Cudka
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Cudka (XIV wiek) — kasztelanka sieciechowska.
Była córką Pełki, kasztelana sieciechowskiego i sądeckiego (1340-1350) oraz chorążego krakowskiego (1355) i Małgorzaty, którzy zapisali córce Tarnowiec wraz z przyległymi terenami, co potwierdził król Kazimierz III Wielki 31 maja 1339[1].
W 1339 została żoną Niemierzy z Gołczy h. Mądrostki, dworzanina królewskiego Kazimierza i posła (w 1341), do Awinionu. Małżonkowie mieli czworo dzieci:
W 1895 Oswald Balzer uznał Cudkę za kochankę Kazimierza Wielkiego i matkę jego nieślubnych synów[3]. Pogląd ten został zakwestionowany już w 1897 przez Stosława Łagunę[4].
Przypisy
- ↑ Boniecki A., Herbarz polski. T. 2: Bonieccy h. Bończa - Chmieleńscy, s. 273 oraz Balzer O., Genealogia Piastów, s. 705
- ↑ Imiona córek podaje Boniecki A. ''Herbarz polski. T. 2: Bonieccy h. Bończa - Chmieleńscy, s. 273, uznając je błędnie za nieślubne córki Kazimierza Wielkiego.
- ↑ Balzer O., Genealogia Piastów, s. 696-713
- ↑ Łaguna S. Rodowód Piastów, s. 768-777
[edytuj] Bibliografia
- Rudzki E., Polskie Królowe t. 1, Warszawa 1990, s. 33-34
- Balzer O., Genealogia Piastów, wyd. II, Kraków 2005, s. 696-713
- Śliwiński J. Mariaże Kazimierza Wielkiego, Olsztyn 1987, s. 146-152
- Jasiński K., Rodowód Piastów małopolskich i kujawskich, Poznań-Wrocław 2001, s. 205-212
- Boniecki A., Herbarz polski. T. 2: Bonieccy h. Bończa - Chmieleńscy, Warszawa 1900, s. 273
- Łaguna S. Rodowód Piastów, Kwartalnik Historyczny 11, 1897, s. 768-777
