Cyryl Bertram i siedmiu towarzyszy
| Święty | |
| Cyryl Bertram i siedmiu towarzyszy[1] | |
| męczennicy | |
| Data śmierci | 9 października 1934 Turón |
| Kościół / wyznanie | Kościół rzymskokatolicki |
| Data beatyfikacji | 29 kwietnia 1990 Watykan przez Jana Pawła II |
| Data kanonizacji | 21 listopada 1999 Watykan przez Jana Pawła II |
| Wspomnienie | 9 października |
Cyryl Bertram i siedmiu towarzyszy – męczennicy, pierwsze ofiary prześladowań religijnych poprzedzających wybuch hiszpańskiej wojny domowej, święci Kościoła katolickiego, zakonnicy.
Spis treści |
[edytuj] Działalność błogosławionych
Cyryl Bertram z sześcioma współbraćmi prowadzili działalność dydaktyczno–wychowawczą w kolegium założonym przez Zgromadzenie Braci Szkół Chrześcijańskich pod wezwaniem Matki Bożej z Covadonga w Turónie w Asturii.
[edytuj] Geneza męczeństwa
Narastające konflikty społeczne na początku lat trzydziestych w Hiszpanii doprowadziły do fali prześladowań Kościoła katolickiego, która, włączając okres wojny domowej, pociągnęła za sobą liczne ofiary. W okresie tym zamordowano 12 biskupów, 4194 księży, 2365 zakonników, 283 zakonnice i setki tysięcy wiernych, a zniszczeniu uległo ponad 2000 świątyń.
Okres krwawych prześladowań religijnych przyniósł wyniesienie do chwały ołtarzy około 200 męczenników.
Mimo zagrożenia, jakie stwarzały rewolucyjne zamieszki w Asturii, nie opuścili szkoły i 5 października 1934 przeżyli atak na placówkę, w wyniku którego zostali uwięzieni w "domu ludowym". Grupę ośmiu zakonników, którzy jako jedni z pierwszych padli ofiarą prześladowań, łączy czas, miejsce śmierci i fakt oddania życia za wiarę, jak określił to w homilii, wygłoszonej w czasie Mszy św. kanonizacyjnej, Jan Paweł II, dla włączenia się w proces oddania świata Bogu za sprawą wiary w Chrystusa zmartwychwstałego:
|
|
Zamordowani zostali na cmentarzu miejskim w Turónie po północy 9 października 1934. Razem z nimi zginął spowiednik ks. Innocenty od Niepokalanego Poczęcia CP (Emanuel Canoura Arnau) (ur. 1887), który przebywał w szkole, by uczniowie mogli przystąpić przed pierwszym piątkiem miesiąca do sakramentu pokuty i pojednania.
[edytuj] Męczennicy
W grupie zamordowanych znajdowali się:
- br. Cyryl Bertram FSC (Józef Sanz Tejedor) – przełożony, najstarszy ze straconych (w chwili śmierci miał 46 lat)
- br. Marcin Józef FSC (Filemon López López) – ur. 1900
- br. Julian Alfred FSC (Wilfryd Fernández Zapico) – ur. 1902
- br. Wiktorian Pius FSC (Klaudiusz Bernabé Cano) – ur. 1905
- br. Beniamin Julian FSC (Wincenty Alonso Andrés) – ur. 1908
- br. August Andrzej FSC (Roman Martínez Fernández) – ur. 1910
- br. Benedykt od Jezusa FSC (Hektor Valdivielso Sáez) – Argentyńczyk, ur. 1910
- br. Anicent Adolf FSC (Emanuel Seco Gutiérrez) – ur. 1912
[edytuj] Kult
Papież Jan Paweł II dokonał beatyfikacji Cyryla Bertrama i siedmiu towarzyszy 29 kwietnia 1990, a ich kanonizacja odbyła się 21 listopada 1999 w Bazylice św. Piotra na Watykanie. Tego dnia kanonizowani zostali także o. Innocenty od Niepokalanego Poczęcia i Jakub Hilary Barbal Cosan FSC (ur. 1898 r.) z tego samego zakonu, który zginął 16 stycznia 1937, również w wyniku prześladowań na tle religijnym w Hiszpanii jako "męczennik za wiarę".
Wspomnienie liturgiczne męczenników w Kościele katolickim przypada na 9 października[3].
[edytuj] Zobacz też
- 122 męczenników wojny domowej w Hiszpanii
- 498 błogosławionych męczenników
- antykatolicyzm
- Beatyfikowani i kanonizowani przez Jana Pawła II
- Czerwony terror w Hiszpanii
- Józef Aparicio Sanz i 232 towarzyszy
- Kult świętych
- Modlitwa za wstawiennictwem świętego
- Święci i błogosławieni Kościoła katolickiego
Przypisy
- ↑ Bollandyści stosują pisownię nazwiska św. Bertrand.
- ↑ Jan Paweł II. Królowanie Chrystusa objawiło się w ich życiu. (Homilia papieska wygłoszona podczas Mszy św. kanonizacyjnej.. „L'Osservatore Romano”. Numer 2 (220) 2000. Mario Agnes – redaktor naczelny. ISSN 1122-7249 (pol.).
- ↑ Antonio Borrelli: Santi Innocenzo dell’Immacolata (Emanuele Canoura Arnau) ed 8 compagni (wł.). [dostęp 2010-06-30].
[edytuj] Bibliografia
- Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 1: A-C. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 1997, s. 574/575. ISBN 83-7097-271-3.
- „L'Osservatore Romano”. Numer 2 (220) 2000. Mario Agnes – redaktor naczelny. ISSN 1122-7249 (pol.).