Dławik

Przykładowe dławiki z rdzeniami ferrytowymi

Dławik z ruchomym rdzeniem służący do regulacji prądu płynącego w obwodzie

Dławik - cewka indukcyjna z rdzeniem magnetycznym lub rzadziej bez rdzenia (powietrzna), zapobiegająca nagłym zmianom natężenia prądu elektrycznego lub służąca do ograniczenia prądu przemiennego bez strat mocy, jakie występowałyby gdyby elementem ograniczającym była rezystancja. Idealny dławik nie pobiera mocy czynnej; w rzeczywistości straty mocy na dławiku wiążą się z niezerową rezystancją uzwojeń, emisją promieniowania oraz z prądami wirowymi i innymi źródłami strat w rdzeniu. W elektronice określenie dławik stosowane jest z reguły do cewek o dużej reaktancji dla wymaganego zakresu częstotliwości, może też być synonimem dowolnej cewki indukcyjnej. Zwykle dławik współpracuje z kondensatorami tworząc filtry dolnoprzepustowe.

Stosowany między innymi w:

• obwodach wejściowych układów elektronicznych zasilanych z sieci elektroenergetycznej - jako element filtrów przeciwzakłóceniowych LC,
• w układach zasilających i przetwornicach napięcia jako element magazynujący energię - zachowujący stały przepływ prądu przy przełączaniu pomiędzy obwodem zasilającym a zasilanym,
• w układach zasilania świetlówek i innych lamp wyładowczych - jako statecznik.

Linki zewnętrzne

• Cewki i dławiki (obliczanie)