Curtiss NC-4
| Curtiss NC-4 | |
NC-4, po powrocie do USA, 1919 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Producent | Curtiss Aeroplane and Motor Company |
| Konstruktor | Glenn Curtiss |
| Typ | łódź latająca |
| Konstrukcja | dwupłat konstrukcji mieszanej, podwozie pływakowe |
| Załoga | 6 |
| Historia | |
| Data oblotu | 30 kwietnia 1919 |
| Egzemplarze | 1 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 4× 12-cylindrowy silnik widlasty chłodzony cieczą Liberty L-12 |
| Moc | 1200 kW (1600 KM) 4× 300 kW (400 KM) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 38,40 m |
| Długość | 20,80 m |
| Wysokość | 7,40 m |
| Powierzchnia nośna | 221,0 m² |
| Masa | |
| Własna | 7260 kg |
| Użyteczna | 5440 kg |
| Startowa | 12700 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 156 km/h |
| Prędkość minimalna | 100 km/h |
| Pułap | 1370 m |
| Zasięg | 2352 km |
| Współczynnik obciążenia konstrukcji | 56,3 kg/m² |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1× karabin maszynowy z przodu kadłuba, 1× karabin maszynowy z tyłu kadłuba | |
| Wyposażenie dodatkowe | |
| przygotowane miejsce dla bomb głębinowych | |
| Użytkownicy | |
| Stany Zjednoczone | |
Curtiss NC-4 – amerykański wodnosamolot w układzie łodzi latającej, firmy Curtiss. Pierwsza maszyna cięższa od powietrza, która przeleciała nad Atlantykiem. W maju 1919 roku NC-4 pokonał w dziewiętnastodniowym locie z międzylądowaniami Ocean Atlantycki.
Pomysł przelotu nad oceanem był wynikiem idei jeszcze z czasów I wojny światowej, w której alianckie statki były masowo atakowane przez okręty podwodne nieprzyjaciela. Projektanci zaczęli wtedy myśleć nad samolotem zdolnym pokonać trasę ze Stanów Zjednoczonych do Europy za pomocą swojego napędu.
Spis treści |
[edytuj] Lot transatlantycki
Misja lotu transatlantyckiego rozpoczęła się 8 maja 1919 roku. Maszyna została zbudowana na podstawie dwóch innych łodzi latających: NC-1 i NC-3. 16 maja NC-4 wyruszyła z Nowej Fundlandii by pokonać najdłuższy odcinek trasy – do Azorów. Udało to się osiągnąć po 15 godzinach lotu i dość szczęśliwym lądowaniu okupionym usterkami. Po niezbędnych naprawach, zespół ruszył z powrotem i 27 mają wylądował w Lizbonie, Portugalia. Był to pierwszy w historii ludzkości przelot nad Oceanem Atlantyckim. Łączny czas spędzony w powietrzu wyniósł 26 godzin. Później NC-4 poleciała do Anglii, by 31 maja w Plymouth świętować olbrzymi sukces.
Sukces trwał jednak bardzo krótko – wydarzenie zostało szybko przyćmione przez przelot Alcocka i Browna bez międzylądowania niespełna miesiąc później.
[edytuj] Załoga
- Albert Cushing Read – dowódca/nawigator
- Walter Hinton – pilot
- Elmer F. Stone – pilot
- James L. Breese – inżynier lotu
- Eugene "Smokey" Rhoads – inżynier lotu
- Herbert Rood – operator radia pokładowego
Dodatkowo miał lecieć również E. H. Howard, ale tuż przed misją stracił w wypadku dłoń wskutek czego jego miejsce zajął Rhoads.
NC-4 jest aktualnie eksponowany w Naval Aviation Museum w Pensacola, Floryda.