Costantino Patrizi Naro

Costantino Patrizi Naro (ur. 4 września 1798, zm. 17 grudnia 1876) – włoski duchowny. Tytularny arcybiskup Filippi od grudnia 1828, nuncjusz apostolski w Toskanii 1829-32, następnie prefekt Pałacu Apostolskiego. Mianowany kardynałem przez Grzegorza XVI w 1834. Pełnił wiele stanowisk w kurii rzymskiej, był prefektem Kongregacji ds. Biskupów i Zakonów (1839-41) i Kongregacji ds. Obrzędów (od 1854), wikariuszem papieskim dla diecezji rzymskiej (od 1841), archiprezbiterem Bazylik Liberiańskiej (1845-1867) i Laterańskiej (od 1867), sekretarzem Św. Oficjum Rzymskiej i Powszechnej Inkwizycji (od 1860). Z czasem wzrastała jego ranga w kolegium kardynalskim – w 1849 został kardynałem-biskupem Albano, w 1860 przeszedł do diecezji Porto e Santa Rufina, a w październiku 1870 – do diecezji Ostia e Velletri. Subdziekan Św. Kolegium 1860-70, kardynał-dziekan od 1870. Zmarł w Rzymie.