Czesław Bednarczyk

Czesław Bednarczyk (ur. 20 lipca 1912 r. w Kamieńcu Podolskim, zm. 12 czerwca 1994 r. w Londynie) – polski poeta i prozaik.

Ukończył Wydział Ogrodnictwa na SGGW (w Warszawie). W roku 1939 uczestniczył w kampanii wrześniowej. W latach 1939-41 był internowany w ZSRR. W latach 1941-46 służył w Wojsku Polskim. Uczestniczył w kampanii włoskiej (w latach 1944-45), jako oficer II Korpusu. Debiutował 1943 r. na łamach czasopisma "Orzeł Biały" jako poeta. Od 1946 r. przebywał w Wielkiej Brytanii. Wraz z żoną (Krystyną Bednarczyk) założył wydawnictwo Oficyna Poetów i Malarzy (Londyn). W latach 1967-80 był wydawcą i redaktorem naczelnym czasopisma "Oficyna Poetów" oraz działaczem kulturalnym. Otrzymał w 1972 r. nagrodę im. Jurzykowskiego, a w 1992 r. wraz z żoną – nagrodę im. Pietrzaka.

Twórczość

Tomiki poezji

• W walce (1945)
• Ziemia trudna (1954)
• Obręcze (1956)
• Rdza (1962)
• Rosocha (1978)
• Odrastająca pamięć (1981)
• Z religijnych zamyśleń (1982)
• Obrysowane cieniem (1983)
• Szuwary (1987)
• Wiersze wybrane (1990)
• Czy przyjść musiało? (1991)

Proza

• Kubuś (opowiadania, 1985)
• W podmostowej arkadzie (wspomnienia, 1988)

Źródła

• Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współczesni, 1939-1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.