Czeladź (służba)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Czeladź – określenie służby, stosowane głównie w okresie I Rzeczypospolitej. Termin ten charakteryzował się pewną nieostrością i obejmować mógł nie tylko służących, ale także czeladników cechowych.
Oprócz czeladników w skład czeladzi zaliczano:
- służbę wiejską, czyli parobków i dziewki pracujących nie tylko na folwarkach, ale także u bogatszych chłopów;
- służbę domową zatrudnioną przede wszystkim w miastach;
- służbę dworską.
