Cyprina islandzka
| Cyprina islandzka | |
| Arctica islandica[1] | |
| (Linnaeus, 1767) | |
Oddzielone połówki muszli cypriny islandzkiej |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | mięczaki |
| Gromada | małże |
| Podgromada | Heterodonta |
| Rząd | Veneroida |
| Rodzina | Arcticidae |
| Rodzaj | Arctica |
| Gatunek | cyprina islandzka |
| Synonimy | |
|
|
Cyprina islandzka (Arctica islandica) – gatunek głębinowego małża z rodziny Arcticidae. Jest szeroko rozprzestrzeniony w Północnym Atlantyku i morzach przylegających[2]. W Bałtyku występuje na mulistym dnie w głębszych częściach Basenu Arkońskiego, gdzie osiąga długość do 50 mm[3]. W większych akwenach spotykane są osobniki o długości do 12 cm[4]. Muszla o ogólnym zarysie zbliżonym do kolistego, masywna, ciężka, rozdęta z grubą, brunatną, połyskującą warstwą koncholinową. Powierzchnia zamka szeroka z trzema dużymi, listewkowatymi ząbkami na każdej połówce muszli oraz długim, ciemnobrunatnym wiązadełkiem, rozciągającym się od samego wierzchołka muszli do połowy odległości dzielącej go od tylnego końca (tj. wybiegającej znacznie poza wklęśnięcie grzbietowe)[3]. Gatunek jadalny, poławiany na skalę handlową.
Cyprina islandzka jest znana jako najbardziej długowieczne zwierzę niekolonijne[5]. Osobniki cypriny dożywają kilkuset lat i nie stwierdzono, aby następował u nich proces starzenia się. Dlatego podawane są jako przykład organizmu o zaniedbywalnym starzeniu się. Najstarszy zbadany osobnik miał 374 lata[6][7].
Przypisy
- ↑ Arctica islandica w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ S. Gofas: Arctica islandica (Linnaeus, 1767) (ang.). World Register of Marine Species. [dostęp 25 września 2011].
- ↑ 3,0 3,1 Ludwik Żmudziński: Świat zwierzęcy Bałtyku. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1990, s. 130-131. ISBN 8302023744.
- ↑ Research into molluscan phylogeny reveals deep animal relationship of snails and mussels (ang.). Physorg.com. [dostęp 28 września 2011].
- ↑ Z. Ungvari, I. Ridgway, EE. Philipp, CM. Campbell i inni. Extreme longevity is associated with increased resistance to oxidative stress in Arctica islandica, the longest-living non-colonial animal.. „J Gerontol A Biol Sci Med Sci”. 66 (7), s. 741-50, Jul 2011. doi:10.1093/gerona/glr044. PMID 21486920.
- ↑ BR. Schöne, J. Fiebig, M. Pfeiffer, R. Gless, J. Hickson, ALA. Johnson, W. Dreyer, W. Oschmann. Climate records from a bivalved Methuselah (Arctica islandica, Mollusca; Iceland). „Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology”. 228 (1-2), s. 130-148, 2005-11-22. doi:10.1016/j.palaeo.2005.03.049.
- ↑ EE. Philipp, D. Abele. Masters of longevity: lessons from long-lived bivalves--a mini-review.. „Gerontology”. 56 (1), s. 55-65, 2010. doi:10.1159/000221004. PMID 19468199.