeniesiono w 1865 roku do Sieniawy na Podkarpaciu, gdzie zostały złożone w rodowej krypcie.
[edytuj] Pielgrzymki
Od 1843 roku Montmorency jest celem pielgrzymek Polaków, które odbywają się corocznie w maju lub czerwcu. Uroczystość rozpoczyna się od żałobnej mszy świętej za wszystkich Polaków zmarłych na wygnaniu, z patriotycznym kazaniem po francusku i hymnem „Boże, coś Polskę”, po czym pochód ze sztandarami przechodzi przez miasto, od kościoła na cmentarz, aby złożyć kwiaty na grobach zasłużonych i wziąć udział w kweście na konserwację nagrobków.
Pielgrzymki te urządza Towarzystwo Historyczno-Literackie w Paryżu, mając ten obowiązek wpisany do statutu. Pielgrzymki odbywały się również w czasie niemieckiej okupacji Francji podczas II wojny światowej, wtedy msze miały charakter półjawny. W 1934 roku pielgrzymkę na cmentarz i do kolegiaty prowadził prymas Polski kardynał August Hlond, w 1982 roku – po wprowadzeniu stanu wojennego w Polsce – w odruchu polsko-francuskiej solidarności – arcybiskup, metropolita Paryża, kardynał Jean-Marie Lustiger, a w 1998 roku – prezes Stowarzyszenia "Wspólnota Polska" w Warszawie, prof. Andrzej Stelmachowski.
[edytuj] Renowacja polskich nagrobków
W latach 2007 i 2008 nauczyciele i uczniowie Zespołu Państwowych Szkół Plastycznych im. Józefa Szermentowskiego w Kielcach dokonali renowacji 21 nagrobków wybitnych Polaków, pochowanych na cmentarzu w Montmorency. Prace prowadzone były na zlecenie Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa w porozumieniu z Towarzystwem Opieki nad Polskimi Zabytkami i Grobami Historycznymi we Francji[9].
Przeprowadzono renowację następujących nagrobków, mniej znanych Polaków:
- B 890 – grób zbiorowy Towarzystwa Historyczno-Literackiego
- B 894 – Caroline Giedroyć
- B 893 – Kunegunde Giedroyć
- B 870 – Romuald X. Giedroyć
- C 759 – rodzina Bohomolec / Sienkiewicz
- B 102 – Justin Ostrowski
- C 737 – rodzina Jurjewicz
- C 738 – Wojciech Sowiński
- C 739 – Antoni Oleszczyński
- B 803 – rodzina Góreckich
- C 749 – rodzina Stryjeńskich
- D 443 – rodzina Szermentowskich
- 730 – Stodułkiewicz
- 618 – Sienkiewicz
- 497 – Chamiec-Jaxa
- 668 – Podhajski
- 743 – Kosillowski
- 671 – Byszewski-Starza
- 637 – Lasocki
- 670 – Mazewski
- 433 – Myrton-Michalski.
Przypisy
- ↑ Marian Kałuski. Francja: Polacy w Paryżu. „pro POLONICUM – Polonijne pismo patriotyczne o polskich znakach pamięci na Obczyźnie”. 5, s. 44–45, luty 2007. ISSN 16617061. [dostęp 2012-01-07].
- ↑ Jan Chalecki. 20101-06-23. [dostęp 2012-01-07].
- ↑ Uroczystości ku czci Mariana i Kamila Czarneckich. 2011-06-24. [dostęp 2012-01-07].
- ↑ Wiesław Domaniewski. Józef Piłsudski Institute of America. [dostęp 2012-01-07].
- ↑ Andrzej Krzysztof Kunert: Księga losów polskich. Powstanie Warszawskie (fragment). [dostęp 2012-01-07].
- ↑ Ignacy Jan Paderewski. [dostęp 2012-01-07].
- ↑ Pogrzeb znanego emigracyjnego pisarza. 2010-11-26. [dostęp 2012-01-07].
- ↑ Polski cmentarz w Montmorency i polskie groby w Paryżu. 2007-10-29. [dostęp 2012-01-07].
- ↑ Renowacja nagrobków polskich na cmentarzu w Montmorency pod Paryżem i na cmentarzu bernardyńskim w Wilnie. [dostęp 2012-01-07].
[edytuj] Literatura uzupełniająca
- Jerzy Skowronek, Alicja Bochenek, Marek Cichowski, Krzysztof Filipow (red.): Cmentarz polski w Montmorency. Państwowy Instytut Wydawniczy, 1986.