Czwarty rząd Silvia Berlusconiego
Czwarty rząd Silvia Berlusconiego – rząd Republiki Włoskiej funkcjonujący od 8 maja 2008 do 16 listopada 2011.
Gabinet został ukonstytuowany po zwycięstwie centroprawicowego bloku składającego się z federacyjnego Ludu Wolności (PdL), Ligi Północnej (LN) i Ruchu dla Autonomii (MpA) w przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2008 do Izby Deputowanych i Senatu XVI kadencji.
W skład rządu (poza premierem) weszło w dacie powstania 12 ministrów resortowych i 9 ministrów bez teki. 17 z ministrów rekomendował Lud Wolności, w tym 12 Forza Italia (FI), 4 Sojusz Narodowy (AN) i 1 Chrześcijańska Demokracja dla Autonomii (DCA), a pozostałych 4 Liga Północna. Sekretarzem rządu został Gianni Letta, powołano także około 40 podsekretarzy stanu.
12 listopada 2011 w związku z kryzysem gospodarczym premier Silvio Berlusconi podał się do dymisji. Jego rząd funkcjonował do 16 listopada 2011, kiedy to zaprzysiężony został nowy gabinet, na czele którego stanął Mario Monti.
[edytuj] Skład rządu
| funkcja | minister | partia | okres urzędowania | |
|---|---|---|---|---|
| od | do | |||
| premier | Silvio Berlusconi | PdL | 8 maja 2008 | 16 listopada 2011 |
| minister spraw zagranicznych | Franco Frattini | PdL | 8 maja 2008 | 16 listopada 2011 |
| minister spraw wewnętrznych | Roberto Maroni | LN | 8 maja 2008 | 16 listopada 2011 |
| minister gospodarki i finansów | Giulio Tremonti | PdL | 8 maja 2008 | 16 listopada 2011 |
| minister obrony | Ignazio La Russa | PdL | 8 maja 2008 | 16 listopada 2011 |
| minister sprawiedliwości | Angelino Alfano | PdL | 8 maja 2008 | 27 lipca 2011 |
| Nitto Francesco Palma | PdL | 28 lipca 2011 | 16 listopada 2011 | |
| minister rozwoju gospodarczego | Claudio Scajola | PdL | 8 maja 2008 | 4 maja 2010 |
| Paolo Romani | PdL | 4 października 2010[1] | 16 listopada 2011 | |
| minister rolnictwa | Luca Zaia | LN | 8 maja 2008 | 16 kwietnia 2010 |
| Giancarlo Galan | PdL | 16 kwietnia 2010 | 23 marca 2011 | |
| Francesco Saverio Romano | PID | 23 marca 2011 | 16 listopada 2011 | |
| minister edukacji, nauki i szkolnictwa wyższego | Mariastella Gelmini | PdL | 8 maja 2008 | 16 listopada 2011 |
| minister pracy i polityki społecznej | Maurizio Sacconi | PdL | 8 maja 2008[2] | 16 listopada 2011 |
| minister zdrowia | Ferruccio Fazio | PdL | 15 grudnia 2009 | 16 listopada 2011 |
| minister infrastruktury i transportu | Altero Matteoli | PdL | 8 maja 2008 | 16 listopada 2011 |
| minister środowiska | Stefania Prestigiacomo | PdL | 8 maja 2008 | 16 listopada 2011 |
| minister kultury | Sandro Bondi | PdL | 8 maja 2008 | 23 marca 2011 |
| Giancarlo Galan | PdL | 23 marca 2011 | 16 listopada 2011 | |
| minister ds. stosunków europejskich | Andrea Ronchi | PdL | 8 maja 2008 | 17 listopada 2010 |
| Anna Maria Bernini | PdL | 28 lipca 2011 | 16 listopada 2011 | |
| minister ds. reform federalnych | Umberto Bossi | LN | 8 maja 2008 | 16 listopada 2011 |
| minister ds. kontaktów z parlamentem | Elio Vito | PdL | 8 maja 2008 | 16 listopada 2011 |
| minister ds. administracji publicznej i innowacji | Renato Brunetta | PdL | 8 maja 2008 | 16 listopada 2011 |
| minister ds. uproszczenia przepisów prawa | Roberto Calderoli | LN | 8 maja 2008 | 16 listopada 2011 |
| minister ds. regionalnych | Raffaele Fitto | PdL | 8 maja 2008 | 16 listopada 2011 |
| minister ds. aktywowania programu rządowego | Gianfranco Rotondi | PdL | 8 maja 2008 | 16 listopada 2011 |
| minister ds. równouprawnienia | Mara Carfagna | PdL | 8 maja 2008 | 16 listopada 2011 |
| minister ds. młodzieży | Giorgia Meloni | PdL | 8 maja 2008 | 16 listopada 2011 |
| minister ds. turystyki | Michela Vittoria Brambilla | PdL | 8 maja 2009 | 16 listopada 2011 |
| minister ds. subsydiarności i decentralizacji | Aldo Brancher | PdL | 18 czerwca 2010 | 5 lipca 2010 |
Przypisy
[edytuj] Źródła
| Poprzedni rząd Drugi rząd Romano Prodiego |
Rządy we Włoszech 2008–2011 |
Następny rząd Rząd Mario Montiego |