Curtiss NC-4

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Curtiss NC-4
NC-4, po powrocie do USA, 1919
NC-4, po powrocie do USA, 1919
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Curtiss Aeroplane and Motor Company
Konstruktor Glenn Curtiss
Typ łódź latająca
Konstrukcja dwupłat konstrukcji mieszanej, podwozie pływakowe
Załoga 6
Historia
Data oblotu 30 kwietnia 1919
Egzemplarze 1
Dane techniczne
Napęd 4× 12-cylindrowy silnik widlasty chłodzony cieczą Liberty L-12
Moc 1200 kW (1600 KM)
4× 300 kW (400 KM)
Wymiary
Rozpiętość 38,40 m
Długość 20,80 m
Wysokość 7,40 m
Powierzchnia nośna 221,0
Masa
Własna 7260 kg
Użyteczna 5440 kg
Startowa 12700 kg
Osiągi
Prędkość maks. 156 km/h
Prędkość minimalna 100 km/h
Pułap 1370 m
Zasięg 2352 km
Współczynnik obciążenia konstrukcji 56,3 kg/m²
Dane operacyjne
Uzbrojenie
karabin maszynowy z przodu kadłuba, 1× karabin maszynowy z tyłu kadłuba
Wyposażenie dodatkowe
przygotowane miejsce dla bomb głębinowych
Użytkownicy
Stany Zjednoczone
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Curtiss NC-4 – amerykański wodnosamolot w układzie łodzi latającej, firmy Curtiss. Pierwsza maszyna cięższa od powietrza, która przeleciała nad Atlantykiem. W maju 1919 roku NC-4 pokonał w dziewiętnastodniowym locie z międzylądowaniami Ocean Atlantycki.

Pomysł przelotu nad oceanem był wynikiem idei jeszcze z czasów I wojny światowej, w której alianckie statki były masowo atakowane przez okręty podwodne nieprzyjaciela. Projektanci zaczęli wtedy myśleć nad samolotem zdolnym pokonać trasę ze Stanów Zjednoczonych do Europy za pomocą swojego napędu.

Spis treści

[edytuj] Lot transatlantycki

Misja lotu transatlantyckiego rozpoczęła się 8 maja 1919 roku. Maszyna została zbudowana na podstawie dwóch innych łodzi latających: NC-1 i NC-3. 16 maja NC-4 wyruszyła z Nowej Fundlandii by pokonać najdłuższy odcinek trasy – do Azorów. Udało to się osiągnąć po 15 godzinach lotu i dość szczęśliwym lądowaniu okupionym usterkami. Po niezbędnych naprawach, zespół ruszył z powrotem i 27 mają wylądował w Lizbonie, Portugalia. Był to pierwszy w historii ludzkości przelot nad Oceanem Atlantyckim. Łączny czas spędzony w powietrzu wyniósł 26 godzin. Później NC-4 poleciała do Anglii, by 31 maja w Plymouth świętować olbrzymi sukces.

Sukces trwał jednak bardzo krótko – wydarzenie zostało szybko przyćmione przez przelot Alcocka i Browna bez międzylądowania niespełna miesiąc później.

[edytuj] Załoga

  • Albert Cushing Read – dowódca/nawigator
  • Walter Hinton – pilot
  • Elmer F. Stone – pilot
  • James L. Breese – inżynier lotu
  • Eugene "Smokey" Rhoads – inżynier lotu
  • Herbert Rood – operator radia pokładowego

Dodatkowo miał lecieć również E. H. Howard, ale tuż przed misją stracił w wypadku dłoń wskutek czego jego miejsce zajął Rhoads.

NC-4 jest aktualnie eksponowany w Naval Aviation Museum w Pensacola, Floryda.

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty