Cristina Fernández de Kirchner
| Cristina Fernández de Kirchner | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 19 lutego 1953 La Plata |
| Prezydent Argentyny | |
| Przynależność polityczna | Front na rzecz Zwycięstwa |
| Okres urzędowania | od 10 grudnia 2007 |
| Poprzednik | Néstor Kirchner (mąż) |
| Odznaczenia | |
  |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Cristina Elisabeth Fernández de Kirchner (ur. 19 lutego 1953 w La Placie) – argentyńska polityk, senator z prowincji Buenos Aires od 2005 do 2007, argentyńska pierwsza dama w latach 2003-2007. Prezydent Argentyny od 10 grudnia 2007.
Spis treści |
[edytuj] Edukacja i życie prywatne
Cristina Fernandez de Kirchner urodziła się w 1953 roku w mieście La Plata w prowincji Buenos Aires. Jej ojciec miał korzenie hiszpańskie, a matka niemieckie. W 1979 roku ukończyła prawo oraz nauki społeczne na Narodowym Uniwersytecie La Plata.
Foto: Presidencia de la Nación
9 marca 1975 wyszła za mąż za kolegę ze studiów, Néstora Kirchnera. Oboje przenieśli się następnie do prowincji Santa Cruz, gdzie rozwinęli prywatną działalność. Mają dwoje dzieci: Maximo i Florencię Kirchner. Cristina Kirchner jest znana ze swojej rozległej kolekcji ubrań i butów oraz zamiłowania do szykownych kreacji. Przez prasę i mieszkańców kraju jest nazywana "Imeldą" lub "Królową Cristiną". Przez swoich przeciwników jest określana mianem "Lady Botox", z powodu sztucznego poprawiania swojego wyglądu.
[edytuj] Kariera polityczna
Fernandez rozpoczęła polityczną działalność w latach 70. w Tendencia Revolucionaria, frakcji Partii Justycjalistycznej i w jej ruchu młodzieżowym. W czasie rządów junty wojskowej w kraju pod wodzą Jorge Rafaela Videli (1976-1983, małżeństwo Kirchnerów wycofało się z polityki i wspólnie prowadziło praktykę adwokacką w Río Gallegos.
Do polityki Fernandez de Kirchner wróciła pod koniec lat 80. XX w. i w 1989 została członkiem Zgromadzenia Lokalnego prowincji Santa Cruz. W 1993 uzyskała reelekcję.
W 1995 została przedstawicielką prowincji Santa Cruz w argentyńskim Senacie, a w 1997 w Izbie Deputowanych. W 2001 ponownie weszła w skład Senatu, reprezentując ciągle tę samą prowincję.
Fernandez de Kirchner aktywnie wsparła kampanię prezydencką swojego męża w 2003. Néstor Kirchner został prezydentem 25 maja 2003 i urząd ten sprawował do 10 grudnia 2007. Jako pierwsza dama stała się ambasadorem i rzecznikiem rządu. Jej odważny styl wystąpień publicznych spolaryzował argentyńską politykę lecz został doceniony przez dużą część społeczeństwa, głównie wywodzącego się z niższych klas.
W wyborach w październiku 2005 była główną kandydatką Frontu na rzecz Zwycięstwa (koalicja wyborcza Partii Justycjalistycznej) do urzędu senatora w prowincji Buenos Aires. 23 października 2005 po kampanii wyborczej, pokonała swą rywalkę, Hildę Gonzalez de Duhalde, żonę prezydenta Eduardo Duhalde. Jej lista zdobyła o 25% więcej głosów.
[edytuj] Wybory prezydenckie
Wiosną 2007 prezydent Nestor Kirchner, który wydawał się być najpoważniejszym kandydatem do urzędu prezydenta w 2007, ogłosił, iż nie zamierza ubiegać się o reelekcję, choć według wszelkich sondaży bez trudu by ją uzyskał. 1 lipca 2007 szef gabinetu prezydenta, Alberto Fernández, ogłosił oficjalnie, że kandydatką Frontu na rzecz Zwycięstwa będzie żona Kirchnera – Cristina Fernández de Kirchner. Rozpoczęła ona swoją kampanię wyborczą 19 lipca 2007.
Cristina Fernández de Kirchner w wyborach 28 października 2007 odniosła zwycięstwo już pierwszej turze głosowania, zdobywając 44,9% głosów poparcia. Jej główna rywalka, była Miss Argentyny Elisa Carrió otrzymała tylko niecałe 23% głosów. Trzecie miejsce, z wynikiem 16,9% głosów, zajął ekonomista i były minister, Roberto Lavagna[1][2].
14 listopada 2007 ogłosiła skład swojego gabinetu. Siedmiu z 12 ministrów zajmowało swoje stanowiska już w gabinecie jej męża, m.in. minister rozwoju społecznego Alicia Kirchner, siostra Nestora Kirchnera[3]. Cristina Kirchner oficjalnie objęła urząd prezydenta 10 grudnia 2007 na czteroletnią kadencję[4]. Jest drugą kobietą na tym stanowisku, jednak pierwszą wybraną w wyniku wyborów powszechnych.
[edytuj] Prezydentura
Na początku swej prezydentury Kirchner weszła w ostry konflikt ze Stanami Zjednoczonymi. Amerykański prokurator oskarżył bowiem administrację Kirchner o przyjęcie w sierpniu 2007 nielegalnych środków finansowych w wysokości 790 mln USD na swoją kampanię prezydencką od prezydenta Wenezueli Hugo Cháveza[5]. Oba państwa kategorycznie temu zaprzeczyły .
19 grudnia 2007 Kirchner w odpowiedzi na oskarżenia, wezwała amerykańskiego ambasadora i ograniczyła jego uprawnienia[6]. 31 stycznia 2008 ambasador amerykański na specjalnej konferencji, w obecności de Kirchner, oświadczył iż rząd USA nigdy nie wysuwał żadnych oskarżeń pod adresem administracji argentyńskiej, co złagodziło dwustronny spór.
W marcu 2008 rząd prezydent de Kirchner przedstawiła projekt ustawy podnoszącej podatki eksportowe na produkty rolne z obecnych 35% do 44%. Krok ten doprowadził do masowych strajków i blokad rolniczych, które rozpoczęły się 12 marca 2008. Protestujący domagali się wycofania się rządu z nowych taryf podatkowych. 25 marca 2008 tysiące demonstrantów zebrało się w Buenos Aires naprzeciw pałacu prezydenckiego, uderzając z ogromnym hukiem w metalowe garnki[7]. Kilka godzin później prezydent de Kirchner oskarżyła rolników o wzniecanie niepokojów społecznych i chęć ogromnych zysków. Zaogniło to sytuację i protesty rozprzestrzeniły się na cały kraj.
1 kwietnia 2008 rząd zorganizował w stolicy wiec swoich zwolenników, którzy przemaszerowali ulicami Buenos Aires. Na mównicy wystąpiła prezydent, która wezwała rolników do działania "jako część społeczeństwa, a nie jako właścicieli kraju"[8]. W wyniku sporu z rolnikami, gwałtownie spadło poparcie społeczne dla prezydent i jej administracji. W sondażach z kwietnia 2008, z rządów prezydent Fernandez de Kirchner było zadowolonych tylko ok. 23% respondentów[9].
5 lipca 2008 ustawę o podatkach eksportowych przyjęła Izba Deputowanych, niższa izba parlamentu, stosunkiem głosów 129 do 122[10]. 17 lipca 2008 w głosowaniu w Senacie, głos jego przewodniczącego i jednocześnie wiceprezydenta Julio Cobosa, przesądził o odrzuceniu ustawy[11]. Tym samym kontrowersyjne prawo nie weszło w życie, a wiceprezydent Cobos został okrzyknięty przez administrację prezydencką mianem zdrajcy.
20 października 2008 prezydent Fernadez de Kirchner podpisała ustawę o nacjonalizacji środków prywatnych funduszy emerytalnych, opiewających na kwotę 30 miliardów USD. Ruch ten uzasadniała potrzebą ochrony aktywów obywateli w obliczu niepewnej sytuacji na rynku finansowym, związanej z kryzysem gospodarczym[12].
21 lipca 2010 prezydent Fernadez de Kirchner podpisała ustawę legalizującą małżeństwa osób tej samej płci. Podpisanie miało uroczysty charakter i odbyło się w Casa Rosada (Różowy Dom - siedziba prezydenta) w Buenos Aires. Pod budynkiem zgromadziły się setki osób popierających wprowadzenie ustawy[13].
25 października 2010 roku Fernadez de Kirchner uroczyście otworzyła argentyński zakład wzbogacania uranu, nieużywany od 1989 roku. Zakład przeszedł pierwszy etap modernizacji, mający zwiększyć jego wydajność 150 razy.[14]
28 grudnia 2011 r. poinformowano, że Kirchner cierpi na raka brodawkowatego tarczycy, którego wykryto tydzień wcześniej podczas rutynowych badań. 4 stycznia 2012 przeprowadzono operację wycięcia tarczycy, po której okazało się, że była ona zdrowa[15].
Przypisy
- ↑ Argentina's first lady wins poll, BBC News, 29 października 2007.
- ↑ Kirchner's policies remain a mystery, BBC News, 29 października 2007.
- ↑ El nuevo Gabinete: Lousteau va a Economía y De Vido sigue en Planificación Federal, Clarin.com, 14 listopada 2007.
- ↑ Fernandez sworn is as Argentina's new president, USA Today, 10 grudnia 2007.
- ↑ Argentina, Venezuela and America. Slush and garbage, The Economist, 3 stycznia 2008.
- ↑ Argentina Protests Charges, Restricts U.S. Ambassador, Bloomberg.com, 19 grudnia 2007.
- ↑ Argentine farm taxes row deepens, BBC News, 26 marca 2008.
- ↑ Fernandez slams Argentine farmers, BBC News, 2 kwietnia 2008.
- ↑ La popularidad de la presidenta argentina se hunde en tres meses, EL Pais, 9 kwietnia 2008.
- ↑ Argentine MPs approve farm taxes, BBC News, 5 lipca 2008.
- ↑ Argentine Senate rejects farm tax, BBC News, 17 lipca 2008.
- ↑ Argentina to take over pensions, BBC News, 21 października 2008.
- ↑ Argentina's gay marriage law signed by president
- ↑ Argentina celebrates enrichment plant reactivation
- ↑ Niepotrzebnie wycięli tarczycę pani prezydent
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Strona oficjalna Cristiny Fernández de Kirchner
- Argentina's Bill and Hillary: Which one will run?, Boston Herald, 6 lutego 2007.
- Profil na stronie Senatu
- Zdjęcia Cristiny Fernández
- Cristina Fernández – video
| Poprzednik Néstor Kirchner |
Prezydent Argentyny 10 grudnia 2007 – nadal |
Następca - |
|
||||||||||||||
