Commonwealth realm

Kraje mające status Commonwealth realm

Commonwealth realm – każde z 16 suwerennych państw, które będąc członkiem Wspólnoty Narodów uznaje brytyjskiego monarchę za własnego władcę. Premier każdego królestwa wspólnotowego (ang. Commonwealth realm) jest doradcą królowej i za jego lub jej sugestią wyznaczany zostaje gubernator. Ten ostatni jest oficjalnym reprezentantem monarchy brytyjskiego. W konsekwencji każdy z Commonwealth realm złączony jest unią personalną ze Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

Obecnie status Commonwealth realm mają:

• Antigua i Barbuda – od 1981
• Australia – od 1942
• Bahamy – od 1973
• Barbados – od 1966
• Belize – od 1981
• Grenada – od 1974
• Jamajka – od 1962
• Kanada – od 1931
• Nowa Zelandia – od 1947
• Papua-Nowa Gwinea – od 1975
• Saint Kitts i Nevis – od 1983
• Saint Lucia – od 1979
• Saint Vincent i Grenadyny – od 1979
• Tuvalu – od 1978
• Wyspy Salomona – od 1978
• Wielka Brytania

Monarcha brytyjski jest również głową 7 terytoriów zależnych Australii, 3 terytoriów stowarzyszonych i 1 terytorium zależnego Nowej Zelandii, oraz 15 terytoriów zależnych Wielkiej Brytanii i 3 dependencji korony brytyjskiej, formalnie nie zaliczanych do Commonwealth realm.