Dąbie (jezioro w Szczecinie)
| Dąbie | |
Dąbie na fotografii satelitarnej |
|
| Państwo | Polska |
| Lokalizacja | Dolina Dolnej Odry |
| Powierzchnia | 54,08 km² |
| Wymiary | 15 × 7,5 km |
| Głębokość • średnia • maksymalna |
2,61 m 10 m |
| Objętość | 129,5 mln m³ |
| Rzeki zasilające | Regalica, Płonia, Duńczyca, Święta |
| Rzeki wypływające | Iński Nurt, Czapina, Babina |
| Miejscowości nadbrzeżne | Szczecin, Bystra, Lubczyna |
| Wyspy | 1389 ha |
| Rodzaj jeziora | deltowe |
| Na mapach: | |
Dąbie (do 1945 niem. Dammscher See) – jezioro deltowe w Dolinie Dolnej Odry, w województwie zachodniopomorskim, w całości granicach Szczecina, osiedla Dąbie. Powierzchnia lustra wody obejmuje 54,08 km²[1], co stanowi 4. miejsce w Polsce i 1. w województwie. Przez jezioro przebiega tor wodny z portu Schwedt do Zatoki Pomorskiej. Nad Dąbiem zlokalizowanych jest kilka obiektów żeglarskich.
Spis treści |
[edytuj] Hydrologia
Dąbie można wyraźnie podzielić na dwie części: północne Dąbie Wielkie i południowe Dąbie Małe. Jezioro ma dobrze rozwiniętą linię brzegową. Niecka jeziora jest pochodzenia polodowcowego.
Średnia głębokość jeziora wynosi 2,61 m[1]. Maksymalna długość jeziora wynosi 15 km, a maksymalna szerokość – 7,5 km[2].
Według danych z 1996 roku objętość wody w zbiorniku wynosiła 129,5 mln m³[1].
Dzięki kanałom łączącym główny nurt Odry z jeziorem powstało kilkanaście wysp o łącznej powierzchni 1389 ha, główne z nich to: Dębina (516 ha), Czarnołęka (270 ha) oraz Mewia Wyspa, Radolin, Ostrów Grabowski i inne[3].
[edytuj] Zlewnia
Dąbie jest częścią estuarium Odry. Od południowo-zachodniego brzegu Dąbie połączone jest z Duńczycą (Zachodnią i Wschodnią). Od południowego brzegu uchodzi Regalica, odchodzącej od Odry Wschodniej. Do południowej zatoki Małe Dąbie uchodzi dwie rzeki: Płonia oraz Chełszcząca. Od wschodniej strony spływają z polderów Kanał Komorowski oraz Kanał Łąka. Od zachodniego brzegu do Dąbia uchodzi Święta, która odchodzi od Odry.
W północnej części Dąbie jest połączone przesmykami Iński Nurt, Czapina i Babina z Odrą, z którą następuje wymiana wód.
[edytuj] Zagospodarowanie
Jezioro obejmuje 18% powierzchni Szczecina. Dąbie znajduje się w wykazie śródlądowych dróg wodnych[4]. W związku z tym Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Szczecinie, który jest administratorem wód nie utworzył obwodu rybackiego na jeziorze.
Przez Dąbie przebiega tor wodny o długości 14,5 km, szerokości 150 m i głębokość 10 m, który łączy port Schwedt/Oder z Zatoką Pomorską[2]. Dąbie jest jedynym jeziorem w Polsce dostępnym dla statków pełnomorskich.
Nad jeziorem położone jest szczecińskie osiedle Dąbie oraz 2 miejscowości powiatu goleniowskiego: wieś Lubczyna i osada Bystra.
Nad brzegiem Dąbia znajduje się 5 marin żeglarskich, 2 przystanie żeglarskie stowarzyszeń oraz 2 przystanie turystyczne[5]:
- marina "Camping Marina" PTTK – obiekt stowarzyszenia z kempingiem
- marina Euro Jachtklubu "Pogoń" – obiekt stowarzyszenia
- przystań jachtowa "Marina Hotele" – obiekt prywatny
- marina Jacht Klubu AZS – obiekt stowarzyszenia
- marina Jacht Klubu "Harcerski Ośrodek Morski" – obiekt stowarzyszenia
- przystań żeglarska Jacht Klubu Morskiego LOK – obiekt stowarzyszenia
- przystań żeglarska Klubu Ligi Morskiej „Prawobrzeże” w Szczecinie
- przystań turystyczna Ośrodka Morskiego Pałacu Młodzieży – obiekt samorządu
- przystań turystyczna Goleniowskiego Młodzieżowego Domu Sportu w Lubczynie – obiekt samorządu.
[edytuj] Przyroda
Dąbie w całości znajduje się w obszarze specjalnej ochrony ptaków "Dolina Dolnej Odry"[6][7].
[edytuj] Historia
Dąbie stanowi dawną zatokę Zalewu Szczecińskiego, która została odcięta deltą Iny.
15 października 1939 roku jezioro zostało w całości włączone do Wielkiego Miasta Szczecina[8].
[edytuj] Hydronimia
Pierwsze wzmianki historyczne pochodzą z 1226 r. jako stagnum Damb czyli jezioro Dąb[9]. Za czasów niemieckich jezioro nosiło nazwę Dammscher See. Po II wojnie światowej przez pewien czas używano nazw Jezioro Dąbskie[10] oraz Jezioro Dąb[11][12][13][14]. Nazwę Dąbie wprowadzono urzędowo w 1949 roku[15].
[edytuj] Galeria
-
Kąpielisko w Lubczynie
-
Zbliżenie ze Wzgórz Warszewskich. W tle Puszcza Goleniowska i Stargard Szczeciński
-
Kanał Iński Nurt i północna część jeziora Dąbie
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Bernard Wiśniewski, Tomasz Wolski. Changes in Dąbie Lake bathymetry in the period 1962–1996. „Limnological Review”. 5, s. 258, 2005. Polskie Towarzystwo Limnologiczne. ISSN 1642-5952 (ang.).
- ↑ 2,0 2,1 Włodzimierz Parzonka, Władysław Buchholz, Ryszard Coufal, Andrzej Kreft i inni. Wstępna ocena warunków zamulania jeziora Dąbie. „Infrastruktura i ekologia terenów wiejskich”. 4/1/2007, s. 39-40, 2007. Polska Akademia Nauk Oddział w Krakowie. ISSN 1732-5587.
- ↑ Słownik geograficzno-krajoznawczy Polski. Warszawa: Wydaw. Naukowe PWN, 1994, s. 123-124. ISBN 8301098228.
- ↑ Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2002 r. w sprawie śródlądowych dróg wodnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 210, poz. 1786)
- ↑ 2. Infrastruktura żeglarska w regionie ujścia Odry, Zalewu Szczecińskiego i wybrzeża Bałtyku. W: Stowarzyszenie "Pomost" – Instytut Gospodarki Morskiej w Szczecinie: Program rozwoju infrastruktury portów i przystani żeglarskich województwa zachodniopomorskiego w Regionie Odry, Zalewu Szczecińskiego i wybrzeża Morza Bałtyckiego. Szczecin: Urząd Marszałkowski Województwa Zachodniopomorskiego, 2008, s. 16, 79. [dostęp 2009-10-28].
- ↑ Arkusz 1/15. Mapa PLB320003 Dolina Dolnej Odry. Ministerstwo Środowiska, 2008-03-17.
- ↑ Arkusz 4/15. Mapa PLB320003 Dolina Dolnej Odry. Ministerstwo Środowiska, 2008-03-17.
- ↑ Encyklopedia Szczecina. T. I A-O. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 1999, s. 308. ISBN 8387341452.
- ↑ Encyklopedia Szczecina. T. I A-O. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 1999, s. 178-179. ISBN 8387341452.
- ↑ plan miasta Szczecina z 1945 r.
- ↑ Mapa Polski 1:1 000 000 Wojskowy Instytut Geograficzny Sztabu Generalnego W.P., Warszawa 1945 [1]
- ↑ Koleje Pomorza Przyodrzańskiego 1:1 000 000 Dyr. Okręg. Kolei Państw. w Szczecinie, 1946 [2]
- ↑ Mapa Polski 1:500 000, Wojskowy Instytut Geograficzny Sztabu Generalnego W.P., Warszawa 1947
- ↑ Polska. Mapa samochodowa 1:1 000 000 Wojskowy Instytut Geograficzny Sztabu Generalnego W.P., Warszawa 1947 [3]
- ↑ Rozporządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 11 lutego 1949 r. (M.P. z 1949 r. Nr 17, poz. 225, s. 4)
|
||||||||