Czynnik wzrostowy
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Czynniki wzrostowe – peptydy wydzielane przez niektóre typy komórek zwierzęcych, pobudzające inne komórki do podziału albo różnicowania.
Czynniki wzrostowe działają za pośrednictwem receptorów, które są zlokalizowane na powierzchni komórek docelowych. Ich związanie się z receptorem zapoczątkowuje wytwarzanie cząsteczek mediatorów, uczestniczących w przekazywaniu sygnału przez błonę komórkową. Znanych jest około 20 czynników wytwórczych, m.in. interleukiny.
Termin czynniki wzrostowe jest także stosowany w odniesieniu do licznych substancji regulujących wzrost organizmu, w tym do witamin i hormonów roślinnych, np. auksyn.
[edytuj] Przykładowe czynniki wzrostu
- rodzina czynników VEGF (czynniki wzrostu śródbłonka naczyniowego)
- PDGF – płytkowy czynnik wzrostu
- EGF – nabłonkowy czynnik wzrostu
- NGF – czynnik wzrostu nerwów
- FGF – czynnik wzrostu fibroblastów
- TGF-β - transformujący czynnik wzrostu
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Bibliografia
Biologia. Encyklopedia Szkolna WSiP. Warszawa 2005 ISBN 83-02-09432-3
