Dźwina
| Dźwina | |
Dźwina na terenie Białorusi |
|
| Lokalizacja | Europa |
| Źródło | wzgórza wyżyny Wałdaj w zachodniej Rosji, na północny zachód od Andrieapola 221 m n.p.m. |
| Ujście | Zatoka Ryska |
| Długość | 1020 km |
| Powierzchnia zlewni | 87,9 tys. km² |
| Średni przepływ | 678 m³/s przy ujściu |
| mapa | |
Mapa Dźwiny (kolor ciemny niebieski) przepływającej przez Witebsk (16), Dyneburg (17) i Rygę (18). |
|
| Rzeki Europy | |
Dźwina (łot. Daugava, białorus. Дзьвiна - Dźwina lub Заходняя Дзьвiна - Zachodniaja Dźwina, ros. Западная Двина - Zapadnaja Dwina, , lit. Dauguva, liw. Väina, niem. Düna, dawna nazwa: Rubon) – druga pod względem wielkości rzeka uchodząca do Bałtyku. Przepływająca przez Rosję, Białoruś i Łotwę, mająca swoje źródła na wzgórzach Wałdaju w zachodniej Rosji, na północny zachód od miasta Andrieapol, uchodząca do Zatoki Ryskiej.
[edytuj] Charakterystyka
Początkowo płynie w kierunku południowym, poniżej miasta Witebsk (Białoruś) przyjmuje kierunek północno-zachodni. Przepływa północnym skrajem Wyżyny Białoruskiej, uchodzi do Zatoki Ryskiej, na terytorium Łotwy. Długość 1020 km, powierzchnia dorzecza 87,9 tys. km²
Główne dopływy:
Przepływa przez Andrieapol w Rosji, Witebsk i Połock na Białorusi oraz przez Rygę, Salaspils i Dyneburg na Łotwie.
[edytuj] Historia
W latach 1918 (1922) - 1939 rzeka graniczna między Polską i ZSSR oraz dalej między Polską i Łotwą.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Dźwina w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom II (Derenek – Gżack) z 1881 r.
|
||||||||