Cmentarz przy kościele św. Wawrzyńca w Warszawie

Cmentarz przy kościele św. Wawrzyńca w Warszawie
Kościół pw. św. Wawrzyńca - widoczne nieliczne nagrobki.
Państwo	Polska
Miejscowość	Warszawa
Adres	ul. Wolska 140
Typ cmentarza	wyznaniowy
Wyznanie	katolicyzm
Stan cmentarza	nieczynny
Powierzchnia cmentarza	ha
Data otwarcia	ok. 1610
Data ostatniego pochówku	1944
Data likwidacji	1923
Położenie na mapie Cmentarz przy kościele św. Wawrzyńca w Warszawie
52°13′38″N 20°56′38″E

Cmentarz przy kościele św. Wawrzyńca w Warszawie – nieczynny obecnie cmentarz katolicki przy ul. Wolskiej 140 na warszawskiej Woli.

Historia

Powstał jako parafialny cmentarz przy kościele św. Wawrzyńca kiedy to na początku XVII wieku erygowano parafię. W 1656 pochowano na nim ofiary walk ze Szwedami podczas potopu szwedzkiego. Cmentarz został uszkodzony podczas oblężenia Warszawy w 1794. Kolejnych uszkodzeń cmentarz doznał podczas Obrony Reduty Wolskiej w 1831. Poległych w rezultacie walk żołnierzy obu stron, wraz z generałem Józefem Sowińskim, pochowano na cmentarzu. W 1834, wraz z przekształceniem kościoła w cerkiew, cmentarz utracił charakter katolickiego. W 1921, dwa lata po przywróceniu kościołowi jego statusu, odgraniczono cmentarz przykościelny od powstałego po sąsiedzku w 1836 cmentarza prawosławnego. W 1923 cmentarz został zamknięty dla pochówków, lecz zrobiono wyjątek dla zmarłego w 1929 proboszcza Witolda Prądzyńskiego, który przyczynił się do odbudowy kościoła po zniszczeniach z czasu I wojny światowej. Cmentarz był areną walk podczas kampanii wrześniowej oraz Rzezi Woli w sierpniu 1944. Znajdują się na nim 3 mogiły żołnierzy III batalionu 40. Pułku Piechoty Dzieci Lwowskich i masowa mogiła około 1500 ofiar zbrodni niemieckich, których śmierć upamiętnia tablica ustawiona w piątą rocznicę wydarzeń.

Bibliografia

• Karol Mórawski: Warszawskie cmentarze. Przewodnik historyczny. Warszawa: PTTK "Kraj", 1991, s. 163-166. ISBN 83-7005-333-5.