Czynniki abiotyczne
Czynniki abiotyczne (z gr. α̉- (a-) lub (an-) - zaprzeczenie, brak, bez (czegoś) + gr. βίος (bios) - życie ), czynniki fizykochemiczne – czynniki ekologiczne natury fizycznej określające warunki środowiska nieorganicznego (przyrody nieożywionej), samodzielnie lub wraz z innymi czynnikami wywierające wpływ na ekosystemy będące na różnym poziomie organizacji. Abiotyczne składniki środowiska w głównym stopniu kształtują biotop i wpływają istotnie na zamieszkujące go rośliny i zwierzęta które muszą na drodze ewolucji przystosować się do nich. Gwałtowne i silne zmiany czynników abiotycznych np. transgresja morska mogą zahamować rozwój dotychczas występujących organizmów oraz zmienić strukturę biocenozy.
Do czynników abiotycznych zaliczamy:
- typ gleby warunkujący jej niebiologiczne właściwości,
- ukształtowanie powierzchni terenu,
- skalistość ziemi,
- czynniki chemiczne np.: skład chemiczny atmosfery i wód, zwłaszcza ich zasolenie, natlenienie
- klimat,
- wilgotność powietrza,
- temperaturę,
- światło,
- ciśnienie atmosferyczne lub ciśnienie hydrostatyczne,
- promieniowanie i jonizację powietrza.
- pole magnetyczne (magnetorecepcja)
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Bibliografia
{{Bibliografia|
- Encyklopedia: Abiotyczne czynniki. [dostęp 26 sierpnia 2008].
