Czarny krzyżyk
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Czarny krzyżyk (inc. Gdym na ciężkie krwawe boje, Iść przed laty miał...) – wiersz Brunona Bielawskiego powstały we Lwowie około 1860. Wiersz powstał w atmosferze przed powstaniem styczniowym, gdy na wieść o sukcesach legionów Giuseppe Garibaldiego we Włoszech, z Polski wyruszali ochotnicy, aby wziąć udział w walkach „Za Waszą i Naszą Wolność” o zjednoczenie Włoch. Poemat stał się popularny w czasie powstania styczniowego. Do popularyzacji wiersza posłużyło wykorzystanie go jako słów do pieśni niezależnie przez dwóch kompozytorów Stanisława Moniuszkę (publikacja około 1865?)[1] i Adama Münchheimera (przypuszczalnie ok. 1889)
Przypisy
- ↑ Stanisław Moniuszko: Śpiew łabędzi : sześć piosnek ofiarowane Stefanowi Kowerskiemu. No 6, Czarny krsyżyk (!) prawidłowo: Czarny krzyżyk. nakładem Gustawa Sennewalda, przypuszczalnie 1865, s. 5.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Bruno Bielawski (słowa): Czarny krzyżyk : śpiew z towarzyszeniem fortepianu. Adam Münchheimer (muzyka). Warszawa: nakładem własnym autora, 1889 (? prawdopodobnie), s. 8.
