Czesław Dęga
Czesław Dęga (ur. 2 stycznia 1923 w Szczecynie, zm. 19 marca 2008) – polski wojskowy i dyplomata, generał brygady Wojska Polskiego, profesor doktor habilitowany nauk wojskowych, ambasador PRL na Kubie i Jamajce, działacz PZPR.
W czasie II wojny światowej od sierpnia 1943 roku walczył w szeregach Zgrupowania Polskich Oddziałów Partyzanckich "Jeszcze Polska nie Zginęła" pod dowództwem Roberta Satanowskiego), od 1944 roku służył w 37 Pułku Artylerii Lekkiej. Został odznaczony Krzyżem Orderu Virtuti Militari V klasy.
Po zakończeniu działań wojennych służył w artylerii WP. Następnie przeszedł do Zarządu II Sztabu Generalnego WP (wywiad), gdzie pełnił między innymi funkcję attaché wojskowego w Londynie. W latach 1962-1964 dowodził 18 Brygadą Artylerii w Bolesławcu [1]. Na tym stanowisku w 1963 roku awansował na stopień generała brygady. W 1964 roku został dowódcą Wojsk Rakietowych i Artylerii Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu. W latach 1967-1970 był zastępcą dowódcy Wojsk Obrony Powietrznej Kraju ds. liniowych. W latach 1971-1981 był komendantem Wydziału Wojsk Lądowych Akademii Sztabu Generalnego WP. W 1975 roku był członkiem Misji Pokojowej w Wietnamie.
W okresie stanu wojennego był komisarzem wojskowym w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, następnie (1984-1985) był kierownikiem Wydziału Zagranicznego Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, a w latach 1985-1989 pełnił misję ambasadora PRL na Kubie i Jamajce.
W 1983 wybrany w skład Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej.
15 grudnia 1989 oficjalnie pożegnany przez ministra obrony narodowej, gen. armii Floriana Siwickiego w związku z zakończeniem zawodowej służby wojskowej. W stan spoczynku przeniesiony został w marcu 1990.
Pochowany 27 marca 2008 roku na Wojskowych Powązkach w Warszawie.
[edytuj] Wybrana bibliografia autorska
- Oficerowie XXI wieku, "Bellona", Warszawa 2003 r., ISBN 83-11-09600-7.
- Środki walki wojsk lądowych, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1986, ISBN 83-11-07270-1.
- W lesie i na froncie, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1986, ISBN 83-11-07188-8.
Przypisy
- ↑ Mariusz Jędrzejko, Mariusz L. Krogulski, Marek Paszkowski, Generałowie i admirałowie III Rzeczypospolitej (1989-2002) s. 159 błędnie podali, że 18 BA stacjonowała w Orzyszu.
[edytuj] Bibliografia
- Stefan Czmur, Waldemar Wójcik, Generałowie w stalowych mundurach, Wydawnictwo Czasopism WLOP - Dom Wydawniczy Bellona, Poznań - Warszawa 2003
- Mariusz Jędrzejko, Mariusz L. Krogulski, Marek Paszkowski, Generałowie i admirałowie III Rzeczypospolitej (1989-2002), Wydawnictwo von Borowiecky, Warszawa 2002, ISBN 83-87689-46-7.
- Henryk P. Kosk, Generalicja polska, tom I, Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 1999
- nekrologi "Gazeta Wyborcza" 22-23 marca 2008 r.
- Kto jest kim w Polsce 1989, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989
- Wojskowy Przegląd Historyczny, 1990, nr 1-2 (131-132), str. 277
- Generałowie brygady Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej
- Attachés wojskowi PRL
- Wykładowcy Akademii Sztabu Generalnego
- Oficerowie artylerii Wojska Polskiego 1943-1989
- Polscy przedstawiciele nauk wojskowych
- Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (1943-1989)
- Ambasadorowie PRL
- Ambasadorowie Polski na Kubie
- Działacze PZPR
- Działacze Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej
- Urodzeni w 1923
- Zmarli w 2008
- Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie