Daniel Ricciardo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Daniel Ricciardo
Daniel Ricciardo podczas Grand Prix Wielkiej Brytanii 2011
Daniel Ricciardo podczas Grand Prix Wielkiej Brytanii 2011
Imię, nazwisko Daniel Ricciardo
Kraj  Australia
Data urodzenia 1 lipca 1989
Sezon 2012
Seria Formuła 1
Zespół Scuderia Toro Rosso
Samochód Toro Rosso STR7
Nr startowy 16
Partnerzy Jean-Éric Vergne
Sukcesy

2008: Południowoeuropejska Formuła Renault (mistrz)
2008: Europejska Formuła Renault {wicemistrz)
2009: Brytyjska Formuła 3 (mistrz)
2010: World Series by Renault (wicemistrz)

Serwis WWW

Daniel Ricciardo (ur. 1 lipca 1989 w Perth w Australii) – kierowca wyścigowy, aktualnie jeździ dla Toro Rosso w Formule 1.

Spis treści

[edytuj] Kariera

[edytuj] Początki

Daniel karierę rozpoczął w roku 2000, od startów w kartingu. Po jej zakończeniu postanowił rozpocząć poważną karierę wyścigową, debiutując w Zachodnioaustralijskiej Formule Ford w 2005 roku. W ciągu trzech wyścigów zgromadził 74 punkty, dzięki czemu został sklasyfikowany na 8. miejscu.

W kolejnym sezonie przeniósł się do Azjatyckiej Formuły BMW, gdzie zajął 3. miejsce w końcowej klasyfikacji. Wziął udział również w dwóch wyścigach amerykańskiego cyklu, podczas których uzyskał łącznie trzy punkty, zajmując ostatecznie 20. pozycję. Na koniec sezonu Australijczyk wystartował w Światowym Finale BMW, który zakończył na 5. lokacie.

[edytuj] Formuła Renault

W roku 2007 przeniósł się do Włoskiej Formuły Renault. W klasyfikacji generalnej zajął 6. pozycję, z dorobkiem 196 punktów. Swój udział zaliczył również w dwóch rundach europejskiego cyklu, jednakże bez sukcesu.

Rok 2008 dzielił między Europejską, a Południowoeuropejską Formułą Renault, w zespole SG Formula. Sezon ten okazał się przełomowy w karierze Australijczyka, gdyż zdobył niemalże dwa tytuły mistrzowskie (w europejskiej edycji nieznacznie uległ Finowi, Valtteri Bottassowi). Oprócz tego gościnnie wystąpił w jednej rundzie Formuły 3 Euroseries (nie był liczony do klasyfikacji końcowej). W pierwszym wyścigu dojechał na szóstym, natomiast w drugim na piętnastym miejscu.

[edytuj] Formuła 3

W sezonie 2009 awansował do Brytyjskiej Formuły 3. W zespole Carlin Motorsport zdominował pierwszy weekend cyklu, a dzięki równej i konsekwentnej jeździe przez cały sezon, zdobył tytuł mistrzowski na rundę przed zakończeniem rywalizacji. W ciągu sezonu trzynastokrotnie stanął na podium, z czego siedem razy na najwyższym stopniu. Z tą samą ekipą wziął też udział w prestiżowym wyścigu o Grand Prix Makau. Wyścigu nie udało mu się jednak ukończyć. Okazyjnie wystąpił również w jednej rundzie Formuły Renault 3.5. We francuskim zespole Tech 1 Racing pierwszego z wyścigów nie ukończył, natomiast w drugim zajął odległą piętnastą pozycję.

[edytuj] Formuła Renault 3.5

W roku 2010 podpisał kontrakt z zespołem Tech 1 Racing, na udział w pełnym sezonie Formuły Renault 3.5. Ricciardo do ostatniego wyścigu walczył o tytuł mistrzowski, jednak ostatecznie mistrzostwo przegrał zaledwie dwoma punktami z Rosjaninem Michaiłem Aloszynem. Głównym powodem porażki był brak konsekwencji ze strony Australijczyka oraz niezawinione kolizję (m.in. z Jonem Lancasterem na starcie drugiego wyścigu na torze Silverstone). W przedostatniej rundzie sezonu na hiszpańskim torze Circuit de Catalunya, po zdominowaniu wyścigu, zrównał się punktami z Rosjaninem. Dzień później Australijczyk przegrał jednak pojedynek z Aloszynem, ostatecznie zajmując czwartą w wyścigu (przy trzeciej Michaiła) i drugą lokatę w klasyfikacji generalnej mistrzostw. Australijczyk ośmiokrotnie znalazł się na podium, z czego czterokrotnie na najwyższym stopniu.

W kolejnym sezonie Daniel ponownie brał udział w serii (w zespole ISR), pomimo zaangażowania w Formułę 1 (był kierowcą testowym STR, by potem zostać etatowym zawodnikiem stajni HRT). Starty te miały na celu umożliwić Australijczykowi utrzymać formę i uniemożliwić odzwyczajenie od warunków wyścigowych. Rola kierowcy rezerwowego była jednak priorytetową funkcją, dlatego też Ricciardo nie wziął udziału w pierwszej i ostatniej rundzie sezonu, które kolidowały z weekendem Grand Prix (zastąpił go Brytyjczyk Lewis Williamson). W ciągu trzynastu wyścigów Daniel sześciokrotnie znalazł się na podium, odnosząc przy tym jedno zwycięstwo, na ulicznym torze Monte Carlo (uzyskał tam hat-ricka). Junior Red Bulla zwyciężył także w drugim wyścigu na torze Monza (startował z pole position), po nałożeniu kary na Vergne. Po apelacji zespołu Jeana-Eric, Francuz odzyskał jednak wygraną, natomiast Daniel spadł na pierwotnie zajętą przez niego drugą lokatę. Ostatecznie w klasyfikacji generalnej uplasował się na 5. pozycji.

[edytuj] Formuła 1

[edytuj] Sezon 2010

Od sezonu 2010, Ricciardo, będąc juniorskim kierowcą Red Bulla, pełni funkcję kierowcy testowego i rezerwowego austriackiej stajni Red Bull Racing oraz włoskiej Scuderii Torro Rosso.

[edytuj] Sezon 2011

W sezonie 2011 został kierowcą testowym i piątkowym zespołu Scuderia Toro Rosso. Posiada również rekord toru Yas Marina Circuit uzyskany dnia 17 listopada 2010 podczas testu młodych kierowców i wynosi on 1:38.102.

30 czerwca 2011 roku, Daniel potwierdził swoje starty w Formule 1 w sezonie 2011 od Grand Prix Wielkiej Brytanii w zespole Hispania Racing F1 Team zastępując tym samym Naraina Karthikeyana[1].

W kwalifikacjach do debiutanckiego wyścigu zajął ostatnie, 24. miejsce[2]. W wyścigu zaś uplasował się na 19. pozycji tracąc do lidera 3 okrążenia[3].

24 lipca, do wyścigu o Grand Prix Niemiec wystartował z 22. pozycji startowej. Linię mety zaś przekroczył jako 19. tracąc do zwycięzcy wyścigu 3 okrążenia[4].

1 października 2011 dokonał pokazów bolidu Red Bull RB7 na bulwarze Rajpath w Indiach (było to dozwolone w ramach testów na prostej[5].

[edytuj] Sezon 2012

14 grudnia 2011 został potwierdzony jako kierowca Scuderii Toro Rosso na sezon 2012[6].

[edytuj] Wyniki w Formule 1

[edytuj] Tablica wyników

Sezon Zespół Samochód Pozycje startowe / w wyścigach
Silnik 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20
2012 Australia AUS Malezja MYS Chińska Republika Ludowa CHN Bahrajn BHR Hiszpania ESP Monako MCO Kanada CAN Unia Europejska EUR Wielka Brytania GBR Niemcy DEU Węgry HUN Belgia BEL Włochy ITA Singapur SGP Japonia JPN Korea Południowa KOR Indie IND Zjednoczone Emiraty Arabskie ARE Stany Zjednoczone USA Brazylia BRA
Włochy Scuderia Toro Rosso Włochy Toro Rosso
STR7
10 15 17 06 15 15 995- 995- 995- 995- 995- 995- 995- 995- 995- 995- 995- 995- 995- 995-
Włochy Ferrari
V8 Type 056
09 12 17 15 13 995- 995- 995- 995- 995- 995- 995- 995- 995- 995- 995- 995- 995- 995- 995 -
2011 Australia AUS Malezja MYS Chińska Republika Ludowa CHN Turcja TUR Hiszpania ESP Monako MCO Kanada CAN Unia Europejska EUR Wielka Brytania GBR Niemcy DEU Węgry HUN Belgia BEL Włochy ITA Singapur SGP Japonia JPN Korea Południowa KOR Indie IND Zjednoczone Emiraty Arabskie ARE Brazylia BRA
Hiszpania Hispania Racing F1 Team Hiszpania HRT
F111
995- 995- 995- 995- 995- 995- 995- 995- 24 22 22 23 23 23 22 24 21 21 22
Wielka Brytania Cosworth
CA2011
995- 995- 995- 995- 995- 995- 995- 995- 19 19 18 989NU 990NS 19 22 19 18 989NU 20

[edytuj] Statystyki

Sezon
Zgł.
Starty
PKT
P.
P1
P2
P3
Punkt.
PP
NO
NS
DK
Zespoły
2012 0055 0055 0022 1616 000-- 000-- 000-- 0011 000-- 000-- 000-- 000-- Włochy Scuderia Toro Rosso
2011 1111 1111 000-- 2727 000-- 000-- 000-- 000-- 000-- 000-- 0033 000-- Hiszpania Hispania
Sezony Zgł. Starty PKT Najwyższa pozycja
(mistrzostwa)
P1 P2 P3 Punkt. PP NO NS DK Zespoły
2 16 16 2 1x27 - - - 1 - - 3 - 2

[edytuj] Podsumowanie

Ważne wyścigi
Debiut Wielka Brytania Grand Prix Wielkiej Brytanii 2011
Pierwsze punkty Australia Grand Prix Australii 2012 (#12)
Najwyższe pozycje
Kwalifikacje 6 – Bahrajn Grand Prix Bahrajnu 2012 (#15)
Wyścig 9 – Australia Grand Prix Australii 2012 (#12)
Inne
Kierowca testowy 2010 - 2011 - Red Bull / Toro Rosso

[edytuj] Podsumowanie starów

Sezon Seria Zespół Wyścigi Zwycięstwa PP NO Podium Punkty Pozycja
2005 Australijska Formuła Ford Western Privateer 3 0 0  ? 0 74 8
2006 Azjatycka Formuła BMW Eurasia Motorsport 19 2 3 3 12 231 3
Brytyjska Formuła BMW Motaworld Racing 2 0 0 0 0 3 20
Finał Formuły BMW Fortec Motorsport 1 0 0 0 0 N/A 5
2007 Włoska Formuła Renault RP Motorsport 14 0 0 0 0 196 6
Europejska Formuła Renault 4 0 0 0 0 0 NS
2008 Formuła Renault WEC SG Formula 15 8 9 7 11 192 1
Europejska Formuła Renault 18 6 5 5 7 136 2
Formuła 3 Euroseries 2 0 0 0 0 N/A NS†
Masters of Formuła 3 1 0 0 0 0 N/A NS
2009 Brytyjska Formuła 3 Carlin Motorsport 20 7 6 5 13 275 t
Masters of Formuła 3 1 0 0 0 0 N/A NS
Formuła Renault 3.5 Tech 1 Racing 2 0 0 0 0 0 34
Grand Prix Makau Carlin 1 0 0 0 0 N/A NS
2010 Formuła Renault 3.5 Tech 1 Racing 16 4 8 5 8 136 2
Formuła 1 Toro Rosso Kierowca testowy
2011 Formuła Renault 3.5 ISR 12 1 2 3 6 144 5
Formuła 1 Toro Rosso Kierowca testowy
Formuła 1 HRT 11 0 0 0 0 0 27
2012 Formuła 1 Toro Rosso 0 0 0 0 0 0 0

Przypisy

  1. Marek Roczniak: Ricciardo potwierdza debiut w wyścigu F1 na Silverstone (pol.). f1wm.pl, 2011-06-30. [dostęp 2011-06-30].
  2. GP Wielkiej Brytanii 2011 > Łączny wynik kwalifikacji (pol.). f1wm.pl. [dostęp 2011-07-09].
  3. GP Wielkiej Brytanii 2011 > Rezultat wyścigu (pol.). f1wm.pl. [dostęp 2011-07-18].
  4. Marek Roczniak: Grosser Preis Santander von Deutschland 2011 (pol.). f1wm.pl. [dostęp 2011-07-29].
  5. Mariusz Karolak: Indie otrzymały dziś przedsmak F1 (pol.). f1wm.pl, 2011-10-01. [dostęp 2011-10-02].
  6. Natanile Piórkowski: Ricciardo i Vergne kierowcami Toro Rosso w sezonie 2012 (pol.). f1wm.pl, 2011-12-14. [dostęp 2011-12-15].

[edytuj] Bibliografia

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty